เวลานี้มีการถกเถียงกันเรื่องการตั้งสถาบันคุรุศึกษาแห่งชาติ เพื่อแก้ปัญหาครู ผมจึงเสนอแนวทางแก้ปัญหาที่เรามักเลี่ยงไม่พูดถึง เพราะมันกินใจกัน และเกรงใจกัน
ในการประชุม กกอ. เมื่อวันที่ ๑ ต.ค. ๕๒ ก็มีการเอาเรื่องสถาบันคุรุศึกษาแห่งชาติไปพูดกันยืดยาว และมีคนชี้ให้เห็นว่า ปัญหาเรื่องครู ไม่ได้อยู่ที่ไม่มีองค์กรดูแล แต่อยู่ที่มีองค์กรมากเกินไป คือทั้งประเทศมีคณะศึกษาศาสตร์ – ครุศาสตร์ ถึง ๙๒ คณะ มากเกินความจำเป็นไปน่าจะสิบเท่า
ผมจึงสรุปวาระนั้น ๓ ประเด็น โดยประเด็นที่ ๓ คือ การแก้ปัญหาโดยการยุบคณะด้านศึกษาศาสตร์ – ครุศาสตร์ ให้เหลือสัก ๑๐ คณะ
ในทางปฏิบัติ ทำได้ง่ายมาก โดยการตั้งคณะทำงานขึ้นมาคณะหนึ่ง ที่เป็นคนไม่เข้าใครออกใคร และมีความรู้ความเข้าใจอุดมศึกษา และศึกษาศาสตร์ เข้าไปศึกษาว่าเราต้องการคณะศึกษาศาสตร์-ครุศาสตร์ ที่เข้มแข็งกี่แบบ วัดความเข้มแข็งได้อย่างไร แล้ววัดหาคณะที่มีคุณภาพสูงสุด ๑ – ๓ แห่งสำหรับแต่ละด้าน
คณะที่ไม่อยู่ในรายชื่อ ก็คือคณะที่สมควรยุบ เป็นการยุบเพื่อประโยชน์ภาพรวมของประเทศ เพื่อเอาทรัพยากรไปใช้ทางอื่นที่คุ้มค่าหรือเป็นประโยชน์กว่า
วิธียุบก็ง่ายนิดเดียว บอกให้ยุบเลิก โอนทรัพยากรไปทำอย่างอื่นที่มีคุณค่าต่อบ้านเมืองมากกว่า มิฉนั้นงบประมาณส่วนนั้นจะหายไป โดยให้ค่อยๆ ทำในเวลา ๕ ปี
บันทึกนี้ (และจริงๆ แล้วทุกบันทึกของผม) ไม่ได้เขียนในฐานะที่ดำรงตำแหน่งใดๆ เป็นความเห็นส่วนตัว และไม่ผูกพันหน่วยงานใดๆ
เรียน ท่านอาจารย์