ประสบการณ์สร้างชีวิต

                      ประสบการณ์สร้างชีวิต

            กีฬาสีโรงเรียนผ่านไปไม่กี่วัน  ได้เห็นศักยภาพความตั้งใจ ความใส่ใจในการแข่งขันทั้งกีฬา กรีฑา กองเชียร์ เชียร์ลีดเดอร์  แล้วชื่นชมเด็กๆที่แม้ว่าเวลาเรียนจะไม่ค่อยตั้งใจ(สำหรับบางคน)   พอเวลามีกิจกรรมกีฬาสีไอ้เจ้าตัวแสบที่ชอบโดดเรียนกลับมาเล่นบอลให้เพื่อนๆเชียร์กันสนุกสนาน   แต่ที่สร้างสีสันให้กับกิจกรรมกีฬาสีคือ กองเชียร์และนักเต้นที่เรียกกันว่า เชียร์ลีดเดอร์   ณ  ขณะนี้กลายเป็นธรรมเนียมประเพณีของเด็กๆที่จะขนขวายหารุ่นพี่ที่เป็นหญิงในร่างชาย   ที่มีอาชีพพิเศษคือรับจ้างให้เช่าชุด พร้อมอุปกรณ์ในการจัดแสดงเชียร์  แล้วยังแถมสอนและออกแบบท่าเต้นเชียร์ประกอบ ตลอดงานทั้งสามวัน  ราคาก็ไม่แพง ประมาณ หมื่นห้า ชุดการแสดงก็เหมาะสมสวยงาม บางเจ้าใจป้ำให้ชุดใส่ไม่ซ้ำกันสี่ถึงห้าชุด  ชุดหนึ่งมีผู้แสดง 5-6 คนต่อเพลง  พอเปลี่ยนเพลงก็เปลี่ยนชุดอีก  ดูแล้วตื่นตาตื่นใจดี   แต่ก็มีคนที่ไม่เห็นด้วยกับการจัดกิจกรรมที่เสียเงิน บ้างก็ว่าควรจะมีข้อตกลงสำหรับเชียร์ ให้ใช้นโยบายพอเพียง  ไม่ต้องไปเสียเงินค่าเช่าชุดมากมาย   ครูว่าปีหนึ่งเด็กๆอยากสวยอยากงามก็ปล่อยกันเต็มที่ดีกว่า  ครูเองเคยเป็นครูที่ปรึกษาสีเดิมเคยไปเช่าชุดในร้านทั่วไป  ชุดสวยแบบที่เด็กใส่กันอยู่ทุกวันนี้  ไปเช่าไม่ได้หรอกชุดละร้อย  มีแต่เกินสองร้อยทั้งนั้น   ที่เด็กๆไปจัดหากันเอง  ก็เป็นข้อดีหลายอย่าง  สร้างรายได้ให้กับหญิงในร่างชายทั้งหลายที่มีความสามารถพิเศษในการออกแบบชุด ท่าเต้น และอุปกรณ์การแสดงต่างๆ  เรียกว่าคุ้มค่ากว่าที่ทำเองเสียอีก   

           กิจกรรมกีฬาสีในโรงเรียนให้มอปลายดูแลน้องๆมอต้น  จัดการทุกอย่างตั้งแต่เก็บเงิน  แบ่งเป็นค่าใช้จ่ายในสี ค่าเช่าชุดการแสดง ค่าอาหารกลางวัน อาหารว่าง ค่าน้ำ น้ำแข็ง  น้ำมันนวด ผ้าเย็น ฯลฯ ควบคุมดูแลกองเชียร์ ซ้อมร้องเต้นเชียร์ ฯลฯ อีกกลายรายการที่เด็กๆรู้จักคิดและแก้ปัญหา จนงานสำเร็จได้รับเหรียญ ถ้วย ของรางวัลกันไป    ส่วนกรรมการสภานักเรียนก็ทำงานกันจนนาทีสุดท้าย  ช่วยกันเป็นกรรมการตัดสินและเก็บอุปกรณ์จนเกือบสองทุ่ม  เหน็ดเหนื่อยด้วยกันทุกคน  แต่ทุกคนก็มีความสุข จากกิจกรรมกีฬาสีในโรงเรียน  ซึ่งนับได้ว่าเป็นกิจกรรมที่ทำให้เด็กๆ รู้จัดคิด รู้จักแก้ปัญหา หากกิจกรรมกีฬาสีนี้เป็นวิชา  ครูอยากให้คะแนนนักเรียนที่ตั้งใจทุกคนได้เกินร้อยจริงๆเพราะทุกคนรู้แพ้  รู้ชนะ รู้อภัย และมีความสามัคคีเป็นหนึ่งเดียวกัน   ขอปรบมือชมเชยดังๆๆๆๆอีกครั้งหนึ่ง .............