คนเรามีความต้องการมากมายไม่มีที่สิ้นสุด แต่ที่ลุงต้องการอยากได้ในวันนี้คือ"ผ้าห่มของโรงพยาบาลปากพะยูน"

    เมื่อวันที่ 5   พย.2552 นี้  น้องจิ๊ก พิมพ์ประไพ ทีมเยี่ยมบ้านโรงพยาบาลปากพะยูน มาปรึกษาชวนไปเยี่ยมบ้านนอกพื้นที่  ขณะที่ผู้เขียนลงบุญดึกมา  และวันนี้ตั้งใจจะเคลียร์ บัญชีของกลุ่มเกษตรกรเลี้ยงสัตว์ปากพะยูน เพราะสิ้นปีบัญชี  

 

   น้องจิ๊กเล่าว่า"ผู้ป่วยรายนี้เป็นผู้หญิง  มีความพิการและสูงอายุ   มานอนโรงพยาบาลด้วยโรค กรวยไตอักเสบ   และมีโรคประจำตัวคือความดันโลหิตสูง  ไขมันในเลือดสูง และมีความพิการทางด้านการเคลื่อนไหว  ส่วนคุณลุงที่มาเฝ้าไข้ก็ มีโรคประจำตัวมากมายไม่แพ้กันคือ   มีโรคความดันโลหิตสูง  โรคเก๊า หอบหืด  และเคยผ่าตัด penis เนื่องจากเป็นมะเร็งระยะแรก   

PCU เกาะหมาก บอกเจ้าที่ ชวนเจ้าที่ลงพื้นที่

    ทั้งคู่ไม่มีบุตร  อาศัยอยู่ หมู่ที่ 6 ตำบลเกาะหมาก ปากพะยูน จังหวัดพัทลุง   พอรับรู้ข้อมูลดังกล่าวก็รับปากทันที  เรื่องอื่นเอาไว้ก่อน  งานจรเป็นงานหลัก 

      13 . 00  น.น้องจิ๊กก็นำรถโรงพยาบาลมารับที่บ้าน พร้อมกับน้องพยาบาลอีกคน  มุ่งหน้าสู่ ..   เกาะหมากเพื่อบอกกล่าวเจ้าที่เจ้าทางก่อน   แล้วชวนน้องจา pcu*  เกาะหมาก     พร้อมนักศึกษาฝึกงานจาก วสส*.ยะลาไปศึกษางาน

ทีมเยี่ยมบ้าน พยาบาลปากพะยูน เจ้าหน้าที PCUเกาะหมาก นักศึกษาวสส.ฝึกงาน และผู้เขียนในฐานะสวัสดิการชุมชน

  ปีที่แล้วบ้านลุงฉ้องน้ำท่วมพัดบ้านพัง บ้านหลังนี้ อบต.สร้างให้ ในที่ของผู้ใหญ่บ้าน

บ้านลุงฉ้อง

    ลุงเล่าให้ฟังว่า เป็นคนจากนครศรีธรรมราช หนีคดีมาจนกระทั่งทางภูมิลำเนาแจ้งเป็นคนหายสาบสูญ   สี่ปีที่ผ่านมาลุงเพิ่งมาได้ทำบัตรประชาชนและได้รับสิทธิ์บัตรทองจาก สปสช.* ลุงเล่าด้วยน้ำตาคลอหน่วยถึงความคับแค้นขัดสน  เมื่อก่อนตอนไม่มีโรคภัยประจำตัว ก็ออกเรือหาปลาสองคนตายาย ตามประสาคนเล  พอมีพอกินตามอัตภาพ แต่พอภรรยาล้มป่วยต้องไปเฝ้า ต้องกินต้องจ่าย ค่าอาหารค่าเดินทาง ต้องขายเครื่องเรือเพื่อมาใช้จ่าย วันนี้จึงไม่สามารถออกเล* หาปลาได้ ขาดรายได้ มีรายได้จากสงเคราห์ ผู้สูงอายุ  และผู้พิการคนละ 500  บาทต่อเดือน   แต่ไม่ได้รับทุกเดืน  บางทีสามเดือนรับรวมกันครั้งหนึ่ง  และมีเพื่อนบ้านเอื้อเฟื้อบ้างบางโอกาส 

