"วรินดาหรืออ้อม"  เป็นเพื่อนที่รู้จักกันในที่ทำงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง  อ้อมเป็นคนรูปร่างค่อนข้างผอม เอวคอดเล็ก ผมยาวเป็นลอน ๆ ตามธรรมชาติ  จมูกโด่งเป็นสันพองาม  ยิ่งดูยิ่งเห็นความสวยเพราะเธอเป็นคนผิวคล้ำ

            อ้อมเป็นคนที่มาทำความรู้จักกับฉันก่อน  ภายหลังเพิ่มความสนิทกันมากขึ้น  ทานข้าวกลางวันด้วยกันและนัดกันไปเที่ยวเตร่บ้างเป็นครั้งคราว  นิสัยของอ้อมเป็นคนเงียบขรึมและพูดน้อยกับคนทั่วไป  แต่กับฉันอ้อมช่างพูดไม่หยุดปาก ชนิดที่ฉันฟังเธอไม่ทัน 

           เธอเล่าว่า  เธอมีพี่น้องทั้งหมด ๕ คน  เมื่อพ่อแม่เธอแยกทางกันทำให้พี่น้องทั้ง ๕ กระจัดกระจายไปอาศัยอยู่กับญาติทางพ่อบ้างทางแม่บ้าง  ส่วนเธอไปอยู่กับป้าพี่สาวของพ่อตั้งแต่อายุ ๒ ขวบทำให้เธอไม่สามารถจำหน้าตาของพ่อแม่และจำพี่อีก ๔ คนไม่ได้   เมื่อเธอเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาพี่ชายคนโตมาเยี่ยม  เพียงแต่รู้ว่าเป็นพี่ชาย  เธอไม่มีความสนิทสนมและไม่เคยพบกันอีกเลย 

          คุณป้าและคุณลุงมีลูก ชายหญิง ๒ คน เธอเรียกทั้งสองคนว่าพี่  ระหว่างที่เธอเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย  พี่ชายลูกของป้าได้ปลุกปล้ำพยายามท จะล่วงเกินเธอ  แต่เธอต่อสู้รอดไปได้อย่างหวุดหวิด  เมื่อนำเรื่องไปเล่าให้คุณป้าและลุงฟัง  เธอกลับถูกคุณป้าว่า "เธอใส่ความ" ครั้งที่สองเหตุการณ์เดิมก็เกิดขึ้นอีกจึงเกิดการต่อสู้กันขึ้น มีเพื่อนของพี่ชายได้เข้าช่วยเหลือเธอ เพราะคืนนั้นพี่ชายมีเพื่อนมานอนค้างที่บ้าน 

         เช้าตรู่ของวันใหม่เธอจึงหนีออกจากบ้าน  ไปขออยู่กับบ้านของอาจารย์ใหญ่(สตรี)ของโรงเรียนที่เธอเรียน  ปรากฏว่าอาจารย์ใหญ่ไม่รับเธอ  บอกว่าต้องรอปรึกษาสามีก่อน  เธอจึงตัดสินใจไปเช่าหอพักด้วยตนเอง  มีเงินเก็บหอมรอมริบจากค่าขนมจ่ายล่วงหน้าเป็นค่าหอพัก และลาออกจากโรงเรียนตั้งแต่บัดนั้น  ไปทำงานเป็นลูกจ้างร้านอาหารเล็ก ๆ และเรียน กศน.ระดับมัธยมปลาย  จบแล้วสอบเข้าเรียนระดับอุดมศึกษาจนจบปริญญาตรี 

          ระหว่างนั้นมีผู้ชายที่มีครอบครัวแล้วมาชอบเธอ  ฉันพยายามกีดกันและให้ข้อคิดกับอ้อมมากมาย  เธอบอกฉันว่าไม่ชอบผู้ชายคนนั้นเหมือนกัน "วันหนึ่งมีงานตอนกลางคืน  ชายคนนั้นมาหยอกเย้าพูดเกี้ยวพาราสี  เธอแสดงกิริยาต่อผู้ชายคนนั้นอย่างนุ่มนวลและยิ้มรับแบบไม่รังเกียจแต่อย่างใด"  ภายหลังจึงทราบว่าเธอเก็บอารมณ์และความรู้สึกได้ดีมาก  ฉันนึกชื่นชมความมีคุณลักษณะ"สมบัติผู้ดี"ของเธอมาก 

          ขณะนั้นเธอยังไม่เคยพบกับพี่น้อง และญาติ ๆ แม้แต่คนเดียว  ส่วนครอบครัวของป้าตามมารบกวนเธออยู่บ้างเป็นครั้งคราว  ภายหลังที่ฉันลาออกมาแล้ว  เคยกลับไปเยี่ยมและส่งข่าวหากันเป็นระยะ ๆ จนบัดนี้ก็ไม่เคยเจอกัน  เพียงแต่ทราบตอนนั้นว่าเธอย้ายงานไปอยู่ที่อื่นแล้ว

           "วรินดาหรืออ้อม"คือเพื่อนสนิทของฉันคนหนึ่ง  ที่ฉันได้รับความไว้วางใจรับทราบเรื่องราวส่วนตัวของเธอ  อยากจะบอกว่าฉันยังคิดถึงเพื่อนคนนี้และอยากเขียนถึงในบันทึกนี้ค่ะ

http://images.google.co.th/imglanding?q