เหตุที่เกิดภาพนี้ เพราะรูปถ่ายในวันสำคัญดังกล่าวสูญหายไปในระหว่างการขนย้ายในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ข้าพเจ้าอยากได้ภาพเหมือนเก็บไว้เป็นที่ระลึก จึงขอให้ พ่อ-แม่เลือกภาพเก่าๆที่ยังเหลืออยู่ในเวลานั้นมาจัดเป็นแบบให้ข้าพเจ้าลงมือวาด เพื่อมอบให้ท่านเป็นของขวัญการแต่งงานในปีที่ ๕๗...

 

 

 

    

 

        

 

     ภาพเขียนนี้ คือ พ่อ-แม่ ของข้าพเจ้าในวันสมรส เมื่อวันที่ ๑๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ ที่ค่ายจักรพงศ์ จังหวัดปราจีณบุรี ผู้วาดภาพนี้ด้วยใจรัก คือข้าพเจ้าซึ่งเป็นลูกสาวคนแรกของท่าน

 

         

 

       เหตุที่เกิดภาพนี้ เพราะรูปถ่ายในวันสำคัญดังกล่าวสูญหายไปในระหว่างการขนย้ายในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ข้าพเจ้าอยากได้ภาพเหมือนเก็บไว้เป็นที่ระลึก จึงขอให้ พ่อ-แม่เลือกภาพเก่าๆที่ยังเหลืออยู่มาจัดเป็นแบบให้ข้าพเจ้าลงมือวาด เพื่อมอบเป็นของขวัญแต่งงานปีที่ ๕๗ ของพ่อและแม่

 

       

      วันนั้นที่ได้รับภาพเหมือนนี้จากข้าพเจ้า ทั้ง พ่อ-แม่ ยิ้มชอบใจที่มีภาพเขียนเป็นครั้งแรก  โดยพ่อบอกอย่างเอาใจลูกสาวว่า .."พอดูออกว่าเป็นใคร" ..และตั้งโชว์ไว้ในห้องรับแขกที่บ้านของท่านอยู่จนถึงบัดนี้...

                      

              

       ข้าพเจ้าไปหยิบภาพมาใส่ในบันทึกนี้ เพราะคิดได้ว่าน่าจะนำภาพไปประกอบความเห็นเกี่ยวกับงานศิลป์วาดภาพกับ ผศ.ดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์  จึงขอเล่าที่มาที่ไปของภาพพร้อมกันไปด้วย...

 

Ico48

สวัสดีครับคุณพี่นงนาท สนธิสุวรรณ ครับ

  • เป็นการสื่อแสดงพลังความรักต่อคุณพ่อคุณแม่ และการร่วมเป็นส่วนหนึ่งในวาระที่มีความหมายที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของพ่อแม่ลูก ด้วยภาษาศิลปะที่น่าประทับใจมากจริงๆครับ
  • สวยและได้พลังของความแน่วแน่ในการเขียนครับ
  • คนที่เริ่มต้นจากความสนใจอย่างที่พี่ทำนี้ ในต่างประเทศก็มีการขยายตัวเป็นกลุ่มจิตรกรที่ให้สีสันและความริเริ่มในเรื่องศิลปะที่น่าสนใจมากเลยครับ ลองแวะไปชมงานของคุณแม่ชุมสาย มีสมสืบ แม่ของศักดิ์สิริ มีสมสืบสิครับ พี่ต้องตื่นเต้นและได้พลังใจเขียนรูปเยอะเลยละครับ ที่นี่ครับ

http://gotoknow.org/blog/wiratkmsr-art/372096#2111984

 

   

      

พ่อและแม่ พร้อมลูกสาว ๓ คน : นงนาท(ใหญ่) นันทนา(เล็ก) และ อารีรัตน์ (ฟ้า)

 

        พ่อและแม่สถิตย์อยู่ที่ใจใฝ่ฝันถึง    

       เฝ้าคำนึงทุกคืนวันไม่หักหาย

       ต่อให้สิ้นจากดินฟ้าชีวาวาย

       ลูกไม่คลายรักแท้แน่แก่ใจ