ผู้เขียนหายไปนานเลยครับงานยุ่งๆๆ ผู้อ่านหลงมาอ่านอาจเสียใจเล็กน้อยใช่ไหม ที่ไม่ใช่งานแต่งงานของผู้เขียน(ฮ่าๆๆ) น้องเล็กที่บ้านไร่พนมทวนแต่งงงาน เลยช่วยที่บ้านจัดงานไม่ได้เปิดคอมพิวเตอร์นานมาก
การเตรียมงานแต่งงานก็ไม่ธรรมดา เริ่มตั้งแต่ไปยืมจาน ช้อน โต๊ะหมู่บูชาที่วัด เสื่อ อาสนะที่วัด ที่น่าดีใจคือชาวบ้านในระแวกบ้านมาช่วยงานดีมากๆ มาช่วยทำขนมชั้น ทำวุ้น (ผู้เขียนเองช่วยน้องผูกผ้า ผ่ามะพร้าว ขุดมะพร้าว ล้างจานหลายร้อยใบ จัดโต๊ะ ยกของ ฯลฯ ไม่รู้ว่าทำอะไรบ้างเหนื่อยมากๆๆ )
ชาวบ้านบอกว่าผู้เขียนเป็นกันเองกับชาวบ้านดี ไม่คิดว่าจะเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ผู้เขียนเลยแซวบรรดา ป้าๆยายๆเหล่าแม่ครัวที่มาช่วยงาน ส่วนใหญ่รุ่นแม่ รุ่นป้า รุ่นยายทั้งนั้น
ตอนเจ้าบ่าวยกขบวนขันหมากมา มีการกั้นประตูด้วย ที่แปลกไปคือมีการใช้ไม้ไผ่กั้นก่อน หลังจากนั้นถึงเป็นประตูเงิน ประตูทอง การตักบาตรของผู้บ่าวสาว
ตอนกลางคืน มีงานเลี้ยง เพื่อนเจ้าบ่าว เจ้าสาวมาเต็มงานเลย ปรากฏว่าผู้เขียนได้รับหน้าที่เป็นพิธีกร ( ปกติเคยเป็นพิธีกรในงานที่โรงแรม หรือเป็นวิทยากรกระบวนการแต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เป็นเวทีในที่โล่งๆๆ ใครจะแต่งงานจะเชิญผู้เขียนเป็นพิธีกร เชิญเลยนะครับ ฮา) พอผู้เขียนขึ้นเวที มีคนแซวว่า อ้าวคนล้างจาน (ฮ่าๆ)
Mr. หวาง ชาวไต้หวันเจ้านายเจ้าสาวอวยพรเป็นภาษาอังกฤษผู้เขียนเลยแปลเป็นภาษาไทย
ผู้เขียนพบลูกศิษย์ (ผู้ชายคนทางซ้ายมือ)ที่เคยสอนสมัยมัธยมศึกษาเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว โอโหลูกศิษย์โตๆๆกันแล้ว (ครูจะแก่ขนาดไหน ฮา)
เพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวและบรรดาญาติๆมากันเต็มสนามเลย
กลับมาตอนเจ้าบ่าวยกขันหมากมา ผู้เขียนสะดุดภาพนี้เป็นหินลับมีดและอีกอย่างดูเหมือนจะเป็นหญ้าแพรก ใครทราบบ้างครับว่า เขาเอามาทำอะไร ผู้เขียนเพิ่งเคยเห็นครั้งแรก เอหรือเป็นประเพณีเฉพาะท้องถิ่น ใครพอจะตอบได้บ้างครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…
สวัสดีค่ะ
อ้าว คิดว่าไปแต่งงาน แบบวิวาห์เหาะ (ก็แหม ไม่มีเกริ่นอะไรเยย) หายเข้ากลีบเมฆไปนานๆๆ
เชื่อแล้วว่าท๋านพี่ขวัญใจแม่ยก หนุ่มน้อยสาวใหญ่จริงๆเล้ย ;) ดูแต่ละคนหัวเราะฮาซะแบบ * ๕ ๕
แขกมาเยอะมากมาย ยกกันมาทั้งหมู่บ้านเลยไหมคะเนี่ย พิธีกรเหมือนอยู่ในงานวัดเลย ค่า ;)
ตกใจ..นึกว่าอ.ขจิตไปแต่งงาน
ฮามากนะ ที่คนล้างจานกลายไปเป็นพิธีกร
(อ.จะไปถึงหนองคายวันไหนคะ)
สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิต
เทียนน้อยก็นึกว่าอาจารย์แต่งเองซะอีก...
