หัวใจสื่อความรัก ดอกกุหลาบก็สื่อความรัก...เเต่ไม้จิ้มฟันดันมาเกี่ยวกับความรักด้วยสิ น่าแปลก...เป็นอย่างไรไปดูขอรับ...

วันก่อนผมไปร่วมกิจกรรมในการประชุมจังหวัดและการประชุมของส่วนราชการในจังหวัดสมุทรปราการ ปรากฏการณ์ที่ผมสังเกตเห็นคือ เวลาพักทานอาหารว่าง สิ่งที่เห็นชินตาคือ จะมีพนักงานสาวสวยมา เสริฟ เป็นขนมไทย และผมสังเกตทุกครั้งที่ได้ขนมไทยมาจะมีไม้จิ้มขนมมาให้ทุกครั้ง ซึ่งไม้จิ้มดังกล่าว ทำด้วยไม้จิ้มฟันที่เราใช้เป็นประจำ แต่คราวนี้มีการออกแบบ สร้างมูลค่าเพิ่มโดยประดิษฐ์เป็นดอกกุหลาบสีสันต่างๆสวยงามมาก ช่างเหมาะกับขนมไทยเสียนี่กระไร
และที่สำคัญน้องๆที่เป็นคนมาเสริฟให้เป็นเด็กน้อยหน้าตา น่าเอ็นดู แต่งชุดไทย ช่างสง่างามเสียนี่กระไร ผมเลยเขียนเป็นบันทึกมาฝาก แควนๆๆ ประเภทโบราณแบบไทยๆได้ยล ซึ่งเจ้าของไอเดียนี่คือ คุณภา ขนมไทยสูตรโบราณซึ่งเป็นสินค้าOTOP ของสมุทรปราการด้วย ใครสนใจขนมอร่อยก็ติดต่อ คุณภา 08 1659 0138 รับรองอร่อยมากๆๆ
ทั้งหมดในภาพที่เห็นได้บทเรียนมากมาย การนำของไม่มีราคามาสร้างมูลค่าเพิ่ม การส่งเสริมวัฒนธรรมไทยโบราณด้วยเครื่องเเต่งกายเเละขนมไทยสมัยคุณย่า น่าสนใจเเละช่วยกันสนับสนุนขอรับ







สวัสดีค่ะ
รู้จักประดิษฐ์คิดค้นดีจัง
ถือโอกาสมาทักทายอาจารย์ค่ะ
ด้วยความนึกถึงค่ะ
มอร์นื่งค่ะ ลืมๆ ไป สายแล้ว.... ฮา
อาจารย์ที่เคารพ มาส่งยิ้มไว้ก่อนนะ.... ไปเป็นตากล้องถ่ายรูปพิธีปัจฉิมนิเทศก่อน..ต้อง ทำข่าวขึ้นเว็บ สทพ.อต.1 ค่ะ...เสร็จงาน ลูกศิษย์จะมาทำความเคารพใหม่นะขอรับ
มาชม
มันแปลกดีเนอะ...เชื่อมโยงกันได้จริงละ...
ขนมไทย ทานเมื่อไหร่ก็อร่อยค่ะ ชอบขนมครกที่กะทิข้นๆ แฉะๆ มันๆ อืม...อร่อยจริงๆ ....ขอบคุณไม่จิ้มฟัน น่ารักๆ จะนำไปสอนนักเรียนค่ะ
ไอเดียดีมากเลยค่ะ
^__^
สวัสดีครับอาจารย์
k-kukiat มาแล้วตามสัญญาค่ะอาจารย์
ที่เคารพ
... ช้าไปบ้าง... เพราะทำงานด่วน คูณ 2 3 4 5 ~ เหมือนอาจารย์แหละ ฮา... ดีกว่าไม่มาเลยเน๊าะ...
