กราบสวัสดีค่ะทุกๆ ท่าน กลับจากภารกิจชีพจรลงเท้า เข้าสู่ภูเก็ตเมื่อวานพร้อมฝนกระหน่ำอย่างหนัก เมื่อวานยังเป็นห่วง จากติดตามข่าวคราวหลายๆ พื้นที่ ประสบภัยน้ำท่วม อีกแล้ว ... มาวันนี้ค่อยยังชั่วหน่อย ฟ้าเริ่มกระจ่างมากขึ้น ในระหว่างกลับจากอิ่มอาหารเย็น ได้รับข้อความเตือนครั้งแรก ว่าขณะนี้มีแผ่นดินไหว ระวังภัยสึนามิ กรุณาหลีกห่างพื้นที่เสี่ยง อย่าเข้าใกล้ชายหาด ทะเล สักพักก็มีเสียงตามสายจากผู้รับผิดชอบด้านการเตือนภัยพิบัติ โทรมาสอบถามแสดงความห่วงใย ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน ด้วยเสียงเร่งรีบและร้อนรน ... ที่สำนักงานมีกฏเคร่งครัด ที่ทุกคนต้องปฏิบัติเพื่อความปลอดภัย เมื่อมีเหตุการณ์ฉุกเฉิน คือการเชื่อมโยงโทรสอบถามสมาชิกเครือข่ายในแต่ละแผนก และรายงานตัวว่าขณะนี้แต่ละคนกำลังอยู่ที่ไหน สถานการณ์ใกล้เคียงเป็นอย่างไรบ้าง ...
... กลับมาดูข่าวจึงทราบว่า มีแผ่นดินไหว ๗.๖ ริกเตอร์ พื้นที่อินโดนีเซียอีกแล้ว นึกย้อนไปช่วงเมื่อช่วงปี ๗ ปีที่แล้ว ยังอดใจหายมิได้ ...
ได้แต่ภาวนาว่าทุกชีวิตจะปลอดภัย ทุกพื้นที่เสี่ยงภัยจะคลี่คลาย ทุกฝันร้ายจะมลาย ... สิ้นเดือนกันย์ ในวันนี้ แสนยินดี มีความหวัง ... เครือข่าย สายใย ด้วยดวงจิตอาสา จะจีรัง และเชื่อมโยง ขยายยอด ต่อผล ให้ทุกๆ คน มีพลัง กำลังใจ เปี่ยมด้วยความรักไร้พรมแดน ความปรารถนาดี แด่พี่น้อง และทุกสรรพสิ่ง ... เริ่มจากจุดเล็กๆ ในครอบครัว หน่วยงานใดๆ ในองค์กร ในพื้นที่ชุมชน ณ สังคม ที่ดำรงอยู่ บนผืนดินประเทศ และบนโลกมหัศจรรย์ใบนี้ ได้มีความปลอดภัย สุข สงบ เปี่ยมด้วยภราดรภาพ และสันติภาพ อันเป็นความฝันอันสูงสุดของมนุษยชาติเรา หรือเปล่านะคะ
...
ปิดท้ายบันทึกนี้ด้วย บทเพลง หรือ บทกลอน สุดแต่ใจจะรังสรร จินตนาการนะคะ
รักรอพี่
สังคม ภูมิพันธุ์……………คำร้อง
ใจจะขาดเสียงประกาศดังกึกก้อง
พี่จากน้องเพราะใบแดงแต่งทหาร
น้องดีใจพี่รับใช้ราชการ
ถึงแม้นานน้องจะรอขอรักเดียว
จงซื่อสัตย์เหมือนเครื่องวัดเข็มตรงชี้
อย่าได้มีใจวอกแวกแทรกแลเหลียว
น้องจะรอพ่อทูนหัวแต่ผู้เดียว
อยู่กับวัวและคมเคียวเกี่ยวข้าวรอ
จงรักมั่นเหมือนเชือกฝั้นขันเหมือนน็อต
มิใช่บอดตาสว่างสร้างเรือนหอ
จะเก็บออมถนอมรักถักและทอ
จะร่วมก่อร่วมสร้างทางชื่นบาน
น้องยินดีพี่แทนบุญคุณประเทศ
พระปกเกศคุ้มครองพี่ที่สถาน
กลับรังรักเมื่อเสร็จสิ้นประจำการ
ทั้งวิญญาณมอบให้พี่มีรักจริง
... ขอบพระคุณ ด้วยจิตคารวะอย่างยิ่ง สำหรับมิตรไมตรี และความกรุณาจากท่านอาจารย์สังคม แห่งนครตักสิลา ณ มหาสารคาม จากการติดตามภาพ และบันทึกเรื่องราวดีๆ เสมอมาค่ะ .. ขอให้ทุกๆ ท่าน ด้วยอิ่มเอม เปรมปรีดิ์ ในรัก ... ราตรีสวัสดิ์ ณ คืนสุดท้ายของเดือนกันย์ รอวันปลายฝนต้นหนาว มาเยือนอีกคราครั้ง ... ยังระลึกถึง เสมอ เช่นเคยค่ะ
โนราห์ ณ อันดามัน
๓๐ กันย์ ๕๒
สวัสดีครับ ปู ลูกๆที่ภูเก็ตก็โทรมาบอกเรื่องการอพยพ สึนามิ ก็ หวั่นๆใจอยู่เหมือนกัน พอประกาศว่าปลอดภัย ก็หายหวั่นครับ
สงสารชาวบ้านที่อยู่แถวพท.เสี่ยงสึนามิ นะค่ะพี่บัง
ได้ยินเสียงเตือนภัย คงวิ่ง ตกกะใจกันจ้าละหวั่นอีกแล้ว
ก็ยัง มั่นใจ และหวังว่า คงไม่เกิดขึ้นภายในศตวรรษนี้อีก
สงสารก็แต่ฝั่งเพื่อนบ้านอย่างอินโดฯ มาคราใด ปชก. หายไปหลาย
ฝั่งอันดามันปลอดภัยแล้ว ... ฝันดี เจอกันเดือนสิบคะพี่บัง
สวัสดีค่ะ
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์ ดูข่าวในทีวีแล้วก็โล่งใจ..แต่เห็นพี่น้องเคลื่อนย้ายออกจากพื้นที่..ที่อยุธยาฝนตกตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงเช้าคาดว่าจะตกพรำ ๆ ทั้งวัน...
