วันนี้ (29 มกราคม 2553) เป็นวันกำหนดส่งงานของนักศึกษาหมู่เรียนที่ 03 เพื่อให้ผมได้ตรวจก่อนที่จะเริ่มขั้นตอนต่อไป แต่สัปดาห์นี้มีสิ่งพิเศษอย่างหนึ่ง คือ ไม่เข้าห้องเรียน เนื่องจากมีนักศึกษาชั้นปีที่ 3 ทังคณะไป "ศึกษาสังเกตและทดลองสอน" 1 สัปดาห์ ดังนั้น ผมจะสั่งนักศึกษาไว้ว่า หากใครจะไปศึกษาสังเกตฯ ต้องส่งงานให้ทันตามกำหนดจะวิธีไหนก็ได้
เย็นย่ำวันนี้ แวะไปเซ็นชื่อที่คณะฯ ก็ต้องแปลกใจเมื่อเจ้าหน้าที่คณะฯ บอกว่ามีเอกสารผ่านระบบไปรษณีย์ของอาจารย์ พลิกดูชื่อผู้ส่งก็ "ฮา" เป็นชื่อลูกศิษย์ที่เรียนอยู่หมู่เรียน 03 ส่งงานจากโรงเรียนบ้านแม่ฮี้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
แถมไม่พอ ยังแอบแนบโปสการ์ดมาให้แผ่นหนึ่ง

"ถึงซะที...ปาย..."
เออ จริงของมัน ... เข้าใจเล่นนะลูกศิษย์ผม
ด้านหลังของโปสการ์ดจะเขียนว่า "ส่งโปสการ์ด มาฝาก อ. ............ ครับผม" แล้วลงชื่อ
แค่นี้สั้น ๆ ...
เป็นครั้งแรกครับที่มีลูกศิษย์ส่งงานแนบโปสการ์ดมาให้ ไอ้เจ้าคนนี้มันมีอะไรดี ๆ อยู่ข้างในเหมือนกันวุ้ย
ย้อนหลังกลับไป ... ลูกศิษย์ผมคนนี้ เป็นคนเดียวในเอกสังคมศึกษาเลือกที่จะนั่งเรียนต่อกับผม ในขณะนี้เพื่อน ๆ ในเอกเดียวกัน หนีดร็อปหมด ด้วยความใจร้ายของครูอย่างผม ที่หลังจากผมบอกกติกาการเรียนไปแล้ว หากทำไม่ได้ ก็ให้ไปดร็อปซะ ไม่งั้นอนาคตอาจจะได้เกรด F ก็ได้ ใครจะไปรู้ บุญทำ กรรมแต่ง
ผมเองก็ใช้เวลาสังเกตเจ้าคนนี้มาพอสมควร โดยผ่านการประเมินทุกรูปแบบ
ผมจำได้ว่า ผมเคยถามในข้อสอบกลางภาคไว้ว่า "คุณสมบัติของคนที่เรียนวิชานี้กับผมได้ ต้องเป็นอย่างไร"
เด็กคนนี้ เขียนตอบผมว่า "ต้องใจถึง"
ผมก็นึกในใจว่า "อืมม ตอบได้ตรงดีแท้ และถูกใจผมมาก ผมจำได้แม่นยำเลยล่ะ"
หรือไม่ผมก็เคยถามว่า "ทำไมถึงยังเรียนต่อกับครูอีก ทั้ง ๆ ที่เพื่อนเธอหนีไปหมดแล้ว"
คำตอบ คือ "ผมอยากลองของว่า อาจารย์จะทำได้จริงอย่างที่อาจารย์บอกไว้ในแนวการสอนไหม"
ผมทำจริงแน่ ไม่ต้องห่วง
หลายครั้งที่เจ้าลูกศิษย์คนนี้ แต่งกายไม่เรียบร้อย ผมก็จะต้องหักคะแนนเป็นเปอร์เซ็นต์ (ไม่ใช่คะแนนดิบ)
แต่ผมจะถามก่อนว่า "เธอแต่งกายไม่เรียบร้อยใช่ไหม ครูหักคะแนนเธอแล้วนะ"
ลูกศิษย์ผมตอบว่า "หักเลยครับ ผมแต่งกายผิดระเบียบจริง ๆ ผมยอมรับผิดครับ"
เมื่อไม่มีอิดออด ผมก็ดำเนินการตามกติกานั้นทันที พร้อมกับคิดชื่นชมความเป็นคนจริงของเจ้าเด็กคนนี้ แบบนี้ผมชอบ
"ทำผิด ต้องยอมรับผิด ถึงจะเป็นลูกผู้ชายตัวจริง"
นี่ยังไม่จบภาคเรียน เหลืออีกเพียงเดือนเดียว ก็ได้รับโปสการ์ดจากปายเสียก่อน
อืมม ไอ้เด็กคนนี้มันมีอะไรดีซะแล้วล่ะ
ผมเชื่อว่า "เด็กคนนี้มีอนาคตที่ดีทีเดียว เพราะมีความรับผิดชอบในตัวเองสูง มีระบบความคิดมากกว่าเด็กในวัยเดียวกัน"
"โปสการ์ดจากปาย" ถือเป็นโปสการ์ดฉบับแรกจากลูกศิษย์ ตั้งแต่เป็นครูมา ;)
ขอบคุณครับ ;)
เด็กคนนี้ "รักและศรัทธาครู" ค่ะ
เชื่อเช่นนั้น...ครูคือ คนต้นแบบของเขา
อ่านแล้วยิ้มและรู้สึกซึมซับ "ใจ" ที่เขาส่งมาถึงครูของเขาได้ค่ะ
ยินดีกับครูค่ะ
ยังคิดถึงปายทุกครั้ง
สวัสดีค่ะ
อีก ไม่กี่วันคงได้กลับไปเยี่ยมบ้าน จะเเวะทักทายนะครับ...
