พวกเราคงความรู้สึกดีใจที่ปีเก่ากำลังจะจากไป  ปีใหม่กำลังจะมาถึงเพราะถือเป็นโอกาสแห่งความเป็นมงคลในการเริ่มวิถีชีวิตใหม่ๆที่ดีกว่า  ทั้งที่เรามีโอกาสที่จะใคร่ครวญทบทวนปรับเริ่มใหม่ได้ทุกวัน  บางคนก็อาจไม่ค่อยพึ่งพอใจเท่าไรเพราะมันเหมือนกับเป็นการเพิ่มริ้วรอยความเหี่ยวย่นความเสื่อมของร่างกายไปอีกช่วงหนึ่งของชีวิต   ใครจะคิดอย่างไรมันอาจจะขึ้นกับประสบการณ์การเรียนรู้ของชีวิต ของสภาวะแวดล้อม ของเหตุปัจจัยในช่วงเวลาสุข ทุกข์  หรือเหตุอื่นๆของแต่ละคนที่แตกต่างกันไป


 

แต่ความรู้สึกหนึ่งที่รู้สึกได้ว่ามันมีความสุข  มันเป็นความปลื้มปิติ  มันรู้สึกเรามีคุณค่า  มันเป็นพลังแห่งชีวิต  คือการที่เราได้  แลกเปลี่ยนเรียนรู้  ไปเยี่ยมเยี่ยนทักทาย  ไปทิ้งร่องรอย  แม้แค่ภาพของหลานม่อนด้วยเวลาอันจำกัด  ไปมอบความปรารถนาดี ด้วยความระลึกนึกถึง สิ่งเหล่านี้มันเป็นความจริงใจ ด้วยความบริสูทธิ์ใจที่มีให้กับทุกท่านตลอดเวลาที่ผ่านมาและคิดว่าจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป 


ด้วยความ เป็นคนเดินดิน กินข้าวแกง แย่งปรับไมค์  ลงไปลากโต๊ะ.....คนธรรมดาๆติดดินครับ  ไม่มีตัวยศฐานบรรดาศักดิ์  ไม่มีอะไรที่จะยึดจะถือ  ผมไม่ใช่นักวิชาการ  ไม่เชี่ยวชาญเรื่องภาษา  ภาษาที่ใช้ไม่ลึกล้ำเป็นภาษาธรรมดาๆแบบชาวบ้าน  บ้านนอกด้วย.....อิอิ.อิ  บางทีกดแป้นพิมพ์ผิดๆถูกๆ  บางทีจะสื่อความอย่างหนึ่งแต่พออ่านแล้วกลายไปเป็นอีกอย่าง  เชื่อว่าคงมีหลายสิ่ง หลายครั้งที่อาจผิดพลาดไปโดยไม่มีเจตนา โดยไม่ได้ตั้งใจ  หากผมและหลานม่อนไปสร้างความรู้สึกที่ทำให้ท่านไม่พึ่งปรารถนา  ไม่ดีไม่งาม  ทำให้ขุ่นข้องหมองใจ ก็ถือโอกาสนี้


กราบขออภัยให้กับผมและหลานม่อนด้วย


ในโอกาสอันเป็นมงคลปีใหม่ 2553  ขอให้ทุกท่านจงพบแต่ความสุข ความเจริญ  จิตแจ่มใสร่างกายแข็งแรง  คิดสิ่งใดก็ขอให้สมปรารถนาจงทุกประการตลอดปีและตลอดไป