17 พฤศจิกายน 2549 ถึงวันนี้ 17 พฤศจิกายน 2552 

3 ปีแล้วสินะ  ไม่น่าเชื่อเลย

 

ทุกๆเรื่องราวดีๆ ที่ฉันได้เก็บเกี่ยวจากบ้านทุกๆหลังที่ฉันวิ่งเข้าวิ่งออก 

ทั้งที่ทิ้งรอยและไม่ทิ้งรอยไว้ 

ทุกคำทักทาย  ทุกๆความคิดถึง  ทุกๆกำลังใจ และทุกๆความห่วงใย 

ที่มาฝากไว้ที่บ้านของฉันทุกๆหลัง 

ทั้งยามที่ฉันเปิดประตูบ้าน และปิดประตูบ้าน 

มิตรภาพอันงดงามจากเพื่อนบ้านกัลยาณมิตรที่น่ารักทุกท่านของฉัน 

.. คงไม่ต้องบรรยายแล้ว ..

ว่าฉันประทับใจ สักแค่ไหน 

เพราะฉันคงบรรยายออกมาได้ไม่เท่ากับที่ใจฉันรู้สึก 

(หลากหลายความรู้สึกจริงๆนะ)

 

แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันอยากบอกเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา

ขอบคุณ  ขอบคุณ  ขอบคุณ 

ทุกๆมิตรภาพ   ทุกๆกำลังใจ 

  ที่กำลังเบ่งบานอย่างงดงามในบ้านหลังนี้ 

ขอบคุณ  ขอบคุณ  ขอบคุณ 

 ของฝาก  ของขวัญทุกชิ้นที่ฉันได้รับ 

ฉันสัญญาจะเก็บรักษาไว้อย่างดี 

ขอบคุณ ขอบคุณ และขอบคุณ 

จากดวงใจเล็กๆ(แต่ไม่ดำตามตัว)ของฉัน

 

        ขอบคุณ ขอบคุณ และขอบคุณ 

        Gotoknowชุมชนแห่งการเรียนรู้ 

              ที่ทำให้ฉันได้รู้ว่า โลกนี้ยังมีสิ่งดีๆให้เรียนรู้อีกมากมาย

       และที่สำคัญ

           ความมหัศจรรย์เกิดขึ้นจริงๆที่นี่ซะด้วยสิ

             เหมือนเพลงนี้ไง ..ว่าไหม..

 

´¯`•.•• ♪  เรื่องมหัศจรรย์♪...*★.• •*.:

บนโลกนี้มีคนเป็นล้านคน ทุกคนมีเป็นล้านใจ ฉันก็ไม่ใช่ใครก็แค่คนหนึ่ง
โลกเราดูช่างกว้างใหญ่ ท้องฟ้าดูช่างกว้างไกล เธอแปลกใจบ้างไหม

มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจ มันเกิดขึ้นจริงๆหรือฝันไป การที่เรานั้นได้พบกันที่บนโลกนี้
เราไม่รู้จะพูดมันอย่างไร แต่หมดทั้งหัวใจที่ฉันมี ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้

คือเรื่องมหัศจรรย์ที่เราได้พบกัน คือเรื่องมหัศจรรย์ที่ฉันได้รักเธอ
คือเรื่องมหัศจรรย์ที่สุดที่ฉันเคยได้เจอ โว...ฉัน...ฮืม... (คือเรื่องมหัศจรรย์)
(เนื้อเพลงยังมีต่อ  แต่ขอหยุดไว้แค่เรื่องมหัศจรรย์ค่ะ)

 

✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:* *.:

 

มหัศจรรย์จริงๆใช่ไหมล่ะ

 .. และที่ลืมไม่ได้ ..

ขอบคุณ  ขอบคุณ  ขอบคุณจากใจ

มิตรภาพจากแดนไกล  ที่เดินทางมาให้รัก

..สำหรับฉัน..

มิตรภาพที่อาจเกิดเพียงชั่วเวลาสั้นๆ  แต่อาจเป็นชั่วนิรันดร์ในหัวใจ

 

เรื่องราวดีๆตลอด 3 ปีที่ผ่านมาได้ถูกบันทึกไว้แล้วที่ตรงนี้

...ที่ในหัวใจฉัน...

(ขอหวานส่งท้ายสักวัน .. ไม่ว่ากันนะคะ)

 

..^________^..

ขอบพระคุณอีกครั้ง เพลงเรื่องมหัศจรรย์   โซฟา