เล่าให้ฟังน้ำตาร่วง

    ทุกคนที่ไปเยี่ยมนิ่งเงียบต่างคนต่างคิด  แล้วน้องโอ๊ตคิดและถามขึ้นว่า"แล้วลุงจะให้พวกเราช่วยเหลืออะไร" ผู้เขียนวิตกกับคำถามของน้องโอ๊ต เพราะเกรงว่าไม่สามารถตอบสนองความต้องการของลุงได้ จะทำให้ลุงเสียกำลังใจ แต่พอฟังลุงบอกความต้องการของลุง  ผู้เขียนยิ่งตกใจกว่าเดิมเพราะลุงบอกว่า"คนเรามีความต้องการมากมายไม่สิ้นสุด แต่ที่ลุงต้องการอยากได้ในวันนี้คือ"ผ้าห่มของโรงพยาบาล"เพราะเวลาไปนอนโรงพยาบาลผ้าห่มของโรงพยาบาลผืนใหญ่ห่มแล้วปิดหัวปิดตีนอุ่นดี"ลุงอยากได้ผ้าห่มโรงพยาบาลปากพะยูน

สอบถามความเป็นอยู่

  ในขณะที่ผู้เขียนนึกไปถึงสวัสดิการของชุมชนที่เป็นการให้อย่างมีคุณค่า และรับอย่างมีศักดิ์ศรี   ครอบครัวของลุงฉ้อง เป็นทั้งคนชรา  ผู้พิการ  ผู้ด้อยโอกาส และผู้ที่สมควรได้รับการช่วยเหลือ  จะได้ไปสานงานกับประธานกองทุนสวัสดิการตำบลเกาะหมาก  เพื่อนำเข้าสู่การจัดสวัสดิการสังคมต่อไป 

ส้อฝีหย๊ะมานอนที่ที่ป๊ะมะเพราะเวลาป่วยจะได้มีคนช่วยนำส่งรพ.

น้องจิ๊กแนะนำการเก็บยา กินยา

  นิ่งงันกันอยู่พักหนึ่ง น้องจิ๊ก พิมประไพ ก็เข้าสู่การมาเยี่ยมบ้าน ด้วยการซักถามถึงการเก็บยา การกินยา และมื้อของยา   ปรากฎว่าลุงจัดเก็บยาถูกต้องตามที่ทางเภสัชของโรงพยาบาลแนะนำทุกประการ แล้วประสานงานให้ลุงได้รับยาต่อที่   pcu เกาะหมาก  ก่อนจากกันเราได้มอบปัจจัยยังชีพส่วนหนึ่งไว้ให้ตามอัตภาพของแต่ละคน  การเข้าใจ เข้าถึงจิตวิญญาณของการบริการที่มีหัวของความเป็นมนุษย์(Spiritual  Humunize) มีอยู่แล้วโดยวิญญาณของขาวสาธารณสุข  ขอให้ทุกคนนำออกมาใช้ให้ปรากฎเกิดประโยชน์แก่ผู้รับบริการทุกคน

ป๊ะแก่ มะแก่(พ่อกัยแม่ของส้อฝีหย๊ะที่มานอนด้วย)

 ผู้เขียนบอกว่าจะนำเรื่องเยี่ยมบ้านลุงฉ้องมาเขียนเป็นเรื่อง sha ของรพ.ปากพะยูน แล้วน้องผู้หญิงที่ไปด้วยก็ถามว่าชาคืออะไร  ก็คุยให้ฟังถึงที่มาของ sha โดยจำมาจากบันทึกของน้องพรทั้งหล้ามาอธิบายให้ฟัง

 sha  คือโครงการสร้างเสริมสุขภาพ ผ่านกระบวนการคุณภาพ  เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน(Sustainable  Hralth Care  Health Promotion  by Appreciation  Accreditation) 

* PCU  =Primary Care Unit Innovation  

*วสส. =วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร ยะลา 

* สปสช. =สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ   

*ออกเล  =ออกหาปลา

 

ทางไปบ้านลุงฉ้อง

อาชีพของคนเกาะหมาก