เมื่อ 3-4 วันก่อน หลังทำธุระเสร็จ ขณะขับรถกลับบ้าน เหลือบดูนาฬิกาบนแผงหน้าปัดเครื่องเสียงรถยนต์ บ่ายมากแล้ว ชวนภรรยาที่นั่งอยู่เบาะข้าง ไปสุโขทัยกันดีกว่า ขับรถไม่ถึงชั่วโมง ทันพระอาทิตย์ตกสบายๆ หวังจะไปถ่ายภาพวัดวาอารามในเมืองเก่า หรืออุทยานประวัติศาสตร์ครับ ถ้าแสงและมุมดีๆ อาจได้เห็นดวงอาทิตย์เหนือโบราณสถานสวยๆ ด้วยฉากสีสันจัดจ้านของท้องฟ้ายามเย็น

ระหว่างเดินทาง ไม่เป็นอย่างที่คิด เพิ่งนึกได้ว่า ทั้งวันแสงไม่ค่อยมี เมฆหมอกเยอะ อากาศสลัวอย่างไรไม่รู้ จะหนาว จะฝน หรือจะอะไร แต่บางขณะ แสงเข้มๆยามเย็นปรากฏให้เห็นบ้างเหมือนกัน อีกใจหนึ่งยังมีลุ้น  

ปัจจุบันถนนสายพิษณุโลก-สุโขทัยดีมาก เป็นสี่เลนตลอด หากใครจะไปจังหวัดตากไม่ต้องเข้าเมือง ใช้เส้นบายพาสวิ่งตรงรวดเดียว จริงๆจะไปเมืองเก่าใช้เส้นนี้ก็ได้ โดยก่อนถึงอำเภอบ้านด่านลานหอย ค่อยวกกลับมาด้วยถนนอีกเส้นหนึ่ง ผมมิได้ใช้เส้นทางนี้ แต่เลือกที่จะขับผ่านตัวเมือง เพื่อชมตึกรามบ้านช่อง ตลอดจนร้านรวงต่างๆ ซึ่งเรียงรายอยู่สองข้างทาง  

แสงไม่ค่อยมีอย่างที่กังวล ดวงอาทิตย์ซ่อนตัวหลังหมอกเมฆเหมือนเดิม คงไม่ได้อย่างคิดแล้ว สรุปในใจขณะชม และเก็บภาพบรรยากาศทั่วไปในบริเวณวัดมหาธาตุ นักท่องเที่ยวยังมีอยู่ แม้จะเย็นมากแล้ว สมกับเป็นเมืองสำคัญ มีชื่อเสียง จนได้รับการประกาศจากยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก  

เห็นสุภาพสตรีคนหนึ่งเดินเก็บภาพตรงนั้นตรงนี้อย่างขะมักเขม้น จึงแอบถ่ายกิริยาเธอไว้ ถูกใจครับ รู้สึกว่าภาพที่ได้มีชีวิตชีวาขึ้นอีกเยอะ ดีกว่าถ่ายสถานที่เฉยๆ หรือมีแต่โบราณสถานอย่างเดียว 

พอรู้สึกเช่นนั้น สถานการณ์เปลี่ยนเลย เดินผ่านไปที่ใด เห็นใครกำลังยกกล้องเล็งอยู่ ผมจะแอบเก็บภาพนั้นทันที อารมณ์ตัวเองก็เปลี่ยน จากเมื่อครู่เดินเก็บภาพแบบใจเหี่ยวๆ เพราะแสงไม่ได้ดังหวัง แต่บัดนี้คึกคักกับการเก็บท่าทางของตากล้องท่านต่างๆมาก ขำดีเหมือนกัน เพราะถ้าเดาไม่ผิด ก็มีคนอื่นที่คิดและทำอย่างเดียวกับผม ใช้ท่าของผมเป็นแบบครับ  

ฝรั่งกลุ่มหนึ่ง ค่อนข้างสูงอายุ กำลังถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนาน แกเลือกที่จะนั่งขัดสมาธิบนอิฐ ซึ่งก่อเป็นแท่นขึ้นมา พร้อมกับโพสต์ท่าเลียนแบบพระพุทธรูปปางต่างๆ ผมแอบเก็บภาพเหล่านี้อยู่ในระยะไกลๆ  

เดินไปเรื่อยรอบบริเวณ ทำอะไรกัน ดูวุ่นๆ น่าจะเป็นชาวญี่ปุ่นกลุ่มที่เดินสวนเมื่อตะกี๊ ขยับสายตาตัวเองให้พ้นยอดไม้ที่บังอยู่ ถึงบางอ้อครับ ดวงอาทิตย์มาร่ำลาผู้มาเยือนในโอกาสสุดท้ายนั่นเอง จึงเร่งเก็บภาพประทับใจกันใหญ่ แต่สำหรับผมตอนนี้ อากัปกิริยาของคนน่าสนใจกว่าเสียแล้ว  

เมื่อก่อนผมมักไม่ผ่อนปรนง่ายๆกับทุกเรื่อง ซึ่งคิดว่าไม่ถูกต้อง หรือไม่ถูกใจ แต่พออายุมากเข้า ความคิดเปลี่ยน คงจากประสบการณ์ที่สั่งสม ความถูกต้องทั้งหลาย ไม่ได้มีคำตอบเดียวอย่างใจเรา คำตอบอื่นก็อาจถูกด้วยเช่นกัน พูดให้ถึงที่สุด ถูกผิดนี่บอกยากมากนะครับ ขึ้นอยู่กับความคิด ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของแต่ละคนโดยแท้  

วันเวลาทำให้ตัวเองค่อยเรียนรู้ว่า ต้องยืดหยุ่นกับหลายๆเรื่อง ไม่ได้มีอย่างเดียวที่ดี อย่างอื่นก็อาจดีเหมือนๆกัน