ประสบการณ์วัยเด็ก บทเรียนจากชีวิตจริง

      ดิฉันเกิดในครอบครัวชนบท เป็นลูกชาวนาไทย ในวัยเด็กต้องช่วยงานของทางบ้านทุกอย่าง หน้านาไปช่วยทำนา มีอย่างหนึ่งที่อยากเล่าประสบการณ์ให้ฟังค่ะ  

      พ่อรับซื้อข้าวจากชาวนาส่งโรงสี ข้าวเป็นร้อยกระสอบอยู่ใต้ถุนบ้านรอรถโรงสีมารับ แต่กว่าจะมาเป็นข้าวร้อยกระสอบผ่านการไปเอามาจากยุ้งฉางของชาวบ้าน เอากระสอบป่านใบใหญ่ๆไปใส่ข้าวจากยุ้งฉาง ช่วยกันตักข้าวเปลือกใส่จนเต็มกระสอบแล้วเย็บปากกระสอบ ยกใส่รถเข็นมาชั่งตาชั่งที่บ้าน เราพี่ๆน้องๆต้องยกกระสอบป่านหนักๆคนละมุม ครบ4คน4มุมพอดี และเข็นกลับบ้าน ยกขึ้นชั่งบนตาชั่ง ยกลงไปเก็บเรียงซ้อนกันให้เป็นระเบียบ เมื่อรถโรงสีมารับก็ยกชั่งอีกรอบนำขึ้นรถ งานหนักๆ นี้พ่อจ้างลูกๆทำในช่วงปิดเทอมและวันหยุดเสาร์อาทิตย์ โดยให้ค่าแรงมากน้อยตามกำไรที่ได้แต่ละงวด โดยพ่อใช้ลูกคิดคิดคำนวนค่าแรงให้เรา เหนื่อยหนักแค่ไหนก็ต้องอดทน เราไม่เคยบ่น ได้ค่าแรงมารู้สึกดีใจ คุ้มค่ากับงานหนัก

     รู้สึกว่าผลจากการทำงานในวันนั้นมันทำให้เกิดความทรงจำดีๆ นานแค่ไหนก็จำได้ คิดว่าความลำบากคราวนั้นน่าจะส่งผลดีกับเราในวันนี้ ให้เป็นคนที่ต่อสู้ชีวิต อดทน ไม่ย่อท้อต่อความยากลำบาก

    นี่เป็นคำสอนดีๆที่พ่อมอบให้ลูก สอนจากบทเรียนจริงๆของชีวิต