เมื่อไหร่ที่เราเข้าใจภาระกิจของเราอย่างถ่องแท้ และพยายามถ่ายทอดสิ่งเหล่านี้ลงสู่เด็กอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ใช่การพูด แต่กระตุ้นให้เห็นจากการกระทำที่ดี เป็นตัวอย่างจากการปฏิบัติจริง ย่อมจะส่งผลให้เด็กได้ซึมซับ ได้เข้าใจ และเป็นแบบ

อากาศในช่วงปลายปีที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หรือที่อิสาณบ้านเฮานั้น น่าพิศมัยเป็นยิ่งนัก เช้าๆมีหมอกบางๆ เย็นสบาย

วันนี้แม่ต้อยมีกำหนดการไปเยี่ยม โรงพยาบาลหนองวัวซอ ที่จังหวัดอุดรธานี ซึ่งเป็นอีกแห่งที่เช้าร่วมในโครงการSHA ในปีนี้

ก่อนเข้าเยี่ยม แม่ต้อยมีโอกาสได้อ่านข้อมูลเบื้องต้น รวมทั้งกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพที่สำคัญของโรงพยาบาลไว้บ้างแล้ว

สิ่งที่อยากจะชื่นชมคือ ได้เห็นว่า ทางโรงพยาบาลมีความเข้าใจและสามารถผสมผสาน มิติจิตใจ การทำงานกับชุมชน เข้ากับการทำงานคุณภาพเดิมโดยไม่แยกออกจากกันได้อย่างน่าชมเชย

และยังมีนวตกรรมต่างๆที่เกิดขึ้นจาก การใช้เรื่องเล่าเป็นตัวเดินเรื่องอีกมากมาย

คุณหมอ  ทวีรัชต์ ศรีสกุลวงค์ หรือคุณหมอโตโต้ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลพร้อมทีมงาน มารอรับพวกเราที่ หน้าโรงพยาบาลเมื่อเราไปถึง อย่างอบอุ่นยิ่ง

ชะรอยว่า การมาเยี่ยมของแม่ต้อยและทีม อาจจะก่อให้เกิดความเครียดเล็กๆ ก็เป็นได้ แม่ต้อยแอบสังเกตุ  เอ.. หรือเป็นเพราะว่า วันนี้มีอาจารย์  ปรมินทร์ ที่เป็นผู้เยี่ยมสำรวจ มือฉมังมาร่วมด้วยก็ไม่รู้นะ  ...

แม่ต้อยจึงร่วมกับ ท่านผอ.โรงพยาบาลในการแลกเปลี่ยนแนวคิดในการทำงานของโครงการ SHA 

บรรยากาศที่ผ่อนคลาย แบบสนุกสนาน ทำให้ ได้มีโอกาสได้เห็นสิ่งต่างๆที่ทางทีมงานได้ทำมากมาย

ระหว่างพัก แม่ต้อยถาม ท่านผอ.ว่า

“หนองวัวซอ .. แปลว่าอะไรคะ? “

“ อาจารย์ รู้จักภาษาอิสาณไหม? “ คุณหมอทวีรัชต์ ถามกลับ

“ คำว่าซอแซ.. ภาษาอิสาณ แปลว่ามาซอแซกัน.. คือมารวมๆกัน ..คล้ายๆอย่างนั้น..”

ที่นี่เดิม เป็นบริเวณ ที่มีหนองน้ำและมีฝูงวัวมาดื่มน้ำ เขาจึงเรียกว่า วัวมาซอแซกัน...

เข้าใจละคะ.. แม่ต้อยถึงบางอ้อ.. อิอิ

ในการเยี่ยมชมในโรงพยาบาล  ได้เห็นกิจกรรม ที่ใช้กิจกรรมเชิงบวกมาผสมผสานในการทำงานปกติ มีการทบทวนการดูแลผู้ป่วยทุกขั้นตอน ทั้งด้านความเสี่ยง และ ทางด้านมิติจิตใจ โดยการใช้ Self Enquiry มาเป็นเครื่องมือ

โรงพยาบาลได้ดัดแปลง สถานที่รับตรวจคนไข้ กลุ่มที่ต้องมาอย่างต่อเนื่อง โดยทำเป็น ศาลาโล่งๆ เห็นบรรยากาศ ต้นไม้ ดอกไม้ที่อยู่รอบๆ ก็น่าสบายดีมากๆ

“ ผมมีงบประมาณ ไม่มาก เลย ทำเป็นห้องโล่งๆ แบบนี้ คนไข้ก็ชอบนะครับ”