เง้อ...งานแต่งที่ใด...เป็นได้แค่แขกรับเชิญ....อยากแต่งกับเค้าเหลือเกิน.....อิอิอิ
อาจารย์สบายดีนะคะ....ภาพงานแต่ง...บรรยากาศดูชื่นมื่น...มีความสุขดีจังค่ะ ^_^
สวัสดีค่ะ อ. ขจิต
ขอบคุณท่านอาจารย์หมอ JJ มากครับ ข้าวหมูแดงน่ากินมากๆๆ
ขอบคุณครูเทียนน้อย อ้าวมาตอกย้ำ ฮ่าๆๆ งานผ่านไปได้ด้วยดี แต่เหนื่อยมากๆๆ ทางขอนแก่นฝนตกไหมครับ
มางานแต่งตามคำชวนค่า
เมื่อวานก็เพิ่งไปงานแต่งของน้องหมอที่ รพ.คำเขื่อนแก้วมา อันนั้นงานใหญ่โตหรูหราจัดในโรงแรมใหญ่
วันนี้เลยมาเที่ยวชมงานแต่งแบบพนมทวนบ้าง ดูบรรยากาศอบอุ่น ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใสดีค่ะ
ได้รับเชิญไปหลายงานแล้ว อาจารย์สำรวจหรือยังคะว่าเวลาจะแต่งงานเค้าต้องเตรียมอะไรบ้าง เวลาอาจารย์แต่งเองจริงๆ จะได้ไม่ยุ่ง...
เอ...ว่าแต่อีกนานมั้ยเนี่ย??? อิอิ
ก๊ากคุณหมอดาว มีแซวนะครับ แหมๆๆๆ ท่าทางจะนานอย่างคุณหมอว่า ว่าแต่คุณหมอจะแต่งเมื่อไร กรุณาบอกล่วงหน้าจะได้ตัดชุดทัน ฮ่าๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะ อ.ขจิต กลับมาให้หายคิดถึงแล้ว
นึกเห็นบรรยากาศแบบแถวบ้านเลยค่ะ ที่งานแต่งเข้าไม่ใช้บริการของโรงแรม เหนื่อยมากแต่ซึ้งและจำได้แม่นยำ ส่วนงานแต่งของหนูเป็นแบบลูกผสม งานกลางวันก็จะยุ่งๆแบบนี้ค่ะใช้บริการของญาติๆ(เขาอยากทำ) แต่งานกลางคืนอาศัยบริการของโรงแรม
หินลับมีดเคยได้ยินนะคะ แต่ไม่ค่อยแน่ใจ ส่วนหญ้าแพรก จะเหมือน "ไหว้ครู" หรือเปล่าไม่รู้นะคะ เดาทั้งนั้นเลยค่ะ
ดีใจจังเลยค่ะ ที่โถใบนั้นกลับไปบ้านไร่พนมทวนด้วย
เมื่อไหร่หนอจะได้ไปร่วมงานของอาจารย์แบบนี้บ้าง ถ้างานของอาจารย์สงสัยต้องเป็นสนามฟุตบอลเลยนะคะ จะได้เก็บแขกได้หมด อิอิ
มีความสุขมากๆนะคะอาจารย์
สวัสดีครับ อาจารย์
ไปงานแต่งมา(อิอิอิ)บอกว่าไม่ใช้งานแต่งของผู้เขียน ยังไม่สายครับอาจารย์ถ้ายังไม่แต่งรับเลย....:-)) หวังว่าขวัญคงเป็นจริงสักวัน....ฮ้า...
ขอบคุณพี่ชูศรีมากครับ ปิดหมู่บ้านหรือปิดมหาวิทยาลัยจัดเลยดีไหมครับ ฮ่าๆๆ
ขอบคุณพี่เดชา ฝันต้องเป็นจริงใช่ไหมครับ ฮ่าๆๆๆๆๆ
เรื่องหินลับมีด กะ ใบตอง
วันงานฝ่ายเจ้าบ่าวจะจัดพานขวัญแห่ไปทำพิธีที่บ้านเจ้าสาวซึ่งประกอบด้วย บายศรีพร้อมของหวานและเหล้า 1 ขวด ฝ่ายเจ้าสาวก็จะเตรียมพานขวัญนี้ไว้เช่นเดียวกัน เมื่อได้ฤกษ์แล้วก็จะยกขบวนพานขวัญ โดยจะใช้ไม้กำพัน ซึ่งเป็นไม้สำหรับกรอด้าย ใช้หาบพานขวัญแทนไม้คาน เพราะเป็นเคล็ดว่าคู่บ่าวสาวจะรักใคร่กลมเกลียวกันเสมือนด้ายที่อยู่ในไม้กรอดังกล่าว ผู้ที่ทำหน้าที่หาบพานขวัญต้องเป็นคนโสดเหมือนกับเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาว
