จนกว่าจะมีปัญญารู้แจ้งชัดแล้วคลายจางเรื่องติดยึดว่าเป็นของเรา...

 

วันนี้ตื่นนอนตอนตี 4 กว่า ๆ เพราะเสียงรถราวิ่งกันดังคึกคักอยู่บนถนนใหญ่จนถึงบัดนี้ยังคงหนาแน่นมีผู้คนสัญจรใช้เส้นทางนี้เยอะเอามาก ๆ เป็นที่แปลก ๆ ใจกว่าวันอื่น ๆ ...

        ช่วงก่อนนอนได้ยินเสียงตามร้านค้าข้างถนนมีเสียงคนมากเชียร์อะไรสักอย่าง  ยูมิเดาเอาว่าน่าจะเชียร์บอล  ทำให้แง่คิดว่า...คนเรานี้ติดอะไรหลายอย่าง...บางคนติดบอลไม่ดูไม่ได้เลย...บางคนติดทีวีเปิดดูหนังไม่เกาหลีก็จีนญี่ปุ่นหรือหนังฝรั่ง...บางคนติดกีฬาประเภทอื่น ๆ ...

        เลยมาถามตนเองว่า...เอ...ตนเองติดอะไรเป็นจริงเป็นจังบ้างละ...ตอนนี้การกีฬาต่าง ๆ ...อย่างมวยสากลหรือมวยระดับโลกชอบดูอยู่ช่วงหนึ่งเช่นชอบช่วงคู่ชกกันระหว่างดูรันชาวปานามากับเลียวหนาด...ชกกันนานมาแล้วยังเป็นภาพชอบ ๆ ที่ติดตา...แต่ตอนนี้ก็ได้ไม่ดูก็ได้...

        เรื่องดูหนังฟังเพลงก็ไม่ติดคือดูก็ได้ไม่ดูก็ได้เช่นกัน เอารวมความว่า...เริ่มไม่ติดอะไรทางด้านการบันเทิงเริงอามรณ์แล้วละ...

        ถ้ามองกันในมุมศาสนาพุทธทุกสิ่งที่กล่าวถึงล้วนมาจากการติดยึด...ไม่ปล่อยวาง เลยก็ให้เกิดความทุกข์ทางจิตใจอยู่ทุกหวี่วัน  จนกว่าจะมีปัญญารู้แจ้งชัดแล้วคลายจางเรื่องติดยึดว่าเป็นของเรา...

        แต่คนชิดใกล้กันนั้นบอกว่า...ติดผม...คือผมติดน้ำมันมะพร้าว...ทาถูนวดแล้วแนบสนิทจนผมเป็นเงางามมีน้ำหนักมีชีวิตชีวาสดใสซาบซ่าแล.