ลูกผู้ชายก็ร้องไห้เป็น
    คุณตาวัยหกสิบกว่าท่านหนึ่ง เคยทำงานรับราชการแต่เกษียณอายุราชการมาหลายปี คุณตาดื่มเหล้ามาตั้งแป็นหนุ่ม ดื่มเกือบทุกวันจนติด ไม่เคยเข้าโรงพยาบาล มาครั้งนี้เข้านอนด้วยอุบัติเหตุอยู่โรงพยาบาล3วันเริ่มมีอาการสับสน เพ้อ หูแว่วประสาทหลอนไม่หลับไม่นอนเพราะอาการขาดเหล้า ต้องย้ายมาดูแลที่หอผู้ป่วยจิตเวช ได้รับการดูแลรักษาจนอาการดีขึ้น ไม่มีอาการชัก ฟื้นฟูจิตใจเตรียมจะกลับบ้าน
    มีโอกาสนั่งคุยกับคุณตา เป็นอย่างไรบ้าง ตามีลูกกี่คน ตอนนี้ลูกๆเป็นอย่างไรบ้าง?
    คุณตาเล่าว่ามีลูก2คน คนโตมีการงานเป็นหลักแหล่งแต่คนเล็กรู้สึกหนักใจ เกเร ส่งเรียนหนังสือก็ไม่จบ ขโมยข้าวของในบ้านไปขายหมด ตาเอาเงินจากการเกษ๊ยณมาสร้างบ้านให้ลูก1หลังอยู่กับครอบครัว แต่ก่อนรั้วบ้านติดกันมีทางเข้าออกหากันตอนนี้ต้องปิดทางเข้าออก ลูกเอารถมาขนของในบ้านพ่อไปขาย ไม่รู้จะทำอย่างไร งานการไม่ทำ ถึงตอนนี้น้ำตาของคุณตาไหล คุณตาร้องไห้
   นั่งเป็นเพื่อน คุณตาคุยระบายให้ฟังต่อ ส่วนใหญ่เป็นความน้อยเนื้อต่ำใจลูกชาย  ท้ายสุดถามคุณตาว่าวันนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง? คุณตาบอกว่ารู้สึกภูมิใจที่มีคนฟังตาเล่า ตอนนี้คุณตาหยุดร้องไห้แล้ว
   วันต่อมาได้ถามเรื่องการกลับไปดื่มซ้ำ คุณตาบอกว่าออกจากโรงพยาบาลไปนี้ ตั้งใจว่าปีหนึ่งจะดื่ม2หน หนแรกตอนที่จะลงทำนา ดื่มเพื่อบูชาผีนา ดื่ม1เป๊กพร้อมต้มไก่ หนที่สองตอนทำนาเสร็จ ดื่ม1เป๊กพร้อมต้มไก่เช่นเดิม อีก5ปีจะลดเหลือเป๊กเดียว/ปี
   ชีวิตมีเรื่องราวความเป็นมาต่างกัน ชีวิตคุณตาเป็นอีกชีวิตหนึ่งที่สะท้อนสังคมปัจจุบัน พ่อแก่ๆต้องมาเสียน้ำตาเพราะลูกหลาน
    ลูกผู้ชายก็ร้องไห้เป็น