ช่วงวันหยุดที่ผ่านมาดิฉันได้มีโอกาส ไปพักผ่อนกับสามี ทริปนี้ไปแบบไม่มีแผน ไปแบบสบายๆไม่เร่งรัดตัวเอง ประมาณว่าหิวที่ไหนกินที่นั้น จะถึงช่วงไหนก็ไม่มีปัญหา ด้วยเหตุว่าทริปนี้นำรถไปเอง จึงไม่รีบร้อนไม่เครียด จัดเสื้อผ้าข้าวของใช้ เฉพาะที่จะใส่เท่านั้น แต่ก็ไม่ลืมผ้าห่มและเสื้อกันหนาว ทั้งๆที่ไม่หนาวมากนัก

                วันนี้เช้าดิฉันต้องไปร่วมถวายพระพร เนื่องในวันเฉลิมพระชนม์พรรษา 5 ธันวามหาราช เสร็จจากภารกิจแล้วก็ออกจากบ้านช่วงสายๆ ก็ไปเรื่อยๆตามที่สามีว่า ใช้เส้นทางมุ่งหน้าไปทาง อ.หนองสูง-คำชะอี ดิฉันก็สบายที่มีคนขับรถ คอยออกคำสั่งอย่างเดียวถ้าหิว เมื่อถึงหนองสูงอาการหิว ก็สั่งการปากทันที่ “หิวแล้วจอดด้วย” พอดีแหละค่ะพบร้านริมทาง บรรยากาศดีมากเป็นร้านเล็กๆริมทาง มีกระต๊อบริมป่าพอดี คนขับรถส่วนตัวก็รีบจอดทันที ดูอาการแล้วคงหิวไม่แพ้กัน เมนูมื้อนี้ก็เป็นปลาเผา ส้มตำ ข้าวเหนียว ....อิ่มหนำสำราญแล้วก็ออกเดินทางต่อไป ขับรถสบายๆไม่รีบร้อน ถึงตัวเมืองมุกดาหารประมาณ บ่ายแก่ๆ เราแวะเดินดูของที่ตลาดอินโดจีนเพื่อเรียกน้ำย่อยก่อน

สภาพคนหิวค่ะ

                สามีนัดกับเพื่อนคนหนึ่ง ทราบว่าเป็นพี่น้องกัน ชื่อ ทวิกา.. ทวิกาเธอเป็นศึกษานิเทศก์ปฏิบัติหน้าที่ในกลุ่มงานเลขนุการ ก.ด.ป.น.เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร รับผิดชอบงานการศึกษาปฐมวัย งานโรงเรียนเพื่อนเด็ก งานพัฒนาระบบนิเทศแนวใหม่ รวมทั้งการประสานงานในกลุ่มนิเทศติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษา สพป.มุกดาหาร ซึ่งเราต้องใช้เส้นทาง มุกดาหาร-ดอนตาล ใช้ระยะทางประมาณ 23 กิโลเมตร จากตัวเมือง แต่ระยะทางที่ผ่านดิฉันจำได้ว่าต้องผ่านภูผาเทิบ ทริปนี้จึงไม่เสียเที่ยวแวะภูผาเทิบก่อน ใช้เวลาตรงนี้พอสมควร ได้ภาพที่ประทับใจหลายภาพ จึงกลับลงมาด้านล่าง คิดว่าหากไปที่ใดไม่ถ่ายภาพป้ายที่บอกสถานที่ น่าจะมีหลักฐานไม่ครบ จึงขอเก็บภาพตรงนี้อีกนิดหน่อย แต่โชคดีมาก ที่ทางอุทยานฯได้จัดสถานที่ให้ลงนามถวายพระพรด้วย ดิฉันจะละทิ้งโอกาสนี้ได้อย่างไร....

                จากนั้นก็มุ่งหน้าสู่บ้าน ศน.ทวิกา จากภูผาเทิบไปอีก 5 กิโลเมตร ถึงบ้านหลังสีขาว ตรงข้ามโรงเรียนตามที่สอบถามกันไว้ เมื่อถึงดิฉันก็ได้เห็นพี่ชายกับน้องสาว คนละพ่อคนละแม่ ไม่เคยพบกันมาก่อน ได้ทำความรู้จักกัน ดูแล้วสนิทสนมกันไม่ยาก เพราะเขาสนิทกันทางออน์ไลน์ก่อนหน้านี้แล้ว การพูดคุยประสาพี่น้องเป็นไปด้วยความสนุกสนานเป็นกันเอง ตรงนี้เองเราทั้งสองได้มีโอกาสรู้จัก ผอ. ศุภวัฒน์ บำรุงสวัสดิ์ ผอ.ร.ร.ชุมชนโพธิ์ไทร อ.ดอนตาล สพป.มุกดาหาร เป็นร.ร.ศูนย์เด็กปฐมวัยต้นแบบ และ ร.ร.แหล่งเรียนรู้ แบบ BBL สาระภาษาไทยหรือคนละแวกนี้เรียกว่า ผอ.คิง ท่านเป็นคนน่ารักเป็นกันเอง ใจถึง ตรงไปตรงมา ดูน่าอบอุ่นอย่างยิ่ง

