อัตชีวสาธกสารถึงทายาทและผู้ที่ทนทายาด(แม่)

มรดกชิ้นสุดท้ายที่พ่อให้แบบไม่ได้ยื่นให้เราง่ายๆ กับมือของพ่อ...

คือเอกสารปึ๊กนี้ที่หนาพอสมควร ซึ่งพ่อคงไม่ได้คาดการณ์ล่วงหน้าว่าจะเอาให้กับพวกเราสี่คนพี่น้องเมื่อไร และจะให้อย่างไร เล่นเอาพวกเราต้องสวมวิญญาณนักสืบเล่นซ่อนแอบกับพ่อ

"อัตชีวสาธกสาร ถึงทายาท" เป็นเอกสารสำคัญที่ทำให้พวกเราพี่น้อง ต่อติดถึงกันค่ะ

นอกจากภาพถ่าย แผ่นสไลด์มากมายตลอดชีวิตการเดินทาง 70 กว่าปีของพ่อ เรามีเรื่องราวเหล่านี้เป็นเอกสารชิ้นสำคัญที่จะเก็บไว้เล่าต่อให้ลูกหลาน และเป็นหลักฐานชิ้นเอกที่จะทวงถามความสัมพันธ์ในระหว่างพี่น้อง

ฉันไม่ได้ต้องใจหรือต้องการนำ "คุณพ่อ" ของฉันมาขายในพื้นที่นี้หรอกนะคะ แต่พื้นที่แห่งนี้เหมือนไดอารี่ออนไลน์ที่มีไว้ใช้จ่ายแจกความรู้ ความรู้สึก ความสุข ความรัก ความอยากใครได้ปรารถนาดีจะเผื่อแผ่

พ่อคะ ที่ลูกเขียนตอนเริ่มเรื่องการต่อติด เพราะลูกคิดว่าเรื่องเล่าพิมพ์จนหนาประมาณ 70 หน้ากระดาษเอสี่ของพ่อ ที่แอบบันทึกไว้เงียบๆ คนเดียว แม้แต่ผู้ที่ทนทายาด(แม่) ของพ่อก็ยังไม่รู้ระแคะระคายนี้ เป็นเรื่องราวของลูกสี่คนที่พ่อวางแผนไว้อย่างแนบเนียน ให้พวกเรามีความสมัครสมานสามัคคีอย่างเหนียว แน่น หนึบ เหมือนสโลแกนเด็กนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ

พ่อน่ะ...บันทึกเรื่องราวลูกแต่ละคนจนละเอียดยิบแทบจะทุกวินาที นาทีถ้าทำได้ บันทึกตั้งแต่การเกิดอยู่ในครรภ์ของแม่ จนลืมตาออกมาดูโลก กิน นอน เที่ยว เรียนหนังสือ ทำงาน แต่งงาน มีลูกมีหลานให้พ่อ รวมไปถึงเรื่องราวชีวิตที่วุ่นวายและหัวใจที่รุงรังของลูกแต่ละคน

ความจริงฉันไม่ได้เพิ่งจะมาเม้าท์เรื่องพ่อในบันทึกนี้นะคะ นับตั้งแต่ลืมตามาเป็นสมาชิกใน Gotoknow จากที่เป็นอะไรใครไม่รู้จนมีตัวตนเป็นซัมบอดี้ ฉันเขียนบันทึกถึงพ่อตรงๆ ก็มีหลายบันทึก (ชีวิตติดหนังสือ , ติดคิด ติดเขียน ติดโรคนอนไม่หลับ , พลังอมตะของครอบครัว , พัดลมเข้าเฝือก...ประหยัด อนุรักษ์ของแท้ )เขียนแบบเฉียดๆ นั้นก็เยอะมากพอสมควร(ยาถ่ายอารมณ์ กรุแฟ้มหมอมองข่าว, ปิกนิกค่ะปิกนิก(Picnic) ) แล้วทำไปทำมาเกิดเพลินจนเปิดบล็อก เอาเรื่องของพ่อมาเก็บไว้ที่ กอเอ๋ย กอแกะ (19 บันทึก)ก็ยังมี

สิ่งที่ฉันได้รับจากพ่อ ผ่านเอกสารถึงทายาท

มีเรื่องราวเฉพาะที่พ่อสื่อสารถึงลูกแต่ละคน ที่ทำให้ฉันตระหนักระลึกทุกวันนี้ จากต้นประถมศึกษาสู่วัยการทำงาน และวันเวลาขึ้นฝั่งสร้างฝาบ้านเรือน สิ่งที่จดจำได้ในแม่นยำจนวันนี้คือ พ่อเป็นผู้ซึ่งปาฐกถาธรรมให้ฉันและสามี และผู้คนมากมายที่มาในงานสมรส นั่นยังไม่อัศจรรย์ใจเท่ากับการค้นเจอเรื่องราวที่พ่อเล่าไว้ ในเอกสารชุดนี้ ยกตัวอย่างในตอนหนึ่ง

พ่อส่งผ่านความรักจากเรื่องราวการเลี้ยงดูลูกๆ เมื่อลูกเป็นฝั่งฝามีครอบครัวของตัวเองได้อย่างนุ่มนวล ละเอียดอ่อน ดูสิคะ...

 

ในวาระวันพิเศษ วันพ่อแห่งชาติ ถึงพ่อของฉันจะไม่อยู่ใกล้ๆ สัมผัสเนื้อหนังได้อีกแล้ว แต่เมื่อใดที่ฉันคิดถึงพ่อ ฉันก็แค่หยิบเอกสารมรดกของพ่อมาอ่าน ค้นภาพเก่าเก็บออกมาดู หรือเงยหน้ามองท้องฟ้า ฉันก็คิดว่าพ่อฉันอยู่ข้างบนนั้น

รัก คิดถึงพ่อ อยากได้กอดจากพ่อ อยากกราบเท้าพ่อค่ะพ่อ.