ภาคใต้เป็นฤดูฝน ฝนตกหนักทุกวัน เป็นธรรมดา ถ้าน้ำไม่ท่วมบ้านให้เขาเดือดร้อน

               วันนี้วันที่ 1 ธันวาคม  2553   ใกล้จะปีใหม่แล้ว  ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน  เป็นต้นมา ฝนตกทุกวันเลย  บ้านอื่นฝนตกกันน้ำก็ท่วม   แต่ที่บ้านครูดาวเรืองฝนหยุดตกน้ำก็แห้ง   วันนี้ที่โรงเรียนฝนตกหนัก  มีแอ่งน้ำในโรงเรียนเด็กๆสนุกกันใหญ่  บอกว่าบ้านเราน้ำจะท่วมแล้วนะ  เด็กๆเขาไม่รู้ว่าถ้าน้ำท่วมจริงๆมันไม่ใช่เรื่องสนุกเลย

             เวลา 14.00-15.00 น.ผู้ปกครองเริ่มทะยอยมารับนักเรียนกลับบ้านเพราะกลัวว่านักเรียนจะไปเล่นน้ำตามคลอง หรือตามทุ่งนาที่มีน้ำเต็มล้น   กลัวอันตรายตามประสาพ่อแม่ที่รักและเป็นห่วงลูกอยู่เสมอไม่ว่าจะเล็กหรือโตแล้ว

            ครูดาวเรืองมีลูก 2 คนอายุมากกว่า 20  ปีแล้ว  แต่ทุกวันต้องรอจนลูกกลับเข้าบ้านหมดจึงจะเริ่มทำงานอย่างอื่น  ต้องโทร.คุยกับทั้งสองคนไม่ต่ำกว่าครึ่งชัวโมง  สอนลูกทางโทรศัพท์มาเป็นเวลา 7-8 ปีแล้ว น้องกานต์ทำงานมืดค่ำทุกวัน  เขาจะถึงบ้าน 21.00-22.00 น.ทุกวัน  งานที่ต้องทำล่วงเวลาเพราะความรับผิดชอบไม่ใช่เพราะอยากได้เงินนอกเวลา  จึงมีความจำเป็นที่คนเป็นแม่ต้องมีหน้าที่ถามข่าว  ก็ด้วยความรักและเป็นห่วงทุกคืน

          เล่าเรื่องฝนตกไปออกเรื่องลูกได้อย่างไร ดีที่ตั้งไว้ว่าเป็นเรื่องเล่า  จึงเล่าไปเรื่อยๆ ไม่มีแก่นสาร ไร้สาระไปบ้างต้องขอโทษคนอ่าน  

       ตอนเย็นออกไปถ่ายรูปหลังโรงเรียนตอนฝนตกมาให้เพื่อนๆชมค่ะ 

 

             

ขอบคุณ : เพลงจาก You Tube