                ศน.ทวิกา ได้จัดให้เราพักที่รีสอร์ท “จันทร์ส่องแสง” เป็นรีสอร์ทกลางทุ่งนา แอบอิงไปด้วยธรรมชาติ ราคาไม่แพง มีแอร์ น้ำอุ่น ทีวี ห้องน้ำ ห้องนอน สะดวกสบายมาก เจ้าของรีสอร์ทเป็น ผอ.เช่นกัน คือ ผอ.ไชยยศ  ผอ.ร.ร.นาสะเม็งวิทยา เป็นร.ร.ขยายโอกาส ศูนย์ปฐมวัยต้นแบบเครือข่าย ร.ร.ชุมชนโพธิ์ไทร ที่มี ศน.ทวิกา บำรุงสวัสดิ์ เป็นผู้รับผิดชอบนิเทศติดตามประเมินผลและสนับสนุนด้านวิชาการและกระบวนการบริหารจัดการด้านสื่อและประสานงาน

                ผอ.ไชยยศ และภรรยา(เป็นครูเช่นกัน)ท่านเป็นคนไม่ชอบอยู่เฉยๆ ชอบงานบริการ นำเงินที่มีอยู่มาลงทุนทำรีสอร์ท มีทั้งหมดหลายหลัง ท่านไม่ได้คิดทำเป็นธุรกิจใหญ่โตอะไร เพียงแค่จะสนองตอบต่อผู้ที่ถวิลหาความเป็นธรรมชาติ จึงไม่ใช่การมุ่งแสวงหากำไร ดูๆแล้วราคากับสภาพรีสอร์ทน่าจะขาดทุนมากกว่า แต่ท่านก็ทำด้วยใจรัก บรรยากาศยามค่ำคืนคงไม่ต้องกล่าวถึง มีความเป็นส่วนตัวมากๆ ด้านทางเข้ารีสอร์ทท่านก็เปิดเป็นร้านอาหาร รายล้อมไปด้วยต้นไม้ ดอกไม้ โดยเฉพาะชวนชม  ท่าน ผอ.ไชยยศ มือวางอันดับหนึ่งเลยที่เดียว

          ดิฉันตื่นเช้าขึ้นมารับแสงอาทิตย์ ตี 5 กว่าๆ ได้ยินเสียงคนสวนขุดดินถางหญ้า จึงเดินลงไปสูดโอโซนยามเช้า กะจะเป็นเพื่อน ที่ไหนได้ คนสวนกลายเป็นเจ้าของรีสอร์ท ผอ.ไชยยศ นั้นเอง เมื่อคนชอบต้นไม้มาพบกัน การพูดคุยก็มีรสชาติ มีสีสัน ภาษาต้นไม้จึงตามมา ท่านได้นำดิฉัน ดูชวนชมที่ท่านปลูกไว้ มีมากมายหลายสี อายุตั้งแต่เริ่มปลูกจนถึงต้นที่แก่ที่สุดอายุ 18 ปี สวยงามจริงๆ

          ก่อนเราจะลาจากกันดิฉันก็มีขอที่ระลึกมอบให้ท่านคงไม่ต้องบอกว่าคืออะไร ส่วนท่าน ผอ.ไชยยศ ก็แน่นอนละ “ชวนชม” สวยงามมาก ถูกใจดิฉันจริงๆ ส่วนท่านที่สนใจจะพักที่นี่ก็ต้องจอง บอกอีกครั้งว่า รีสอร์ทนี้ไม่ใช่ทำเพื่อการค้า แต่ทำเพื่อใจรัก ออกจากมุกดาหารไปทาง อ.ดอนตาล ผ่านอุทยานภูผาเทิบ(ไปประมาณ 5 กม.)ตรงหลัก กม.ที่ 21 คือจันทร์ส่องแสงรีสอร์ท โทรคุยกันก่อนนะค่ะ

........................................................................................................................................

ภูผาเทิบ

 

ต้นข่อยหิน

 

ดูคล้ายๆมัมมี่..มองอีกมุมคล้ายหน้าอินเดียแดง

 


ตาแป๊ะกอดอก ดูดาว(ขงเบ้ง  ดูดาว)แต่ด้านหน้าตาแป๊ะเป็นภูเขาเล็กๆ 2 ลูก แต่ถ้ามองเป็นอย่างอื่นก็ไม่ว่ากัน

พยายามจะช่วยตาแป๊ะมองค่ะ

 

แม้ยามแล้งยังมีสีสัน

ศน.ทวิกา

 .......................................................................................................................................

 

หลักกิโลเมตรที่ 21 (จากมุกดาหารไปดอนตาล)

 

หลังที่ไกลๆเห็นสามารถพักเป็นครอบครัวหรือหมู่คณะได้

 

ชวนชมอายุ 18 ปี

 

รีสอร์ท “จันทร์ส่องแสง”

 

หลังนี้แหละที่ดิฉันพัก มีที่จอดรถเป็นสัดส่วน

 

กำลังเล่าเรื่องต้นไม้ ในฐานะมือวางอันดับหนึ่ง

 

สบู่นมแพะของฝากค่ะ

 

รับมอบชวนชมจากท่าน ผอ.ไชยยศ


ภาพนี้บันทึกหน้ามีคำอธิบาย