ต่อจากตอนที่แล้ว หลังจากที่เพื่อนไปสัมภาษณ์คุณยายที่มีอายุ 109 ปี และพวกเราก็เดินทางไปที่โฮมสเตย์ การเดินทางพวกเราได้เดินเป็นกลุ่ม พวกเราได้คุยกันในระหว่างเดินทาง พวกเราก็คิดว่าโฮมสเตย์ที่จะไปพักจะมีลักษณะอย่างไร พวกเราจะอยู่ได้หรือเปล่า?

 

 

ระยะทางเดินไปประมาณ  2  ก.ม. การเดินทางมีความลำบากและรู้สึกเหนื่อย
ก็เลยพัก  พอดีมีชาวบ้านขับรถจักรยานยนต์ผ่านมา  พวกเราได้คุยกับชาวบ้านถามถึงระยะทางที่จะไปถึงโฮมสเตย์  ว่าอีกไกลหรือเปล่า  ชาวบ้านบอกว่าประมาณอีก  1  ก.ม.  ไม่ไกลหรอก  แล้วเราก็เดินไปตามทางซึ่งไม่มีผู้คนสัญจร  แต่แล้วเราก็เดินทางมาถึงอย่างปลอดภัย 

 

 

เห็นโฮมสเตย์หลังแรกเป็นหลังเล็ก  ไม่เหมาะกับจำนวนคนของพวกเรา ทางชุมชนจึงได้จัดให้เป็นที่พักของอาจารย์  และเดินไปอีกสักหนึ่งร้อยเมตร 
ก็เป็นโฮมสเตย์หลังใหญ่อีกหนึ่งหลังซึ่งสามารถพักได้ประมาณ  45  คน  พวกเราจึงได้พักที่โฮมสเตย์หลังนี้  

 

รูปโฮมสเตย์ที่พวกเราพักกัน ประมาณ 45 คนค่ะ
 
และได้สำรวจรอบ ๆ ว่าที่อยู่อาศัยนี้ทำมาจากไม้ซางที่เป็นผนังของโฮมสเตย์ เมื่อก่อนหลังคามุงด้วยหญ้าคาแต่เดี่ยวนี้เปลี่ยนเป็นหลังคากระเบื้อง เพราะทนต่อฝนและพายุที่อยู่ในช่วงฤดูฝน หลังจากนั้นพวกเราได้เก็บข้าวของไว้ยังที่พัก แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าลงไปเล่นน้ำตกซึ่งอยู่ใกล้ที่พัก พวกเราได้ลงไปเล่นน้ำ น้ำที่นี่เย็นมาก  พวกเราเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน  ในบริเวณน้ำตกและลำธารมีฝายกั้นน้ำ  และมีปลาอยู่อย่าง
ชุกชุม  พวกเราใช้เวลาเล่นน้ำกันพอสมควรซึ่งน้ำเย็นมาก  จนพวกเราทนไม่ไหว  ตัวดิฉันเองต้องบอกเพื่อน ๆว่าทนไม่ไหวแล้ว ขอตัวขึ้นไปก่อนก็แล้วกัน  และอีกไม่นานเพื่อน ๆ  ก็ทยอยกันขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

  ห้องน้ำที่พวกเราสามารถใช้ได้อยู่ภายในโฮมสเตย์ค่ะ

สายน้ำแม่ลายน้อยที่พวกเราลงเล่นกันอย่างสนุกสนาน

หลังจากนั้นก็เตรียมตัวกินอาหารเย็น   อาหารมื้อนี้เป็นอาหารพื้นบ้านภาคเหนือของเรานี่เอง  พวกเรารับประทานอย่างเอร็ดอร่อย พออิ่มแล้วอาจารย์ก็ประชุมว่า งานนี้ได้ดำเนินการไปถึงไหนแล้ว  และพวกเราก็เปิดดูรูปภาพที่ถ่ายไว้ในกล้องถ่ายรูปเพื่อจะนำไปบันทึกลงยังคอมพิวเตอร์  แต่ปรากฏว่าเกิดปัญหาการ์ดความจำของกล้องถ่ายรูปเกิดผิดพลาด ไม่มีไฟล์รูป 

 

 

พวกเราจึงได้วางแผนกับเพื่อนว่า วันรุ่งขึ้นจะทำอะไรกันบ้าง  และจึงได้ถาม
คุณลุงประเสริฐ    ว่าพรุ่งนี้คุณลุงจะลงไปที่หมู่บ้านไหม  ถ้าลงไปพวกเราขอติดรถลงไปด้วย  คุณลงบอกว่าลงไป  พวกเราดีใจมากที่ไม่ต้องลงไปที่หมู่บ้านโดยการเดิน  และพวกเราก็สนุกสนานกันพอสมควรในคืนนั้น  และแยกย้ายกันเข้านอนในเวลา 11.00 น. เรื่องราวมีให้ติดตามต่อนะคะ โปรดอดใจรอตอนหน้าค่ะ

 

 ทางขึ้นโฮมสเตย์ตอนกลางคืน โรแมนติกมากๆ ฮ่าๆ

 

นางสาวชนิดา  ขอดศิริ รหัส 5214101314

สาขานิเทศศาสตร์บูรณาการ Sec.1