หยุดความเหนื่อยล้าอ่อนแรงกับโชคชะตาชีวิตลงชั่วขณะ
หันกลับมาใคร่ครวญสิ่งที่เราสองคนทุ่มแรงกายแรงใจสร้างมาด้วยกันเมื่อ 5 ปีที่แล้ว
...............................................................
เห็นรอยยิ้ม เห็นน้ำตา
เห็นความปรองดอง เห็นความแตกแยก
เห็นการผิดพลาด เห็นการให้อภัย
เห็นการพบ เห็นการพราก
เห็นความทุกข์ เห็นความสุข
เห็นสองขั้วของชีวิตคน
ไม่ว่าจะสองคนเรานี้หรือแสนคนใน GotoKnow
...............................................................
แม้ในวันที่จะเหนื่อยล้าสุดจะทน
แม้ในวันที่จะต้องเดินอย่างเดียวดาย
ก็จะขอก้าวเดินอย่างทรนง
จะมองหามือที่ร่วมอุดมการณ์
จะมองหาใจแห่งศรัทธา
จะมองหาหัวใจสร้างชาติ
................................................................
เอาบุญมาฝาก....ระลึกถึงเสมอในน้ำใจ...ของทั้งสองท่านมากๆนะคะที่ร่วมก่อตั้ง GotoKnow มาจนครบ 5 ปี...ขออนิสงค์แห่งความดีนี้..พระคุ้มครองตลอดไปค่ะ...
25 พฤษภาคม 2548 วันเป็นสมาชิกของอาจารย์ แล้วก็เป็นวันก่อตั้ง gotoknow ด้วยเหรอค่ะ หากว่าท่านอาจารย์เป็นผู้บุกเบิกก็โชคดีของดิฉันจังเลยที่ได้รู้จักค่ะ
อยากจะบอกว่า...ขอบคุณมากที่ทำให้ได้รู้จัก gotoknow เพราะที่นี่มีแต่มิตรภาพ ความอบอุ่นและผู้ทรงความรู้มากมาย จนทำให้การเรียนรู้กว้างไกลและไม่มีวันจบสิ้น
ขอให้ผลบุญที่ได้ทำไว้นี้จงส่งผลให้อาจารย์และครอบครัวพบแต่ความสุขความเจริญก้าวหน้าในทุกๆด้านนะคะ
พื้นที่แห่งนี้ให้บทเรียนชีวิตที่ดีมากเลยค่ะ อาจารย์
ขอบคุณอาจารย์และทุกท่านที่สร้างสรร ชุมชนแห่งนี้มาค่ะ
ขอให้มีความสุข นะคะ
สวัสดีวันวิสาขบูชาค่ะ
ด้วยความปรารถนาดีจากใจ..เมียวดี
กว่าไม้ต้นหนึ่งจะโตใหญ่เป็นตระหง่าได้ ย่อมต้องผ่านทั้งแดดทั้งฝนมาก่อนครับ อุปสรรค์ใช่ตัวบ่อนทำลายครับ แต่เป็นตัวสร้างความเข้มแข็งให้กับชีวิต
ขอร่วมเป็นหนึ่งในชุมชนของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ
สวัสดีค่ะ
ขอบพระคุณมากค่ะอาจารย์
..สำหรับชุมชนแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และชุมชนแห่งมิตรภาพนี้..G2K..
ขอบพระคุณจากใจจริงค่ะ
สู้ๆ นะคะ ..^___^..
มีทุกข์ จึงเห็นทางพ้นทุกข์
มีปัญหา จึงเกิดปัญญาแก้ปัญหา
เป็นกำลังใจให้อาจารย์ทั้งสองท่านนะครับ
gotoknow ใช้ความเหมือนช่วยหล่อเลี้ยง ใช้ความต่างช่วยต่อยอด ใช้อ่านประเทืองปัญญา ใช้เขียนสืบทอดเจตนารมณ์ ใช้เฮฮาพาเรียนให้เพลิน ใช้เรื่องเล่าเอาความเศร้าเป็นปุชฉา ใช้อารมณ์หัดข่มด้วยความคิด ใช้ความเป็นมิตรร่วมมรรคาจิตวิวัฒน์
ขอบคุณอาจารย์ครับ
GotoKnow เป็น"สังคม"ที่สร้าง"สังคมที่ดี"ได้จริงๆค่ะอาจารย์จันทวรรณ
ดิฉันได้สัมผัสความคิดและจิตใจที่ดีงามที่มีอยู่ทั่วไปในสังคมออนไลน์แห่งนี้เสมอมา
