• พี่จ๊ะ..จ๊ะ..

(จบบันทึกนี้แล้ว ขออภัยที่จะไม่ได้เข้ามาทักทายตอบความเห็นเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ใน G2K หลายวัน จะกลับมาบันทึกเรื่องราวใหม่ๆ หลังจากวันพุธที่ 9 ธันวาคม 2552 นะคะ)

มิน่า..มิน่า..พยายามโทรหาตั้งแต่วันอาทิตย์   โทรยิกๆ เลยตอนที่อยู่กับครอบครัวแอมแปร์~natadee     ได้กอดพี่อ๋อยแล้วนะ    อ้าว..ว..ว แล้วน้องจ๊ะได้กอดพี่อ๋อยได้อย่างไร???????.......    อยากรู้ใช่ไหมล่ะ???????.......     ได้เห็นแอมแปร์เดินแบบด้วย    พี่อ๋อยบอกแอมแปร์ว่า.."ให้เรียกพี่ต้อม  ห้ามเรียกน้า"    ก็แน่นอนสิ เลยบอกพี่อ๋อยว่า "ต้อมมักจะกำชับเพื่อนๆ ว่าให้สอนลูกเรียกต้อมว่าพี่   ถ้าใครเรียกน้าจะตบกระโหลก"   โอ้..น้องจ๊ะของพี่จ๊ะนี่โหดจังเนอะ อิอิ

วันนี้ก็โทรหาพี่จ๊ะหลายครั้ง   เป็นห่วงมากว่าจะเป็นอะไรไปหรือเปล่า     ดั้นด้นมาตามหาในบันทึก    ถึงรู้ว่า..ลากิจนี่เอง    ค่อยยังชั่วหน่อย   เพราะเป็นห่วงมากนะ..รู้ไหม?

แต่ดีใจที่ได้เข้ามาบันทึกนี้   ช่วงหลังน้องจ๊ะมักจะหาพี่ๆ ไม่เจอ    คงเพราะคลานต้วมเตี้ยมเป็นเต่าอยู่แถวหลังเขา   ทั้งยังไม่คุ้นกับการที่ G2K มีลูกเล่นใหม่ๆ

อ่านบันทึกนี้แล้วแอบน้ำตาคลอ (ดูดีกว่าน้ำตาไหล  ก็เป็นแบบมีมาดนิดหน่อยไง)    สองสามวันมานี้น้องจ๊ะคิดถึงพ่อมากเป็นพิเศษ   คิดแต่ว่าถ้าวันนี้มีพ่อ..คงจะมีความสุขกันมาก    บางที..น้องจ๊ะอาจกล้ากอดพ่อแน่นๆ หรือบอกรักพ่อก็เป็นได้    มาบอกในใจตอนนี้..พ่อคงจะไม่ได้ยินแล้วล่ะ    ไม่เป็นไร สักวันเราก็จะได้พบเจอกัน

"อัตชีวสาธกสาร ถึงทายาท" ของคุณพ่อที่มีถึงพี่จ๊ะกับพี่ๆ น้องๆ รวมไปถึงผู้ทนทายาดอย่างคุณแม่ของพี่จ๊ะนั้น..    คงบ่งบอกถึงความรู้สึกทั้งหมดที่พ่อมีต่อลูกๆ   และทำให้ลูกๆ รู้สึกรักพ่อมากเลยใช่ไหมจ๊ะ

วันนี้บันทึกนี้.. make my day มากเลยจ๊ะ  ^^