เมื่อไร้ค่า ก็ทำท่าเมิน...
1. มายืนเด่น เป็นสง่า หน้าห้องน้ำ ไม้กวาดทำ คล้ายหาง อย่างเหมาะเจาะ
โอ ม้าเอย ม้าไม้ ใช้เฉพาะ หมดงาน เขาก็เลาะ รื้อทำลาย
2. เป็นเศษไม้ เศษตะปู ดูรกเลอะ ปูนเปื้อนเขรอะ หมดงาม หมดความหมาย
หลังที่คน เคยเหยียบยัน พลันกลับกลาย เป็นกระดาน เดียวดาย ชีพวายวาง
3. กระเบื้อง งามหรู ดูล้ำค่า อาจชำเลือง หางตา ว่าเมินหมาง
เจ้าวงกบ อาจยิ้มเย้ย เผยท่าทาง พร้อมเจ้าอ่างล้างหน้า...ทำท่าเมิน
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพ:ปรับปรุงห้องน้ำ บ.ว.-ปณิธิ)
เหลือบแลแค่สงสัย คงมิใช่อยากเป็นเจ้าของ
สถานภาพไม่น่ามอง จะต้องหมองสักเท่าไหร่ใครจะแล
อย่านึกว่า ถูกเมิน แค่ม้านั่ง
คนก็ยัง ถูกเมิน เหม็นขี้หน้า
เพียงเพราะเก่า หรือเห็น เช่นขึ้นรา
อนิจจา ของเก่า ถูกเขาลืม
เป็นห้างร้านให้เขาเหยียบเพื่อเทียบท่า
เมื่อสมดังจินตนาก็ผละหนี
ลืมเสียสิ้น ไร้ประโยชน์ หมดความดี
สิ่งเคยมี เคยทำให้ ไยเขาเมิน