ตลอดระยะเวลา 5 ปี ที่อาจารย์ทั้งสองท่านและทีมงานทุ่มเทตั้งใจสร้างระบบการสื่อสารเพื่อสังคมที่ดี เป็นของขวัญแก่สังคมไทย ด้วยความเสียสละอย่างสูง เชื่อว่าทุกท่านที่ได้เข้ามาอยู่ร่วมในสังคมแห่งนี้ ไม่ว่าจะด้วยระยะเวลาเพียงสั้นๆหรือยาวนานเพียงใด และไม่ว่าจะในบทบาทใด ก็จะตระหนักได้ถึงความจริงใจของผู้ก่อตั้งและดูแลระบบที่ทุ่มเทกำลังกายกำลังใจ สร้างและทำให้สังคมนี้เป็นสังคมแห่งการจัดการความรู้เพื่อสุขภาวะของคนในชาติอย่างแท้จริง
ขอขอบพระคุณอาจารย์ ดร.จันทวรรณ ดร. ธวัชชัย ปิยวัฒน์ ทีมงานผู้ดูแลระบบทุกท่าน และผู้สนับสนุนทุกภาคส่วน ที่ทำให้ GotoKnow เป็นที่พึ่งทางความคิด และเป็นมิตรทางจิตใจได้อย่างเต็มคุณค่า ทั้งในสังคมออนไลน์และในชีวิตจริง
ขอคุณงามความดีที่อาจารย์ทั้งสองท่านได้สร้างให้แก่สังคมไทย จงดลบันดาลให้ท่านทั้งสองและครอบครัวพบแต่ความสุขและประสบความสำเร็จดังหวังไว้ทุกประการค่ะ
ขอบคุณอาจารย์ธวัชชัยและอาจารน์จันทวรรณ
สวัสดีครับ
พักกาย พักใจ
เตรียมตัว เตรียมใจ
สู้กับชีวิต สู้กับเรื่องราวต่างๆที่เข้ามาพบในชีวิต
สู้ๆๆๆ พยายาม ทำใจ พักผ่อน นอนหลับ ครับ
ขอบคุณคะที่ให้โอกาส พื้นที่ ณ แห่งนี้ในการเรียนรู้ ใกคิด ฝึกเขียน ถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์
หากเปรียบ gotoknow เป็นต้นไม้..
5 ปีที่ผ่านมาที่อาจารย์ทั้งสองเฝ้ารดน้ำพรวนดิน ใส่ปุ๋ย ไล่แมลง..
วันนี้... gotoknow ก็เปรียบเป็นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงาและที่พักอาศัยแก่เหล่าสมาชิกมากมาย หลากหลายประสบการณ์ชีิวิตได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน เติบโตทางปัญญาและความสัมพันธ์ เหล่ากัลยาณมิตรมากมายได้พบเจอผูกพันกัน
เป็นผลงานที่อาจารย์ทั้งสองและทีมงานควรภาคภูมิใจอย่างยิ่ง
ขอขอบคุณจากใจสำหรับการสร้างให้เกิดพื้นที่เรียนรู้แห่งนี้ และขอเป็นกำลังใจให้อาจารย์เดินหน้าต่อไป....^__^...
...แม้ในวันที่จะเหนื่อยล้าสุดจะทน
แม้ในวันที่จะต้องเดินอย่างเดียวดาย
ก็จะขอก้าวเดินอย่างทรนง
จะมองหามือที่ร่วมอุดมการณ์
จะมองหาใจแห่งศรัทธา
จะมองหาหัวใจสร้างชาติ...
เชื่อมั่นค่ะว่า อาจารย์จะพบมือที่ร่วมอุดมการณ์ ใจแห่งศรัทธา และหัวใจสร้างชาติ
ก้าวต่อไป.. รักษาแสงสว่างในหัวใจเอาไว้นะคะ...^__^...
คนสร้างบล็อก บล็อกสร้างคน
ร่วมเติบโต ร่วมเติ่มเต็ม
ร่วมกันสร้าง ร่วมกันสรรค์
ร่วมกันทำ ให้เติบโต ยิ่งขึ้นไป
ขอบคุณ สำหรับกาสร้างบล็อกที่ง่ายสำหรับการเข้าถึงและการเรียนรู้
สร้างสังคม ออนไลน์ที่มีคุณธรรมและมิตรภาพ
ขอเป็นกำลังใจอาจารย์ทั้ง 2 ท่าน สู้ๆ เผื่อผ่านพ้นอุปสรรค และบททดสอบ นานับประการ
ปกติผมจะเขียนบทความลงหนังสือพิมพ์ เขียนมานานกว่า 20 ปีแล้วตั้งแต่มาตุภูมิ สยามรัฐ จนถึงมติชนและวารสารด้านการศึกษา "ครูไท" จนถึงของคณะครุศาสตร์ จุฬ่าฯ
มาสื่อสารที่นี่ เพราะเขียนได้ตลอดเวลาที่ว่างและได้ตอบคำถามไปในขณะเดียวกัน
ขอบคุณครับ
เป็นกำลังใจให้เสมอ เพราะชีวิตเป็นสิ่งที่มีคุณค่า ความหวังและความมุ่งมั่นคือน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตที่มีคุณค่าให้สร้างคุณค่าต่อสังคมครับ
ขอบพระคุณ ท่านอาจารย์ ทั้งสองนะครับ