หากไม่ฝึกให้นิสิตทำตามวินัยง่ายๆ เมื่อโตไปก็จะไม่มีวินัย เพราะมหาวิทยาลัยยอมให้นิสิตละเมิดกฎหมาย

เมื่อวันศุกร์ ผมได้รับเชิญจากคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ให้ไปพูดเรื่องโรคเด็กและพัฒนาการเด็ก ให้แก่ผู้ปกครองของเด็กในศูนย์เด็กเล็กของคณะฯ  บรรดาท่านผู้ปกครองก็คืออาจารย์ในมหาวิทยาลัยนั่นเอง

นอกจากคุยกันเรื่องที่กำหนดแล้ว มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนความเห็นกันว่า ถ้าผู้ปกครองเลี้ยงลูก โดยมีเมตตา กรุณา มุทิตา แต่ไม่มีอุเบกขา เด็กจะเติบโตขึ้นเป็นคนอย่างไร  ความเห็นออกมาสองฝ่ายคือจะเป็นเด็กดี กับเป็นเด็กไม่ดี

อีกเรื่องที่ถือโอกาสพูดคือเรื่องหมวกกันน๊อค    ที่จังหวัดพิษณุโลก ตำรวจจะเข้มงวดมาก จนประชาชนสวมกันเกือบร้อยละร้อย  แต่สิ่งที่แปลกคือบริเวณมหาวิทยาลัย และรอบๆ มหาวิทยาลัย (ไม่ได้ระบุชื่อนะครับ) ไม่มีการใส่หมวกกันน๊อคเลย เหตุเพราะกลัวหาย  ผมเคยถามอาจารย์ท่านหนึ่งว่าทำไมไม่ใส่  ท่านบอกว่า เขตมหาวิทยาลัยไม่ต้องใช้กฎหมายก็ได้  ผมฟังแล้วหวาดกลัว  

คนเรียนมหาวิทยาลัยเมื่อจบไปก็จะเป็นบุคคลระดับนำของประเทศ  น่าจะต้องฝึกให้มีระเบียบวินัย ทำผิดต้องรับผิด   หากเรื่องง่ายๆ ไม่ฝึก เรื่องยากกว่านี้ เช่นการไม่ทุจริตเมื่อมีโอกาส ก็คงจะหวังไม่ได้  บ้านเมืองคงวุ่นวายไม่จบเป็นแน่

ผมฝากความคิดนี้ไว้กับท่านผู้ปกครองในวันนั้น