องค์กรแห่งการเรียนรู้ ♥

ได้รับมอบหมายมาทางอีเมล์ ว่าให้ทำ world café ในที่ประชุมของสรพ.ในวันเปิดทำการ วันที่ 8 ธันวาคม 2552 แต่เบื้องต้นยังไม่ทราบเป้าหมายชัดเจน อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญหรือปล่าวก็ไม่ทราบได้ เมื่อคืนที่ผ่านมาพอลล่าได้ทบทวนการบรรยายของอ.ดร.นพ.สกล สิงหะ ในการนำเข้าสู่การประชุม พอลล่าจึงนำมาประยุกต์ใช้กับเวทีนี้เสียเลยค่ะ

 

จากการซักถามความคาดหวังกับท่านผอ.นพ.อนุวัฒน์ ที่เปิดโอกาสให้พอลล่าได้แสดงฝีมืออีกครั้ง ปกติก็ไม่ได้แสดงบ่อยเท่าใดนักค่ะ อิอิ ท่านบอกว่ารพ.ต่างๆ ได้นำเทคนิค เครื่องมือนี้ไปใช้ในการพัฒนาคุณภาพจนเกิดการปรับเปลี่ยนวิธีคิด วิธีการทำงานมาแล้ว ท่านจึงอยากให้นำเครืองมือนี้มาใช้ในสรพ. เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอย่างเปิดใจ เรียนรู้และแบ่งปันประสบการณ์ดีๆ ซึ่งกันและกันในการทำงานที่ผ่านมา

พอลล่าขอใช้ scene ของท่าน อ.สกล ที่กล่าวว่า บางครั้งเราทำงานเรามุ่งไปที่ผลลัพธ์ ทำอะไรอย่างรวดเร็ว มุ่งไปที่เป้าหมาย เปรียบกับการนั่งรถไฟ ที่มองออกไปข้างนอกหน้าต่างจะเห็นภาพที่ไม่ชัดเจน หากเราทำให้ช้าลง ซึมซับและรับรู้เรื่องราวดีๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละวันของการทำงานของเรา ของชีวิตเรา เราจะมีความสุขในทุกๆวัน ไม่ต้องรอให้งานสำเร็จตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ วันนี้เรามาทบทวนความสุขที่เกิดขึ้นจากการทำงานของเรากันเถิด

เราใช้เวลาการแลกเปลี่ยนประมาณ หนึ่งชั่วโมงหลังจากทำสมาธิกันเรียบร้อยแล้ว เปิดโอกาสให้สนทนากันในกลุ่มกับคำถามที่ว่า

”ขอให้เราแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงานที่ผ่านมา การทำงานในบทบาทหน้าที่ใหม่ๆ ที่ท้าทาย หรือการทำงานที่ต้องใช้ความสามารถพิเศษ เพื่อให้เอาตัวรอดมาได้”

 

ไม่น่าเชื่อว่า คำถามนี้ พอลล่าได้สังเกตดูการสนทนาของกลุ่ม ที่มีการพูดคุยกันด้วยมุมมองที่หลากหลาย บางคนพูดถึงปัญหาอุปสรรค และวิธีการแก้ปัญหา บางคนพูดถึงเรื่องงานที่ประสบความสำเร็จ การทำงานที่ประทับใจ บางคนก็พูดถึงการแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้า..ซึ่งพอลล่าเห็นว่ามีความหลากหลายดี มีความเป็นอิสระในการแลกเปลี่ยนพอสมควร

หลังจากเราพูดคุยสนทนากันไปสองรอบแล้ว เราเปิดโอกาสให้ทุกกลุ่มได้มานำเสนอแลกเปลี่ยนเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายในกลุ่ม ผู้นำเสนอส่วนใหญ่มักเป็นน้องใหม่ที่พี่ๆ เปิดโอกาสให้มาแสดงความสามารถในการนำเสนอ แต่ละกลุ่มล้วนมีประสบการณ์ที่ดีในการทำงานมากมาย ความคิดต่อเพื่อนร่วมงานต่องานในทางบวกเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ โดยที่น้องๆ ไม่รู้ตัว การขอบคุณ ขอโทษซึ่งกันและกันมีให้เห็นอยู่

เช้าวันนี้ มีเวทีมีพื้นที่ของบรรยากาศของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ผ่อนคลาย เวทีการแบ่งปัน เวทีของการให้กำลังใจกันและกัน เวทีของการสดงความรู้สึก กล่าวขอบคุณ ขอโทษแก่กัน และเวทีของการเพิ่มคุณค่าให้ทุกคนในองค์กรด้วยการเพิ่มเติม เสนอแนะจากเรื่องราวของกลุ่ม บรรยากาศอบอุ่นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ

ตัวอย่างของสรุปบทเรียนของน้องๆ ค่ะ

 

เราต้องรู้คุณค่าของตัวเรา รู้คุณค่าของงาน

อย่ายึดติดคนใดคนหนึ่งหรือวิธีการทำงานใดวิธีหนึ่ง ให้มีความยืดหยุ่นในการทำงาน

 

และที่ประทับใจมากๆ คือน้องแผนก สารสนเทศ สรุปว่าองค์กรของเราประกอบไปด้วย 7 อ. ได้แก่

อาหาร ที่องค์กรของเรามีอาหาร การกินที่สมบูรณ์ แม่บ้านซื้อหาอาหารให้ทุกวัน และมีกาแฟสำหรับทุกๆคน

อาคาร เรากำลังจะมีอาคารสำนักงานใหม่ในเร็วๆนี้

อาภรณ์ เราได้รับการสนับสนุนเสื้อผ้า เครื่องแต่งกายจากองค์กร ทุกปี

เอื้ออาทร เราได้รับความรัก ความเอื้ออาทรจากทุกๆคนในองค์กร ความมีน้ำใจของผู้บริหารต่อพนักงานและพนักงานต่อพนักงาน

อากาศ หรือบรรยากาศ เรามีบรรยากาศการทำงานที่ดี ช่วยเหลือกันและกัน มีส่งแวดล้อมที่มีความปลอดภัย

อนามัย เราได้รับการดูแลสุขภาพ ตรวจร่างกายประจำปีทุกปี มีสวัสดิการค่ารักษา และอุบัติเหตุ

อารมณ์ เราทำงานอย่างมีความสุขทุกวัน ทุกคนเสริมสร้างอารมณ์ที่ดีให้แก่กัน

เป็นไงคะ ต่อไปองค์กรเราอาจเปลี่ยนชื่อเป็นองค์กร 7 อ. ก็ได้นะคะ อิอิ

เราคงต้องหาเวลาสร้างเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบนี้กันบ่อยๆ สนทนาพาสุขจริงๆคะ