คำขวัญวันครูปี พ.ศ. 2554

 

       "เทิดพระเกียรติทั่วหล้า

 

               บูชาครูของแผ่นดิน

 

                            ภูมินทร์ภูมิพล"

 

                     

 

       พรุ่งนี้แล้วเป็นวันครบรอบวันครูอีกครั้งมาบรรจบ

เป็นวันที่ครูทั่วไทยจะได้ร่วมพิธีทำบุญตักบาตร ฟังธรรมะ และร่วม

ถวายพระพร เทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

ครูของแผ่นดิน

พร้อมรำลึกถึงพระคุณ

ของคุณครูบาอาจารย์ที่ได้ประสิทธิ์ประสาทความรู้

คุณงามความดีทั้งหลายสอนสั่งให้พวกเราเป็นครูที่ดี

ให้คำนึงถึงประโยชน์ของลูกศิษย์เป็นที่ตั้ง

และทำหน้าที่ครูที่ดีที่สุด 

“น้อมจิตวันทา  บูชาคุณครู กตัญญูกตเวที” 

คำขวัญวันครู ปีพ.ศ.2553

1 ปีผ่านมากับความทรงจำที่ได้รับเกียรติที่คุรุสภานั้น

ได้สร้างขวัญกำลังใจให้ฉันก้าวออกไปสู่โลกอีกโลกหนึ่ง

ในเวลาหลังเลิกงาน และในวันที่ว่างเว้นจากงานประจำ

วันครูวันนั้นเป็นวันที่ฉันได้ทำบุญร่วมกับเพื่อนครู

ถวายอาหารพระสงฆ์

ได้พบครูดีที่หนึ่งเลยที่ฉันเคยรู้จัก

ได้มีร่วมรำลึกถึงพระคุณของครูอาจารย์ทุกท่าน

ที่สอนสั่งอบรมฉันมา คุณครูคนแรกที่สอนฉันต่อจากพ่อแม่ก็คือ

ภาพคุณครู อาจารย์ทุกท่านที่ให้ความรู้ สั่งสอนฉันมา

เป็นภาพในวันวานที่ยังสดใสผุดขึ้นมาทันทีอีกครั้งหนึ่ง

เมื่อฉันพาตัวเองเข้าไปอยู่

ในห้องประชุมคุรุสภา ฉันค่อนข้างคุ้นเคยมาก

เพราะเคยมาที่นี่หลายครั้ง 

หลับตาลง ขนลุกเกลียว เหมือนต้องมนต์ ของสถานแห่งนี้

เรื่องเล่าของผู้ที่เกี่ยวข้องกับวังจันทร์เกษมในยุคก่อนก้องอยู่ในหูฉัน

พลันน้ำตาก็แอบรินไหลมาช้าๆ

เมื่อรู้สึกปลื้มปิติและชื่นชมความดีงามของครูผู้มีพระคุณ

อีกทั้งเรื่องเล่าที่ชวนขนหัวลุกไม่ว่าจะเป็น

เรื่องเจ้าจุกที่คุณย่าเคยเล่าให้ฟัง แต่มันก็เลือนๆไปบ้างโชคดียังมี

เรื่องราวเหล่านี้บันทึกไว้ให้อ่าน

 เรื่องเล่าวังจันทรเกษม ที่ยังคงเล่าขานจากรุ่นสู่รุ่น

ความคิดหยุดชะงักลงเมื่อฉันได้ยินเสียงหลานสาวเรียกให้มาถ่ายรูป

 

หลังถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึกแล้วฉันก็ต้องเข้าห้องประชุมเพื่อรับมอบเข็ม

รางวัลผู้ทำคุณประโยชน์ต่อการศึกษา ของสำนักงาน สกสค.

จากรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ

 

 

สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ

 

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

 

"ถ้าครูไม่ห่วงประโยชน์ที่ควรจะห่วง หันไปห่วง

อำนาจห่วงตำแหน่งห่วงสิทธิ์

และห่วงรายได้กันมากเข้าๆแล้ว

จะเอาจิตใจที่ไหนมาห่วงความรู้ ความดี ความเจริญ

ของเด็ก ความห่วงใยในสิ่งนั้นก็จะค่อยๆบั่นทอน

ทำลาย ความเป็นครูไปจนหมดสิ้น จะไม่มีอะไรดี

เหลือไว้ พอที่ตัวเองจะภาคภูมิใจหรือผูกใจใครไว้ได้

 ความเป็นครูก็จะไม่มีค่าเหลืออยู่

ให้เป็นที่เคารพบูชาอีกต่อไป"

 

   พระราชทานแก่ครูอาวุโสในโอกาสเข้าเฝ้าฯ ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน วันเสาร์ที่ 21 ตุลาคม 2521

                             

 
 

                       พระบรมราโชวาทที่ทรงพระราชทานครู

"...ครูนั้นจะต้องให้ความรู้แก่เด็ก ๆ ด้วยความเมตตา ด้วย ความหวังดี คือ ด้วยความเมตตาต่อผู้ที่เป็น ลูกศิษย์ และด้วยความหวังดี ต่อส่วนรวม เพราะถ้าส่วนรวมประกอบด้วยบุคคล ที่มีความรู้ดี            ส่วนรวมก็ไปรอด..."  
    
พระบรมราโชวาท พระราชทานแก่คณะ
อาจารย์และนักเรียนโรงเรียนวังไกลกังวล
ณ พระราชวังไกลกังวล หัวหิน 27 พฤษภาคม 2513 

 

 

    "...ผู้ที่เป็นครูอาจารย์นั้น ใช่ว่าจะ

มีแต่ ความรู้ในทางวิชาการ และในทางการสอนเท่านั้นก็หาไม่ จะต้อง รู้จักอบรมเด็กทั้งในด้าน ศีลธรรมจรรยาและวัฒนธรรม รวมทั้งให้มีความสำนึก รับผิดชอบในหน้าที่ด้วย..."  
    
พระบรมราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร
ของ วิทยาลัยวิชาการศึกษา15 ธันวาคม 2503   

ขอบคุณภาพในหลวงจาก

http://www.photoontour.com/wallpapers/free_banners.htm 

คัดลอกพระบรมราโชวาท จากกรมประชาสัมพันธ์

ขอบคุณslide.com