เมื่อถึงเรือนเจ้าสาวจะเป็นคนล้างเท้าให้เจ้าบ่าว ซึ่งจะมีที่พักเท้าเจ้าบ่าวเป็นหินลับมีดแล้วนำใบตองมาปูทับไว้อีกที เป็นประเพณีของคนท้องถิ่นที่นี่ค่ะ
เอ..ไม่ใช่คนพนมทวนหรอกค่ะ ^-^ แต่..แอบ! ไปsearch มาตอบเอารางวัลค่ะ
ตอบถูกรึเปล่า ก็ไม่รู้ค่ะ ไปsearch มา ได้ความแบบนี้ :)
Take care นะคะ
ครับ "ฝัน" นี่ต้องตามหาความจริง แต่"ขวัญ"นี้เป็นจริงได้เสมอครับ สำหรับเรื่องผู้หญิงดีๆฉลาดๆ...ฮ่าฮ่า...ขอให้ท่านโชคดี
มาตอบคำถาม และมาดูเฉลยค่ะ อ้ะ ครูพี่สายธารอยู่ชัยภูมิมาตอบไปแล้ว ;)
แหม กำลังจะเดาว่า หญ้าแพรกเหมือนวันไหว้ครู คงแบบประมาณว่า ให้เรียนรู้ กันและกัน อย่างไม่มีวันสิ้นสุด ส่วนหินลับมืด แปลกดี คิดว่าเตรียมไว้ให้เจ้าสาวใช้ เจ้าบ่าวเห็นจะได้ไม่คิดหือ อิ อิ ;)
จริงๆ คือคิดว่า หินลับมีด ให้ทั้งสองลับสมอง ประลองปัญญา หาเหตุผล มิใช้อารมณ์ ในการครองคู่
ฝากกลอนขออวยพรให้คู่บ่าวสาว มีความสุข เปี่ยมรักนิรันดร์ค่ะ สองเราเข้าใจ เต็มหัวใจให้เต็มร้อย
ปล. ว้า เสียดายจัง ท่านพี่ลงมาวันหยุด ปูชีพจรลงเท้าตั้งแต่ ๑ ถึง ๙ เลยค่ะ มางานท่านอัยการ?คะ
งานแต่งเมื่อไร...
เป็นได้แต่..พิธีกร..
เห็นแล้ว..คิดอยากเปลี่ยนหน้าที่บ้างมั๊ยล่ะ
มาแวะกินข้าว ของ อ.JJ จ้ะ
ไปล้างจานหาเงินแต่งงาน ก็ม่ายบอก ... อิอิ
*** รอล้างจานงานแต่งธเนศ แซ่ไหล อีกงานนะคะ
*** ส่วนน้องฟาง....เฮ้อ...ไม่มีความหวังแม้แต่ลางเลือน..วาดการ์ตูนไปวันๆจะเจอใครได้
*** ส่วนอาจารย์ขจืตก็คงต้องร้องเพลงนี้ไปเรื่อยๆนะคะ
**********
แค่แขกรับเชิญ – ไมค์ ภิรมย์พร
งานแต่งที่ใด เป็นได้ แค่แขกรับเชิญ
อยากแต่ง อย่างเขาเหลือเกิน ขัดเขินที่ยังไร้คู่
อวยพรบ่าวสาว หลายคราวแอบนึกอดสู ตัวเราไม่รู้ จะเจอเนื้อคู่วันไหน
สู้งานสร้างตัว หวังมี ครอบครัวสักวัน
ปัจจัยที่เขามีกัน ก็สรรหามาจนได้
บางทีสับสน ว่าทนทำไปทำไม
เพราะไม่มีใคร ปลงใจ มาเป็นเจ้าสาว ช่วยงานทุกคราว
ก็เหงาหัวใจทุกครั้ง ใกล้ความจริงบ้าง ก็คือนั่ง เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว
รับของชำร่วย ไปเก็บกี่ชิ้นแล้วเรา แอบยิ้มกับเงา กี่หนาว ก็เฝ้าคอยหวัง
งานแต่งใครใคร เราได้ เป็นเกียรติทุกงาน
สิ่งที่เฝ้าหวังมานาน ก็คืองานของตัวเองบ้าง ขอมีชื่อตน พิมพ์บน บัตรเชิญสักครั้ง
มีสาวร่วมทาง หมอบรับ น้ำสังข์สักคน..
งานแต่งใครใคร เราได้ เป็นเกียรติทุกงาน สิ่งที่เฝ้าหวังมานาน ก็คืองาน ของตัวเองบ้าง ขอมีชื่อตน พิมพ์บน บัตรเชิญสักครั้ง มีสาวร่วมทาง หมอบรับ น้ำสังข์สักคน..
*** ร้องจบก็ขอให้พบรักเลยนะคะ...สู้ๆ
สวัสดีค่ะอาจารย์..งานแต่งเมื่อใดเป็นได้แต่แขกรับเชิญ..เมื่อไหร่จะเปิดใจให้สาวๆคะ..คงสบายดีมีความสุขเห็นไกลๆค่ะ