อย่าลืม เลี้ยงกาแฟผมด้วยครับ :)
สวัสดีค่ะอ.วสวัต
ขอบพระคุณ ท่านอาจารย์ Ka-Poom ครับ ;)
สอนมาหลายปี โปสการ์ดนี้คือ ฉบับแรกที่ได้รับครับ
ขอบคุณครับ พี่ แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช ;)
ขอบคุณครับ คุณ ครูคิม ;)
เป็นกำลังใจให้ลูกศิษย์ ไม่เป็นกำลังให้คุณครูบ้างหรือครับ อิ อิ
รับทราบ รับเลี้ยงครับ คุณเอก ;) อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ ครูรส ;)
เบ้าหลอมเบี้ยวเล็ก ๆ น่ะครับ
เด็กผู้หญิง...ไม่ใช่ตะวันตกอย่างเดียวที่เลียนแบบนะครับ
เดี๋ยวนี้ เทรนด์เกาหลีอย่างเดียวเลยครับ
กระโปรงจีบบาน ๆ แต่สั้น มาแรง
ใครแต่งแบบนี้มา ถ้าไม่ถูกผมไล่ออกจากห้อง ก็จะถูกหักคะแนนไปด้วย
นั่นดิครับ ผมติดท่าน ผอ.สมบูรณ์ นานแล้ว จนทำให้ท่าน ผอ.ต้องรอ
ชักรู้สึกผิดแฮะ ...
เดี๋ยวชวนเพื่อนไปด้วยแล้วกันนะครับ
ขอบคุณมากครับ ;)
สวัสดีค่ะอาจารย์วสวัต..ขอชื่นชมศิษย์ฝึกสอน..แม้นจะไปสังเกตการสอนเพียงสั้นๆ..ก็บ่งบอกว่ามีอุดมการณ์ที่จะเป็นครูพันธ์ใหม่นะคะ
ขอบคุณมากครับ คุณครู rinda ;)...
หากมีลูกศิษย์ผมไปฝึกสอนด้วย ผมฝากดูแลด้วยนะครับ
แต่หากมีปัญหา สายตรงมาให้ผมได้เลยครับ
ผมใจร้ายพอที่จะจัดการกับลูกศิษย์ที่ไม่ดีแน่นอน
แวะมาชื่นชมและยินดีทั้งครูทั้งศิษย์ครับ
ปลื้มไปด้วยค่ะ ศิษย์คนนี้น่าจะถอดแบบมากท่านอาจารย์เป๊ะเลยนะคะ หาเวลาแวะมาทักทายแบบตาลายเล็กน้อย ยังทำงานหน้าจอคอมฯ อยู่เลยค่ะ... อายุปูนนี้ ยังไม่มีโปสการ์ดจากเด็กหลงมาเลย ดีใจด้วยอีกครั้งค่ะ อิอิ
ขอบคุณครับ น้องอาจารย์ เสียงเล็กๆ فؤاد ;)
ว้าว ท่านอาจารย์นพลักษณ์ ๙ ... แวะมาให้คิดถึงนะครับ
เป๊ะ ๆๆ เลยเหรอครับ เจ้าคนนี้ตัวแสบแบบมีวิธีคิด และหวังว่า อนาคตเขาคงจะนำสิ่งดี ๆ ไปให้ลูกศิษย์ของเขาครับ ;)
ขอบคุณครับ
อ้าว หรือครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง อิ อิ ;)
ขอบคุณครับ
บันทึกนี้มาบอกกลายๆ ไหมคะว่าลูกศิษย์บ่ได้เกลียด ครูเสือใจร้าย ซะทุกคนไป อิ อิ
... อ่านแล้ว แหม ลูกเสือไม่ไกลถ้ำ จริงๆนะคะเนี่ย ... กวนๆ เหมือนพ่อพิมพ์เลย ๕ ๕
หากแต่วิธีการส่งงานของหนุ่มน้อยคนนี้ ดูเหมือนว่าจะมีมุมหยบโร เล็กๆ นะคะ ;)
สวัสดีครับ คุณ poo ;)
สบายดีบ่ ... งานรัดตัว รัดหัวอยู่มิใช่หรือครับ
เจ้านี่น่ะตัวแสบ แต่ใจถึงครับ
ผมชอบนัก เกรดจะออกเป็นอะไร ขึ้นอยู่กับตัวเขาเองว่า ทำได้ดีไหมครับ
ขอบคุณครับ ;)