คนเรานี่อยู่ได้ด้วยใจ ใจที่มีสุขมักจะอยู่ได้ยืนนาน หากใจล้มเหลว เหมือนร่างกายจะพังพินไปด้วยอย่างนั้นล่ะ สังเกตมาหลายครั้งหลายหน ที่มีคนพูดไม่ดีให้ ใจมันแป้วอย่างไรบอกไม่ถูก แต่ตรงกันข้ามหากมีใครบอกว่า.....รัก หัวใจมันพองโต อย่างบอกไม่ถูก เหมือนกันสิ
*****
คนเรารู้จักกัน ได้พบ ได้เห็น ได้พูดจากัน วันแล้ววันเล่า ทำงานด้วยกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน มานานแสนนาน ถึงจะไม่เคยได้พูดว่ารัก.....แต่พอได้ยินคำนี้ทีไร.....เฮ้อ!!!! เจ้าหัวใจ มันอ่อนยวบยาบไปเลย สิน่า
*****
หัวใจ มันคือ กำปั้น มือข้างซ้าย ไหนดูสิ ทำไมมันถึงอ่อนยวบยาบได้ กับคำว่า.....รัก อย่านะ อย่าไปเชื่อมันมากกับลมปากที่บอกมา.....น่าจะดูกันที่ความประพฤติ การปฏิบัติ เรื่องแบบนี้ ต้องใช้เวลาและความดี
*****
แต่บางทีก็แปลก แม้แต่ว่า เขาไม่เคยบอกว่ารัก ได้แต่แอบรัก ได้แต่หวังว่าเขาจะบอกรัก.....แต่ก็ไม่เคยสักครั้ง เฮ้อ!!! แปลก หัวใจมันแปลบปลาบ อยู่เพียง ใกล้ๆเขาก็พอใจ.....เคยไหม
*****
มีอะไรที่ดีดี ก็เพียรเก็บไว้ให้เขา มีข่าวดี ก็อยากให้เขาได้รับรู้ก่อนใคร เป็นเอาหนัก อานุภาพแห่งรัก เล่นงานเราจนป่วนปั่นไปหมดแล้ว.....
*****
รักเอย......อานุภาพแห่งรัก
แวะมาอ่านบันทึกดีๆ นะครับ
ครูอ้อย...
วันนี้มาแนวหวานเชียว...เกิดอะไรขึ้น???
อารมณ์อ่อนไหวตามกระแสลมกระแสฝนรึไงจ้ะครูอ้อยที่รัก
สวัสดีครับ วันนี้ลุงธนามาพบบทรำพัน เขียนได้ดีนี่ครับ บางครั้งเราไม่รู้จะเขียนอะไรก็นำบทรำพันมาบันทึกมันก็ดี รำพันไปเรื่อย คนรัก นักเรียน ครู ลูก บ้าน สวน สุขภาพ ท้องฟ้า พระ ทหาร ตำรวจ ฯลฯ มีมากมายที่จะขีดเขียน พอเขียนนานเข้าก็จะชิน จับแป้นก็เคาะเป็นลีลาคำได้ทันที การจัดคำเป็นจังหวะก็เก่ง ลุงว่าสอนการเขียนภาษาไทยก็ได้แล้วขณะนี้ คนมีความสามารถหลายด้านเชื่อไหมว่ามีความสุขกว่าคนอื่น ๆ เพราะการเขียนได้ยาวและมีสาระชวนให้อ่านคนเขียนก็มีความสุข ตอนเย็นเห็นเข้าไปเยี่ยมลุงอ่านกลอนก็ขอบใจที่ได้ให้ความคิดเห็นไว้ แต่ที่ไม่ควรลืมคือภาษาอังกฤษเสียหละครับ หลายคนกำลังรอแบ่งปัน จากประสบการ์ของหลานอยู่อีกหลายราย การเรียนการสอนนะครับ ดูแล้วเป็นแบบอย่างได้ทุกเรื่อง เก่งจริง ๆหลานลุง
สวัสดีค่ะครูอ้อย
สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อยได้เข้ามาก็ต้องมาติดตามอ่านค่ะเพราะบันทึกได้รวดเร็วมากๆค่ะมีมาให้อ่านทุกวัน วันนี้ดีจังอ่านเรื่องราวความรัก ที่ ทรงพลังของรักอยู่ตลอดเวลา อยู่ที่ว่าใครจะเก็บไว้ได้มากกว่ากันนะคะ
สวัสดีค่ะ..ครูอ้อย
ไม่ได้เจอกันนาน คิดถึงนะคะ :-)
มามอบความรักให้ครูอ้อยค่ะ...
สวัสดีค่ะ น้องชาย
ณัฐวรรธน์
สวัสดีค่ะ
แวะเข้ามาเยี่ยมชมค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