การใช้ชีวิตของมนุษย์ ทุกคนต่างก้ดิ้นรน หาลาภยศ ชื่อเสียงเงินทอง มาตลอดทั้งชีวิต แต่หารู้ไหมว่า การหาค่าของตนเองด้วยสิ่งเหล่านี้ ทั้งที่รู้ว่ามันไม่เที่ยงตรง แต่ก็ยังยื้อแย่งกัน ไม่มีสิ้นสุด โดยไม่รู้แก่นแท้ของชีวิตที่แท้จริง ที่มั่นคง นั้นคือ ความดี
ก้าวมากับคืนวันอันเวิ้งว้าง
บอกดวงใจบอบบางให้เข้มแข็ง
เผชิญหน้ากล้าหาญการเปลี่ยนแปลง
เสวยแสวงคุณค่าอย่างท้าทาย
บนเส้นทางสายยาวมีหนาวร้อน
แต่ละช่วงแต่ละตอนมีความหมาย
บรรจงฝันปั้นยิ้มให้พริ้มพราย
ตะเกียกตะกายต่อสู้อยู่เรื่อยมา
ก็อาจจะมีบ้างในบางหน
ที่สับสนหวาดหวั่นขวัญผวา
อาจจะมีพบบ้างในบางครา
ที่น้ำตารินหยดรดลงมือ
ชีวิตคนรุ่มร่ามด้วยความหวัง
ชีวิตมี ความหลัง เหมือนหนังสือ
ชีวิตต้องรุ่งเรืองด้วยสองมือ
ชีวิตคือการต่อสู้ด้วยความจริง
ผ่านมุมหม่นบนโลกโศกสลด
เรียนรู้รสเศร้าสุขแล้วทุกสิ่ง
รู้กัดฟัน รู้ขันแข่ง รู้แย่งชิง
รู้หยุดนิ่ง ข่มใจ ให้เย็นลง
สาธุ ! สาธุ ! สาธุ !
ลาภมันเที่ยงน่ะค่ะ
กอเห็นจะมาตอนเที่ยง ๆ
หากเราไม่สั่งช้าก็อาจจะไม่กินตอนเที่ยง
สมมุติว่าวันนี้อยากจะกินก็ต้องโทรสั่งก่อนเที่ยง
ลาภจะได้ตอนเที่ยงพอดี แซบเลยค่ะพี่สุ
น้องก้างกุ้งแซง
สวัสดี ครับ คุณสุ
เข้ามากล่าวคำ ระลึกถึง ครับ
มีความสุขกับวันหยุดสุดสัปดาห์นะครับ
ชอบเพลงนี้ เช่นกัน ครับ
ขอบพระคุณ ครับ
สวัสดีค่ะ พี่สุที่คิดถึง
นานมากที่ครูใจดีไม่ได้เข้า net วันนี้มีประชุมครู ก่อนประชุมก็เลย แอบเข้ามากระซิบไว้ในบล็อก...ตอนนี้ประชุมเสร็จแล้ว ก็รีบมาเยี่ยมพี่สุ ก่อนกลับบ้านค่ะ
บทกลอนของพี่สุ มีความหมายดีเหลือเกินค่ะ...ดอกไม้ก็งดงามยิ่งนัก ชอบมากๆ ในบทสุดท้าย
ทั้งลาภยศชื่อเสียงไม่เที่ยงตรง
ที่มั่นคงงดงามคือความดี
คุณค่าของความเป็นคนที่มั่นคงถาวร คือคุณงามความดีที่ทำไว้ ใครก็ไม่สามารถลบล้างได้
พรุ่งนี้ต้องไปคุมสอบ GAT,PAT ค่ะ คงไม่ได้เข้ามมาเยี่ยม แล้วจะมาเยี่ยมวันหลังนะคะ
คิดถึงพี่สุดเสมอค่ะ
หวัดดีคับ คุณป้าสุ..
เฮ้อ..อ่านแล้วก็จริงแท้เชียวคับ..ที่ว่า..ลาภยศมันไม่เที่ยง..
ความดีต่างหากที่จะติดตัวเราไปตลอด..
ขอบคุณคับ..
