คืนนี้ผมต้องมาใช้ชีวิตในเมืองหลวงของประเทศไทยที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งครับ อยากจะไปร่วมชมบรรยากาศจริงเหมือนกันครับ ฮา แต่บังเอิญเสื้อแดงยังไม่ได้ซัก เลยไม่มีเสื้อแดงใส่ ฮิฮิ

ผมโปรยชื่อบันทึกไว้ว่า รออย่างรีบ และความจริงมันเป็นการรีบที่ต้องรอครับ แล้วก็ไม่ใช่ผมคนเดียว ฮือ ความจริงเรื่องรีบๆ รอบนี้มีมาหลายสัปดาห์แล้วครับ มันเป็นเรื่องของความพยายามให้มหาวิทยาลัยอิสลามยะลาได้ผลิตอาจารย์ที่มีตำแหน่งวิชาการด้วยตัวของมหาวิทยาลัยเองบ้าง ฮิฮิ งานนี้ผมเป็นผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการ กพว. ของมหาวิทยาลัย และก็เป็นงานรับผิดชอบโดยตรงสำหรับการประชุมแต่ละครั้งครับ เอกสารหลายอย่างที่จะใช้ในการประชุมครั้งนี้เกือบๆ เสร็จไม่ทันเพราะความโอ้เอ้ของผมเอง (ฮือ)

ความจริงการประชุมจะมีขึ้นพรุ่งนี้ครับ แต่วันนี้ต้องรีบมาก่อน เนื่องจากท่านประธานต้องการคุยนอกรอบก่อน ผมเลยต้องจองตั๋วมา กทม.ให้ถึงบ่ายโมงนิดๆ นั่นก็หมายถึงผมต้องถึงสนามบินหาดใหญ่ก่อนเที่ยงครับ

เพื่อป้องกันความผิดพลาด อันเนื่องจากการประชุมจัดนอกมหาวิทยาลัย เมื่อวานเลยเช็คความพร้อมของงาน แล้วก็เจอว่าเอกสารยังไม่ครบหลายเรื่อง เมื่อคืนเลยเร่งมืออย่างเต็มสูบ เสร็จตอนเช้าก็เข้าสำนักงานสาขาวิชา เพื่อถ่ายเอกสารทั้งหมดให้เท่ากับจำนวนกรรมการที่เข้าประชุม ซึ่งรอบนี้จะมีจำนวนมากที่สุดเท่าที่เราเคยจัดประชุมมา และอีกประเด็นหนึ่งที่มากที่สุดคือ จำนวนผู้ยื่นความจำนงขอรับการพิจารณา คือ มีทั้งสิ้น 6 ท่าน (อัลฮัมดุลิลลาห์) หากผ่านทั้งหมดตามยอดนี้ และร่วมกับยอดที่แล้ว เป็นไปตามเป้าที่ผมเรียนท่านอธิการบดีไว้เลยครับ ฮิฮิ ไม่ได้โม้

เมื่อวานได้มีโอกาสคุยกับท่านคณบดีศิลปศาสตร์ฯ อ.สุกรี หลังปูเต๊ะ ผมเลยขอเอกสารชุดหนึ่งจากท่านครับ เพื่อจะเอามาเป็นเคสตัวอย่างสอบถามทางคณะกรรมการ สำหรับเป็นแนวทางของฝ่ายเลขาอย่างผมครับจะได้ทำงานเรื่องนี้ได้แบบถูกต้องมากยิ่งขึ้น ผมเลยนัดท่านว่า ผมจะแวะไปรับเอกสารที่ปัตตานี ประมาณเก้าโมงครึ่ง แล้วจะเลยไปหาดใหญ่เลย

เก้าโมงสิบนาที เอกสารทั้งหมดในความรับผิดชอบของผมเรียบร้อยครับ (ช้าไปนิดหนึ่ง) ผมกำลังจะออกเดินทาง จึงเช็คครั้งสุดท้าย ปรากฏว่า มันดันมีอีกชุดหนึ่งขาดหายไป ฮา งานนี้ต้องรออีกครับ ผมรออย่างใจจดใจจ่อครับ เก้าโมงครึ่งเวลาเส้นตายของผมแล้ว ไม่งั้นผมขึ้นเครื่องไม่ทันแน่ๆ วิธีเดียวครับ โทรนัดกับคนรับผิดชอบว่า ให้เอาไปส่งที่ปัตตานี เพราะผมต้องไปรับเอกสารชุดหนึ่งจากคณบดี ซึ่งตอนนั้นท่านคณบดีก็โทรมาเช็คว่าผมอยู่ไหนแล้ว

ผมใช้เวลาครึ่งชั่วโมงไปถึงปัตตานี (ในสภาพที่อาจจะทำให้ท่านเลขานุการ กพว.เสียวไส้ไปบางในบางจังหวะ) รับเอกสารจากท่านคณบดี เลยทราบว่า ท่านก็รีบเหมือนกัน ท่านมีภารกิจ แต่สุดท้ายก็ต้องรอผมอีก ต้องขออภัยครับท่าน

เช็คคนส่งเอกสารอีกชุดหนึ่งปรากฏว่า ยังไม่ได้ออกจากยะลาครับ ก็เลยคุยกันว่า ไปเจอกันที่ดอนยาง สุดท้ายก็ไม่ทันครับ ประเด็นสำคัญคือ ผมรอไม่ได้แล้ว เจอคือเจอ ไม่เจอก็คือ ต้องยอมตามนั้น 

จุดนัดหมายต่อไปคือ สนามบินครับ เจอกันที่ตรงนั้นแล้วกัน บนเงื่อนไขที่ว่า ก่อนเขาจะเรียกขึ้นเครื่องครั้งสุดท้าย ผมไปถึงสนามบินเที่ยงพอดีครับ เช็คอิน แล้วก็เิดินไปห้องผู้โดยสาร ก่อนเข้าห้องเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นครับ "อยู่หน้าสนามบินแล้ว รอด้วย" โอ้ มาชาอัลลอฮ์ ผมขับมาจากปัตตานีด้วยความเร็วที่  140-150 ครับ ส่วนเอกสารชิ้นนี้ออกมาจากยะลา ซึ่งไกลกว่าผมไปอย่างน้อยก็ 30 กม. แต่สุดท้ายเราถึงเกือบๆ จะพร้อมกัน ฮือ น่าทึ่ง

ผมเข้าไปห้องโดยสารปุ๊บก็เข้าแถวขึ้นเครื่องเลยครับ ปรากฏเครื่องบินบินก่อนกำหนดไปสิบกว่านาที ฮา แปลกใจมาก มีด้วยออกก่อนเวลา

ตอนนี้อยู่ที่โรงแรมแล้วครับ ส่วนการประชุมนอกรอบวันนี้ก็ต้องยกเลิก ฮา อุตสาห์รีบมา ลุ้นบรรยากาศการประชุมพรุ่งนี้เลยครับ ช่วยๆ กันขอดุอาให้ประสบความสำเร็จด้วยดีครับ