k-kukiat มาแล้วตามสัญญาค่ะอาจารย์ 
ที่เคารพ
... ช้าไปบ้าง... เพราะทำงานด่วน คูณ 2 3 4 5 ~ เหมือนอาจารย์แหละ ฮา... ดีกว่าไม่มาเลยเน๊าะ...
* เป็นการเพิ่มมูลค่า ให้กับไม้จิ้มฟัน ธรรมดาให้กลายเป็นของมีค่า อีกทั้งสร้างรอยยิ้มและความประทับใจให้กับผู้พบเห็น เป็นเอกลักษณ์ไทยอันงดงาม
* ตอนที่ลูกศิษย์สอนอยู่ลำปาง ก็เอาเศษขนมปังมาปั้นเป็นกุหลาบจิ๋ว ติดไม้จิ้มฟัน และติดเป็นสัญลักษณ์ที่กล่องสับปะรดกวนโรงเรียนเสด็จวนชยางค์กูลวิทยาค่ะ..ไปฝึกทำกับศูนย์ กศน. แล้ว เอามาเปิดเป็นกิจกรรมชุมนุมส่งเสริมอาชีพอิสระ (สอร.) ให้นักเรียนมีรายได้ระหว่างเรียน และยังปั้นเป็นของจิ๋วมากมาย จนกลายเป็นผลิตภัณฑ์เด่นของโรงเรียนไปเลย ... ไม่ได้โม้นา... อู้แต้ๆ เน้อ นอกจากนี้ ยังทำพวกผลิตภัณฑ์จากกระดาษด้วย อาจารย์เห็นแล้วจะอึ้ง ฮา....
* เมื่อก่อนฮิตมาก ดีจังที่กลับมาเริ่มบูมอีก แต่เดี๋ยวนี้ใช้ดินญี่ปุ่นแทนแป้งขนมปังกับแป้งข้าวเหนียว เพราะอายุการใช้งานยาวนานกว่า และต้นทุนต่ำกว่าแป้งขนมปังเยอะ (ลูกศิษย์ใช้ขนมปังนมสด เพราะเมื่อนวดแล้วจะได้แป้งที่เนื้อเนียนกว่าขนมปังธรรมดา ปั้นออกมาสวย มีความมันวาวกว่ากัน ต้นทุนเลยสูง)
* งานเหล่านี้ หากได้รับการส่งเสริมจากภาครัฐและหลายๆ ส่วน และทำกันอย่างจริงจัง จะช่วยให้ประชาชนในชุมชนมีรายได้ พึ่งตนเองได้ เกิดเป็นผลิตภัณฑ์ OTOP ที่เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ ต่อยอดขยายตัวไปสู่ระดับสากลได้ (ถ้าทำ และส่งเสริมอย่างจริงจัง + จริงใจ)
* อีกอย่าง เมื่อทำเสร็จแล้ว บรรจุภัณฑ์ เป็นสิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จะเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์
* ต้องขอขอบคุณ บรรดาท่านนักพัฒนาชุมชน ทั้งหลายทุกๆ จังหวัด ที่ได้พยายามส่งเสริมสนับสนุน ให้ชาวบ้านได้มีสัมมาอาชีพ.... โอ๊ยพอ ขี้เกียจคุยแล้ว คุยแล้วไม่จบซะที ฮ่า ฮ่า
* วันนี้ มาอยู่เวร... ขี้เกียจทำงาน พักไว้.ก่อน เลยคุยได้ยาว ฮา.... ค่ะ ท่านอาจารย์คนเก่ง
* อ้อ!.. วันหยุด... อาจารย์จะได้พักหรือเปล่าเนี่ย... พักบ้างนะจ๊ะ อยู่บ้านกับครอบครัวบ้าง เด้อๆๆ ค่ะ คุณครูที่รัก เดี๋ยวคนที่บ้านจำหน้า บ่ได้ ฮา....
* อ่านหนังสือนะ ไม่ดื่มกาแฟ แล้วดื่มชาเขียวหรือเปล่าคะ ดื่มเสียหน่อยนะคะเพื่อสุขภาพค่ะ
* ไปจริงๆ ละ เบื่อคนขยัน... ด้วยความเคารพค่ะ 
3 เท่า (พระพุ? พรธรรม พระสงฑ์)
*** อย่าลืมนะ เด๊ยว หลานๆ ของลูกศิษย์ จำหน้า ปะป๊า ม่ายได้... ***