สวัสดีค่ะพี่สุจ๋า...ภาพสวยบทกลอนไพเราะ ชอบบทนี้ค่ะ
"ก้าวมาถึงปลายทางอย่างสง่า
ซาบซึ้งค่าของมนุษย์สุดประสงค์
ทั้งลาภยศชื่อเสียงไม่เที่ยงตรง
ที่มั่นคงงดงามคือความดี"
หนูยังก้าวย่างแค่กลางทาง...แต่ก็ทราบซึ่งถึงคุณค่าของมนุษย์...ที่มั่นคงงดงามคือ ความดี...ไม่ยึดติด ไม่ยึดติดค่ะ
ขอบพระคุณมากค่ะ
สวยมากๆ
ไพเราะมากๆค่ะ
เพิ่งกลับจากตรังค่ะ
แล้วมาแวะตลาดน้ำอัมพวา...คิดถึงโกโบริกับอังศุมาลินยังไม่จาง
ได้มาฟังเพลงคู่กรรมพอดีเลยค่ะ
สบายดีนะคะ พี่สุ
ช่วงนี้น้องชีพจรลงเท้า...เดินทางบ่อยมาก เหนื่อยค่ะ แต่ก็คิดถึงที่นี่
แล้วจะเอาภาพไปใต้มารายงานนะคะ
ก็อาจจะมีบ้างในบางหน
ที่สับสนเสียใจเพราะไขว่คว้า (คำสุดท้ายห้ามเสียงตรี)
อาจจะมีพบบ้างในบางครา
ที่น้ำตารินหยดรดลงมือ
ขออนุญาตแก้ไข นะคะ
อาจจะมีอยู่บ้างในบางหน
ที่สับสนหวาดหวั่นขวัญผวา
อาจจะมีพบบ้างในบางครา
ที่น้ำตารินหยดรดลงมือ
แก้ไขแล้วลบคำตอบนี้ได้เลยค่ะ...
น้องชอบตรงนี้
ผ่านมุมหม่นบนโลกโศกสลด
เรียนรู้รสเศร้าสุขแล้วทุกสิ่ง
รู้กัดฟัน รู้ขันแข่ง รู้แย่งชิง
รู้หยุดนิ่ง ข่มใจ ให้เย็นลง
พานักเรียนคนที่ 23 มาฝากค่ะ
แวะมาเยี่ยมพี่สุครับ
เดี๋ยวจะบินไปกินลาภตอนเที่ยงกับคุณสุดสายป่าน...รอด้วย..ตอนนี้ยังมีลมหายใจอยู่...ลาภ...เนี่ยะ..ถ้าจะกินให้อร่อย..ห้ามเติม..โลภ..(เหอๆ..เดี๋ยวจะหาว่าหล่อไม่เตือน..)...ยู้ฮู...ก่อนเที่ยงสิบสี่นี้ถึงเมืองไทยแน่.....สวัสดี..ยายธีจ้ะ
ทำไงให้พวกนักการเมืองได้อ่านบ้างน่า....มาอ่านแล้วนะ
สวัสดีค่ะ พี่สุที่รัก...มีอะไรดีๆมาให้อ่านเช่นเคยนะคะ
ความดีสิที่คงทน
จิตอาสาที่มาสอนการถักไหมพรมในรพ.
พี่สุครับ...พี่เจ้าบทเจ้ากลอนเหมือนกันนะเนี่ย
น้องอาจารย์กู้เกียรติ ทึ่งมากเลยครับ
ก้าวมาถึงปลายทางอย่างสง่า
ซาบซึ้งค่าของมนุษย์สุดประสงค์
ทั้งลาภยศชื่อเสียงไม่เที่ยงตรง
ที่มั่นคงงดงามคือความดี
มีความสุขมากมายนะคะ
ชีวิตจัดเรียงฝันและหวังอย่างพร้อมพรัก
ค่อยสลักแกะเกลาเหลาวาดให้เหมาะสม
ชีวิตเราที่เหลือจะประพรมด้วยน้ำมนต์
ความดีคงอยู่พิมพ์ทับประดับได้อย่างใจ...
มาอ่านกลอนที่เต็มไปด้วยข้อคิดที่ดี ขอบคุณนะคะพี่สุ เก่งจริงนะ
สวัสดีตอนเช้าๆค่ะ ขอบคุณที่ไปเยือนนะคะ