เชียงคาน
หลังจากที่เรียนจบเพื่อนๆต่างก็แยกย้ายกันไปคนละทางสองทางโอกาสที่จะกลับมาเจอกันยากขึ้นกว่าเดิม เป็นธรรมดาเมื่อเราต่างมีความรับผิดชอบมากขึ้น โตขึ้น และ ต้องเริ่มสร้างความมั่นคงให้กับตัวเอง ในช่วงที่เรายังพอมีเวลา การไปเที่ยวกับเพื่อนเหมือนได้กลับไปเป็นเด็กๆที่ไม่ต้องแบกอะไรไว้
จุดหมายปลายทางในการไปเที่ยวครั้งนี้ที่จริงเราตั้งใจจะไปหนองคายแต่พอโบกรถไปถึงทั้งความเหนื่อยจากการเดินทางและไม่รู้จักที่เที่ยวเลยพอรุ่งเช้าเราเลยเปลี่ยนใจไปเชียงคาน ก่อนจะไปเชียงคานมาดูที่มาที่ไปของที่นี้กันก่อนดีกว่า อ.เชียงคาน เดิมเป็นหมู่บ้านเรียก บ้านปากเหือง ในสมัยรัชกาลที่ ๓ โปรดเกล้าฯ ให้ยกเป็นเมืองเรียกเมืองเชียงคาน ต่อมา ยุบเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๒ อ.เชียงคานเคยเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เป็นเมืองริมโขง มีวัฒนธรรม บรรยากาศที่น่ารักมาก
เริ่มออกเดินทางจากม.นเรศวร โบกรถไปเรื่อยๆๆ.................................................................................................
..........................................................................................................
ถึงเชียงคานแล้ววว



ที่เชียงคานส่วนใหญ่ที่พักจะเป็นโฮมสเตย์เล็กๆมีจักรยานให้เช่าทำให้ได้ขี่จักรยานดูความน่ารักของบ้านเมืองเขา จะเห็นว่าบ้านส่วนใหญ่เป็นบ้านไม้สองชั้นแบบเก่าขี่จักรยานดูไปเรื่อยๆแล้วเพลินดีค่ะ
พระอาทิตย์ตก-ขึ้น


เป็นความโชคดีของเราที่ได้ที่พักริมแม่น้ำโขง เลยได้ภาพสวยๆมาฝาก
ใส่บาตข้าวเหนียวตอนเช้า


ตอนเช้าเจ้าของบ้านที่เราพักอยู่จะมีกระติ๊บข้าวเหนียวไว้ให้ใส่บาตอยู่ที่ว่าเราจะตื่นทันพระหรือเปล่า ตอนที่ลงมาตักบาตเราได้เห็นภาพที่น่าประทับใจมากคือคุณตาคุณยายแถวนั้นเขาจะมานั่งรอใส่บาตข้าวเหนียวกันที่หน้าบ้านเกือบทุกหลังเลย
สบายดีเชียงคาน







