อะไรนำพาให้เรามาที่ gotoknow

สวัสดีค่ะทุกท่าน

แหมได้อ่านแรงบันดาลใจของหลายๆท่านมาแล้ว กระตุ้นให้อยากเขียนบ้างค่ะ

อะไรนำพาให้เรามาที่ gotoknow

 

What took me to visit gotoknow?

การฟังรายการวิทยุ FM100 ซึ่งตอนนั้น รายการนี้สัมภาษณ์ Pอ. วรภัทร์ ภู่เจริญ

อ. พูดถึง เวปไปรู้  gotoknow

  

The writer listened radio program 100fm which interviewed Aj. Woraphat Puchareon. He told gotoknow web.

ผู้เขียนได้เข้ามาอ่านในเวปบล็อกนี้ โดยไม่ได้ไม่แสดงความเห็นกับบล็อกเกอร์

 The writer read blog web by without opinion to blogger.

ผู้เขียนตัดสินใจสมัครสมาชิก แต่เขียนไม่ได้ เพราะระบบเครื่องคอม เป็นwindow98 ทำให้ใช้เขียนไม่ได้ก็เลยสอบถามผู้ดูแลระบบ ตอนนั้นก็มีคุณรัฐเขต  ต้องขอบคุณ Pรองฯรัฐเขต 

ด้วยค่ะ     

I decided to apply gotoknow member but I could not write it because my computer was window98. I asked webmaster who named Khun Ruttathet. He helped to write first diary. Thank of his kindness.

ตั้งแต่บันทึกที่2 ได้เขียนมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน ก็ได้รับความเป็นมิตรไมตรีจิตกับเพื่อนๆgotoknowหลายท่าน ที่เข้ามาให้กำลัง มาคอมเม้มอยู่เสมอ เช่น Pอ.ขจิต ฝอยทอง ,Pnaree suwan 

และบล็อกเกอร์อีกหลายๆท่าน

Since second until now diaries were written by me. I got friendship from blogger gotoknow such as Aj. Khajit Foithong, Aj. Nareerat (P’ Od) and other blogger.

ช่วงแรกเขียนตะกุกตะกัก บางทีอักษรตัวเล็ก ไม่มีภาพประกอบ เพราะลงภาพไม่เป็น ก็ได้ อ.ขจิต ที่สอนวิธีการลงภาพ

Beginning, I wrote small Alphabe, did not have picture for writing blog. Aj. Khajit taught me.

เรื่องการตกแต่งธีม ต้องขอบคุณ Pน้องมะปรางเปรี้ยว
และ Pอ.ศิริพร

Theme code decorated blog. I knew it from Nong Maprang and AJ. Siriporn.

codeเพลง ได้ความรู้จาก คนพลัดถิ่น~ต้นตอ-natachoei(หน้าตาเฉย)

Code song got km from Konpladthin.

ยังไม่มีจุดมุ่งหมายในการเขียนค่ะ

ลักษณะการเขียน จะเขียน2 ภาษาค่ะ

My topic  did not have target writing.

Style blog is two languages.

ที่สำคัญที่สุดแรงบันดาลใจได้จากคอมเม้มของเพื่อนๆ

The best important inspiration got from friend’s comments.