แม่ต้อยก็ชอบเหมือนกันคะ เหมือนมานั่งคุยกันดี

วันที่เราไปเยี่ยมนั้นเป็นวันศุกร์ จึงมีผู้สูงอายุ มาร่วมทำกิจกรรมกัน กลุ่มใหญ่

ที่จริงแม่ต้อย เข้าเป็นสมาชิกได้เลยทันที เพราะว่าสอบถามกันแล้ว ก็รุ่นราวคราวเดียวกันเองแท้ๆๆ ฮ่าๆๆ

 

หลังจากนั้นแม่ต้อยมีโอกาสไปเยี่ยมชุมชน  แทบไม่น่าเชื่อว่า จะมีชาวบ้านที่ มีความสัมพันธ์ที่ดี จากโครงการสายใยรักครอบครัว พร้อมใจกันมา พบปะและเล่าเรื่องราวที่น่าประทับใจให้ ทีมพวกเราที่ไปเยี่ยมได้รับทราบ  อย่างอุ่นหนาฝาคั่งขนาดนี้

ในชุมชน  เราจึงเห็นคนทั้งสามวัยมาร่วมกัน ใช้ภูมิปัญญาดั้งเดิมมาถ่ายทอด ผ่านบทเพลงกล่อมลูก การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ และการพัฒนาความเข้มแข็งของชุมชน ด้วยการสร้างความสามารถในการพึ่งตนเองได้ มีสิ่งของหลายอย่างที่ชาวบ้านผลิตขึ้นมา เพื่อใช้ในครัวเรื่อน และนำมาขาย

แม่ต้อย ได้เห็นความสามัคคี การร่วมมือ ระหว่างชาวบ้าน เจ้าหน้าที่ของรัฐ

คุณหมอทวีรัชต์ เดินเข้าไป หาชาวบ้าน ราวกับเป็นดารา เพราะว่าเสียงร้องทักมีดังเกรียวกราวตลอดทาง

เมื่อเราเดินผ่าน ซุ้มหนึ่งที่แสดงพัฒนาการของเด้กๆ ในหมู่บ้าน คุณหมอ ทวีรัชต์ ได้บอกแม่ต้อยว่า

“ วิสัยทัศน์ ของผมคือ เด็กในรูปนี้จะต้องเป็นหมอ อย่างน้อยหนึ่งคน เพื่อมาดูแลประชาชน แทนผม..”

แม่ต้อยนึกนิยมชมชื่น ในใจ ( แต่ตั้งใจที่จะมามาเล่าในที่นี้  )  เพราะการที่เราสามารถกระตุ้น สร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กๆ ให้เขามีความฝัน ความพยายามตั้งแต่แรกเริ่ม นั้นเป็นการปลูกฝังความคิดที่ดี ให้กับเขา

และเชื่ออีกว่า เมื่อไหร่ที่เราเข้าใจภาระกิจของเราอย่างถ่องแท้  และพยายามถ่ายทอดสิ่งเหล่านี้ลงสู่เด็กอย่างเป็นธรรมชาติ  ไม่ใช่การพูด แต่กระตุ้นให้เห็นจากการกระทำที่ดี เป็นตัวอย่างจากการปฏิบัติจริง  ย่อมจะส่งผลให้เด็กได้ซึมซับ ได้เข้าใจ และเป็นแบบ

อย่าง  เป็นเป้าหมายชีวิตของเขาได้

และก็ป็นเหมือนที่คุณหมอทวีรัชต์ ได้ปฏิบัติอย่างนี้  ในเวลานี้นั่นเอง

ในห้องประชุม แม่ต้อยเห็นคนจำนวนมากมาย มานั่งคุยกัน  พร้อมที่จะนำเสนอ ความภาคภูมิใจอันเกิดจากความร่วมแรงร่วมใจของเขาเอง

ผู้ใหญ่บ้าน นำเสนอผลงาน อย่างชัดเจน ที่น่าทึ่งสุดๆ คือ นำเสนอผลความสำเร็จผ่านตัวชี้วัด ของ Out come mapping เสียด้วย

ที่น่าสนใจอีกอย่างคือ  ชาวบ้านไม่ว่าจะเป็นคุณยาย  หรือแม่บ้าน ต่างก็สามารถเป็นตัวแทนมาเล่าเรื่องราว อันเป็นตัวอย่างที่ดีได้

แม้ว่าจะกลับจากโรงพยาบาลหนองวัวซอมา แล้วหลายๆวัน แต่แม่ต้อยยังไม่เคยลืมบรรยากาศ ที่น่าประทับใจนี้เลยจริงๆ

แต่ก็ยังมีเรื่องเล่าที่ดีดี ติดมือมาด้วยพร้อม ซีดี อีก๑ แผ่น เป็นของที่ระลึกที่มีคุณค่า

ต้องขอขอบคุณทีมงาน  ท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาล อีกครั้งนะคะ

สวัสดีคะ