การเดินทางเป็นไปตามความตั้งใจ  ออกจากพิษณุโลกเวลา ๖.๓๐ น.โดยสารรถประจำทาง – เลย  และต่อจากเลยไปอุดรธานี  ขณะที่รถแล่นถึงหนองบัวลำภูได้ยินเสียงดังจากด้านล่าง  ทำให้ผู้โดยสารหลายคนร้องอุทานต่าง ๆกันเพราะตกใจ  ภายหลังจึงทราบว่าเสียงนั้นคือเสียงของยางรถระเบิด  พนักงานพยายามขับรถแล่นไปอย่างช้า ๆ จนถึงหนองวัวซอจึงได้เปลี่ยนยางรถ

          ผู้โดยสารต่างหงุดหงิด  เพื่อนร่วมทางนั่งข้างฉันบ่นมากมายแสดงความไม่พอใจ เมื่อฉันยิ้มให้สักครู่อาการไม่พอใจของเธอก็อ่อนลงทำให้คนข้าง ๆ สบายใจไปด้วย

           ครั้งนี้เป็นการเดินทางที่นั่งรถประจำทางนานที่สุดถึง ๑๐ชั่วโมง  คุณปรีดารอรับที่สถานีขนส่งผู้โดยสาร  แวะทานก๋วยเตี๋ยวก่อนเข้าหนองคาย  กิจกรรมแรกที่หนองคายคือการไปนมัสการหลวงพ่อพระใส  รู้สึกอบอุ่นใจที่ได้ไหว้พระคู่บ้านคู่เมืองเพื่อเป็นสิริมงคล  คุณปรีดาพาไปบ้านซึ่งกำลังรื้อและต่อเติม  แทบไม่มีที่นั่งที่ยืน  แต่เราก็ไปแออัดคุยกันในห้องนอน  หลังจากนั้นรับลูกสาวของคุณปรีดาคือน้องฝ้ายและน้องฝุ่น  ไปทานข้าวมื้อเย็นที่ “ครัวคุณดี้” ริมฝั่งโขง คุณมณีวรรณ และสามีได้ให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นและเป็นกันเอง

         มิตรภาพของพวกเราเบ่งบานมาจากสังคมเสมือน “GotoKnow” สานสัมพันธ์กันไปอย่างแน่นแฟ้นและผูกพัน  มีกิจกรรมร่วมกันเพื่อสังคม  และรอคอยสมาชิกอีกมากหน้าหลายตา

       ความเกรงใจ  ต่างคนต่างเกรงใจกันมากมาย  ฉันอยากพักที่โรงแรมก็ไม่กล้าบอกเจ้าของบ้าน  ส่วนคุณปรีดาอยากพาฉันไปพักที่โรงแรมก็เกรงใจกลัวฉันจะหาว่าไม่ต้อนรับ...ว่าแล้วก็ส่งฉันเข้าพักที่โรงแรมแกรนด์  ตามที่ฉันต้องการ