* เป็นการเพิ่มมูลค่า ให้กับไม้จิ้มฟัน ธรรมดาให้กลายเป็นของมีค่า อีกทั้งสร้างรอยยิ้มและความประทับใจให้กับผู้พบเห็น เป็นเอกลักษณ์ไทยอันงดงาม
* ตอนที่ลูกศิษย์สอนอยู่ลำปาง ก็เอาเศษขนมปังมาปั้นเป็นกุหลาบจิ๋ว ติดไม้จิ้มฟัน และติดเป็นสัญลักษณ์ที่กล่องสับปะรดกวนโรงเรียนเสด็จวนชยางค์กูลวิทยาค่ะ..ไปฝึกทำกับศูนย์ กศน. แล้ว เอามาเปิดเป็นกิจกรรมชุมนุมส่งเสริมอาชีพอิสระ (สอร.) ให้นักเรียนมีรายได้ระหว่างเรียน และยังปั้นเป็นของจิ๋วมากมาย จนกลายเป็นผลิตภัณฑ์เด่นของโรงเรียนไปเลย ... ไม่ได้โม้นา... อู้แต้ๆ เน้อ นอกจากนี้ ยังทำพวกผลิตภัณฑ์จากกระดาษด้วย อาจารย์เห็นแล้วจะอึ้ง ฮา....
* เมื่อก่อนฮิตมาก ดีจังที่กลับมาเริ่มบูมอีก แต่เดี๋ยวนี้ใช้ดินญี่ปุ่นแทนแป้งขนมปังกับแป้งข้าวเหนียว เพราะอายุการใช้งานยาวนานกว่า และต้นทุนต่ำกว่าแป้งขนมปังเยอะ (ลูกศิษย์ใช้ขนมปังนมสด เพราะเมื่อนวดแล้วจะได้แป้งที่เนื้อเนียนกว่าขนมปังธรรมดา ปั้นออกมาสวย มีความมันวาวกว่ากัน ต้นทุนเลยสูง)
* งานเหล่านี้ หากได้รับการส่งเสริมจากภาครัฐและหลายๆ ส่วน และทำกันอย่างจริงจัง จะช่วยให้ประชาชนในชุมชนมีรายได้ พึ่งตนเองได้ เกิดเป็นผลิตภัณฑ์ OTOP ที่เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ ต่อยอดขยายตัวไปสู่ระดับสากลได้ (ถ้าทำ และส่งเสริมอย่างจริงจัง + จริงใจ)
* อีกอย่าง เมื่อทำเสร็จแล้ว บรรจุภัณฑ์ เป็นสิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จะเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์
* ต้องขอขอบคุณ บรรดาท่านนักพัฒนาชุมชน ทั้งหลายทุกๆ จังหวัด ที่ได้พยายามส่งเสริมสนับสนุน ให้ชาวบ้านได้มีสัมมาอาชีพ.... โอ๊ยพอ ขี้เกียจคุยแล้ว คุยแล้วไม่จบซะที ฮ่า ฮ่า
* วันนี้ มาอยู่เวร... ขี้เกียจทำงาน พักไว้.ก่อน เลยคุยได้ยาว ฮา.... ค่ะ ท่านอาจารย์คนเก่ง
* อ้อ!.. วันหยุด... อาจารย์จะได้พักหรือเปล่าเนี่ย... พักบ้างนะจ๊ะ อยู่บ้านกับครอบครัวบ้าง เด้อๆๆ ค่ะ คุณครูที่รัก เดี๋ยวคนที่บ้านจำหน้า บ่ได้ ฮา....
* อ่านหนังสือนะ ไม่ดื่มกาแฟ แล้วดื่มชาเขียวหรือเปล่าคะ ดื่มเสียหน่อยนะคะเพื่อสุขภาพค่ะ
* ไปจริงๆ ละ เบื่อคนขยัน... ด้วยความเคารพค่ะ
3 เท่า (พระพุ? พรธรรม พระสงฑ์)
*** อย่าลืมนะ เด๊ยว หลานๆ ของลูกศิษย์ จำหน้า ปะป๊า ม่ายได้... ***
ผ่านมาเห็นเเปลกดีครับ
แวะเข้ามาเยี่ยมชมค่ะ ขนมน่าทานจัง
เพิ่งมีบล็อกเป็นของตัวเอง แวะเข้ามาเยี่ยมชมกันบ้างนะคะ
อยากสมัครเรียนกับอาจารย์จัง
ครูน้องไม่กล้าใช้ไม้จิ้มฟันที่ผ่านมาหลายมือแล้ว ทำไงดีค่ะอาจารย์ ครูน้องใช้ไม่ลงจริง ๆ แต่ขอติดมือกลับบ้านสักอันน่ะค่ะ น่ารักดี