สวัสดีค่ะคุณครูคนใหม่ อิจฉาคนได้ไปเที่ยว เชียงคานอยากไปจัง
(โบกรรไป) เขียนตกรึเปล่าคงกลัวไม่ทันรถ ล้อเล่นนะคะ
เคยไปครับ ชอบเหมือนกัน
คำผิดเยอะเหมือนกันะครับ ว่าที่คุณครู
ตาม ความเห็นที่ 1 โบกรรไป น่าจะเป็น โบกรถไป นะครับ
อีกคำหนึ่งคือ สาธารณรัฐประชาชนลาว ที่จริง มันคือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวนะครับ ชื่อประเทศเขา เราต้องเรียกให้ถูก เดี๋ยวเขาจะว่าเอานะครับ
ไปทริปนี้ เหนื่อยนะ เจอทั้งร้อน ทั้งพายุฝน นอนกันแทบจะไม่ได้
ผมรู้ดี เพราะว่าทริปนี้ ก้ไปกับเขาด้วยนะ อิอิ
เก็บความทรงจำดีๆไว้นะครับ
โชคดีครับว่าที่คุณครู
ว่าที่คุณครูค่ะ
เขียนสั้นจัง
เห็นด้วยกับความเห็นด้านบนที่เขียนผิดนะค่ะฃ
ปล.จะไปเที่ยวกันอีกเมื่อไรเนี่ย อยากไป
อยากไปเที่ยว อยากเก็บภาพบรรยากาศสวยๆ และความรู้สึกดีๆ แบบนี้บ้างจัง
ไม่ได้เที่ยวกับเพื่อนๆนานแล้ว อยู่ไกลกันคนละทิศคนละทาง คิดถึงมากๆ
ถ้ามีโอกาสจะไปด้วยน๊ะ ชวนด้วย บอกมันมั่งสิ ทีหลังอ่ะ อยากไป T___T
ปล. บอกล่วงหน้าซักเดือนนึงก็ดีนะ ธุรกิจเยอะอ่ะช่วงนี้ ฮ่าๆ
ครูภาษาไทยยังงัยเนี่ย
เอ๊ะยังงัย
ที่นี่ก็เป็นที่น่าประทับใจเจ๊อีกที่หนึ่งบรรยากาศเริ่ดมาก
คนใจดี น่ารัก และเป็นมิตร
คิดถึงเชียงคาน แต่ไม่อยากขึ้นคาน555
คนซ้อนจักรยานในรูปอ่ะ สวยจังเลย
เรื่องราวน่าสนใจมาก รูปสวย
เห็นแล้วอยากไปมากมาย
ว่าที่คุณครู
ไปทริปนี้ไม่ชวนกันเลยนะ
อิจฉาจังได้ไปเที่ยว..............
สุภาษิตเชียงคาน
ขอกล่าวคำสุภาษิต
สำหรับชีวิตคนเชียงคาน
ให้เบิกบานแสนสุข
ช่วยปลุกจิตปลุกใจ
ได้มีหลักมีทาง
ได้ละวางหมดเคราะห์
การทะเลาะเมียผัว
อย่านานนัวถึงข้ามคืน
รีบฟื้นมองความดี
เรื่องอัปรีย์อย่าลำเลิก
อย่าเอิกเกริกตะโกนลั่น
พูดกันดีศรีสวัสดิ์
วัยกำหนัดสาวแส้
อย่าวิ่งแร่หาชาย
มียางอายเป็นหญิง
ไม่ใช่ลิงเรามีศักดิ์
หาคนรักคู่ครอง
ต้องสืบสาวสี่ชั่วโคตร
ไม่มีโหดมีชั่ว
เนื้อตัวและโลหิต
ไม่มีพิษถึงลูก
จึงค่อยผูกสมัคร
รักเอาเป็นคู่ครอง
ทั้งยังต้องสืบทางลับ
ว่ามีทรัพย์ออมไว้
จึงวางใจได้มั่น
อันคนถิ่นควรเอื้อเฟื้อ
เผื่อแผ่ผู้มาเยือน
เสมือนคนเคยรู้จัก
ควรเรียกทักคนผ่าน
กินอาหารล้อมวง
แต่จงอย่าตายใจ
ระวังระไวสังเกตดู
กตัญญูอย่าทิ้ง
อย่าทำหยิ่งเร่งแทนคุณ
อบอุ่นด้วยศีลห้า
ถ้าเป็นพระอย่าทุศีล
จะต้องปีนขุมนรก
อย่ารวยงก ล้นฟ้า
เป็นผีบ้าเฝ้าทรัพย์
ท่านไม่นับว่าดี
แต่ต้องมีเก็บออม
ถนอมไว้มื้อหน้า
อย่าเป็นข้ายืมเงินเขา
เงินเราอย่าปล่อยกู้
ให้รู้ว่าเป็นบาป
เรามีลาภเขาย่อยยับ
อย่าเอาทรัพย์ของคนอื่น
อย่าหื่นโลภให้เขาหลอก
คนนอกอย่าให้ครองถิ่น
มาแย่งกินเราจะจน
เกิดเป็นคนอย่ามั่ว
อาชีพชั่วค้ามนุษย์
ค้าอาวุธค้ายาพิษ
ของผิดขายสุรา
ขายไปฆ่าตัวสัตว์
ถึงรวยจัดก็เวรกรรม
คนระยำอย่าคบ
พบคนดีให้ผูกเสี่ยว
เห็นทีเดียวอย่าด่วนใจ
จงหลีกไกลการพนัน
แบ่งปันกันกินใช้
ของทำได้จงทำเอง
เป็นคนเก่งอย่าเที่ยวซื้อ
เรามีมืออย่าให้ว่าง
รีบสร้างทรัพย์สร้างสิน
พืชของกินปลูกหลายอย่าง
อย่าใช้สตางค์อย่างเดียว
จะแห้งเหี่ยวยากจน
เราเป็นคนมองให้ยาว
ของหวานคาวอย่ากินมาก
จะลำบากอ้วนเป็นหมู
ควรจักรู้ออกแรง
ของแสลงอย่ากิน
อร่อยลิ้นโง่เง่า
ตื่นเช้ารอตักบาตร
กวาดหน้าบ้านให้งาม
อ่างล้างชามอย่าวางมีด
มันจะกรีดบาดเอา
ยามจะเข้าเฮือนนอน
ก่อนลงกลอนปิดประตู
จงเดินดูมีดพร้า
เก็บเข้ามาให้หมด
มันจะปลดชีพเรา
อย่าดูเบาว่าเล็กน้อย
ทำเรียบร้อยสะอาดเฮือน
ผู้มาเยือนเกรงใจ
ได้ราศีแก่ครอบครัว
เยี่ยงพาตัวอยู่สวรรค์
หากอยู่กันสกปรก
เป็นนรกไม่น้อย
อย่าคล้อยตามคนต่างถิ่น
อย่าขายดินให้เขา
เราจะต้องลี้ไป
ในที่สุดเงินเกลี้ยง
ต้องเลี้ยงชีพฝืดเคือง
อย่าขายเมืองให้พ่อค้า
มันน่าอับน่าอาย
ยอมตายดีกว่าหนี
คนเชียงคานดี เด่นฟ้า
แสนสุขเจริญ ทั่วหน้า
อย่าได้ทนทุกข์ เลยนา
***********************
ลุง ณ เชียงคาน
อยากไปเที่ยวเชียงคานจังเลยคะเคยไปครั้งหนึ่งหนูเบื่อเกาหลีมากคะไปทุกอาทิตย์เพราะหนุเรียนที่เกาหลี พันกั๊บซึมนีดา ยินดีที่ได้รู้จัก