เวทนา

....อ้ายเข้..อ้ายโขง..มาลงโลงไม้สัก..อ้ายเข้ฟันหัก..กัดคนไม่เข้า....เป็นเพลงที่ร้องเล่นเมื่อเด็กๆ...ที่ทำให้นึกถึง...เมื่อไปนั่งรอหมอ..เปิดหนังสือ..นิตยสารต่างๆที่วางไว้ให้ดูให้อ่าน...เห็นภาพๆหนึ่งที่น่าเวทนา...ช้างตัวหนึ่งมีลูกน้อยยืนอยู่ข้างๆ...ช้างแม่ยื่นงวงลงไปดูดน้ำดื่ม..รูปจรเข้ที่โผงงับงวง...รูปต่อไปคือช้างตัวนั้นเดินไปพร้อมลูกน้อย..โดยมีจรเข้ที่งับงวงอยู่และไม่ยอมปล่อย....(ภาพนี้อยู่ในนิตยสารเล่มหนึ่งชื่อจำไม่ได้).....เรื่องที่เกิดคงจะเป็นในแอฟริกา....

อีกเรื่องหนึ่งในโลกสี่เหลี่ยม...อ้ายเข้อ้ายโขงในเกาะเล็กๆแห่งหนึ่งในแถบฟอรริดา..สัตว์ประเภทนี้เดิมๆมีอยู่เป็นล้านตัว..เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป..มีหมู่บ้านเกิดขึ้นมากมาย..เมื่อสัตว์ประเภทนี้เข้ามาเพ่นพ่านให้เห็น..ก็จะต้องถูกกำจัดไปเป็นธรรมดา..ทุกๆวันที่มีเสียงโทรศัพท์เรียกเข้ามา..ให้ไปจับจรเข้(น้ำเค็ม)..เจ้าหน้าที่ผู้ดำเนินการก็จะออกไป..ล่าจับ..วิธีจับก็จะมีเยื่อล่อเหมือนตกปลา..เมื่อจรเข้งับเยื่อติดเบ็ด..เขาก็จะดึงเข้าฝั่ง..พร้อมกับช่วยกันดึงด้วยห่วง..ที่คล้องหัวหรือลำตัวไว้..หลังจากลากขึ้นฝั่งได้แล้ว..ผู้จับ..จะขึ้นหลังจรเข้และกดหัวมันไว้ให้เงยขึ้นและใช้เทปพันปากมันไว้...จากนั้นมันมักจะถูกฆ่า...โดยใช้มีดปลายแหลม..กดลงตรงกระโหลก..ตายทันที...ค่าหัว..ประมาณร้อยเหรียญ....จากนั้นเขาจะชำแหละ..และไม่มีส่วนใดที่ไม่ใช้ประโยชน์..หนัง เนื้อ กระดูก....ที่โดนจับๆมา..ถ่ายให้เห็นว่า..ปากของบางตัวนั้นไม่มี..ถูกสับหายไป..แต่ยังมีชีวิตอยู่....ภาพพจน์เหล่านี้..เป็น..สิ่งน่าเวทนา...ในธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน..ระหว่างคนกับสัตว์