สวัสดีค่ะพี่อิงจันทร์
ปีนี้ทุกๆประเทศต่างตระหนักและตื่นตัวในเรื่องภัยธรรมชาติ สิ่งแวดล้อมมากขึ้น นิมิตหมายที่ดีนะคะ
บ้านเรายังโชคดีมากมาย ที่ยังไม่รุนแรงนัก ... ก็ต้องช่วยกันรักษ์ โลกต่อไป
ขอบคุณพี่อิงจันทร์ แล้วจะไปอ่านกลอนอีกเหมือนเคย คิดถึงค่ะ
ขอบคุณคุณหนุ่ม กร~natadee คนว่าง่าย
โล่งใจไปอีกเปราะแล้วค่ะ แม้จะโดนกิสนา ฉิวเฉียดบ้างบ้านเราก็ยังพอรับได้อยู่ … ทางใต้ก็เช่นกันค่ะ ฝนคงพรำพราย กระจายๆ ทั้งวัน .. รักษาสุขภาพนะคะ
ผมดูข่าวอยู่เหมือนกันครับ ห่วงใยอยู่ในใจ ขอส่งกำลังใจผ่านบันทึกนี้ด้วยครับ
ติดตามข่าวแผ่นดินไหว รู้สึกหวั่นใจ.. แล้วก็โล่งใจที่ไม่เกิดเหตุการณ์ที่เลวร้ายไปกว่านี้
นับวันภัยธรรมชาติจะรุนแรงขึ้นทุกที ๆ
ที่อุตรดิตถ์ฝนตกหนักเหมือนกัน รู้สึกกล้วโคนถล่มรอบสอง.... แต่ก็หวังว่าสิ่งร้ายๆ คงจะไม่เกิดขึ้นอีก
ระลึกถึงค่ะ
ขอให้สิ่งร้ายมลายพลัน ด้วยอำนาจแห่งสิ่งศักดิ์ที่เขาและเราศรัทธา
ร่วมส่งผ่านความห่วงใยไปกับบันทึกของพี่ปูด้วยครับ
ผมนึกถึงพี่อยู่ 2-3 วันนี่เอง พี่ก็แวะไปเยี่ยมที่บล็อก :)
ขอบคุณมากครับ
มาชม
สงสารโลกที่ป่วยลงทุกวันนะครับ อยากให้โลกนี้มีคนรักเยอะ ๆ ภัยต่าง ๆ คงไม่มีปรากฎ...พายุก็จางหายไป...
ขอบคุณท่านรองหนุ่มเล็กค่ะ small man
ขณะนี้ท้องฟ้าเริ่มเปิดมากขึ้นค่ะ เมื่อคืนมีพี่น้องแถวพังงาเตรียมตัวอพยพด้วยค่ะ
เพราะตื่นตระหนกที่ได้ยินเสียงเตือนภัย ตอนนี้สถานการณ์คลี่คลายแล้ว
สวัสดีค่ะพี่ปู คิดถึงจัง
ปิดเทอมนี้ไปเที่ยวเชียงคาน เมืองเลยกันไหมค่ะ
เทียนน้อยจะแบกเป้ เดียวดายกลางสายลม
ไปพักแบบโฮมเสตย์ ลัดเลาะริมโขง..อาจล่วงเลยไปถึงด่านซ้าย...แต่มีแรงกายแรใจพอ...
มีความสุขทุกๆวันนะคะ ^_^
สวัสดีครับ คุณ poo
☺ แวะมาทักทาย..หลังจากห่างหายค่อนข้างนาน
☺ อ่านแล้ว..โล่งใจที่ไม่เกิดภัยสึนามิอีก
☺ ขอให้ประเทศไทยรอดพ้นภัยทั้งหลาย..ขอสันติสุขจงกลับคืนมา ครับ
☺ ขอบคุณที่แวะไปเยือน ครับผม
สวัสดีค่ะครูพี่ครูใจดี
เมื่อวานเย็นก็งงๆ เหมือนกันค่ะ เพราะคนอยู่ในตัวเมืองที่ไม่ใกล้ชายทะเล จะไม่ค่อยกระทบมากนักค่ะ
ส่วนตามพื้นที่เสี่ยง ได้ยินเสียงหอเตือนภัย ก็วิ่งหนีกันจ้าละหวั่น อีกตามเคย สงสารพวกเค้า
ได้แต่ภาวนาว่า อย่าเกิดขึ้นซ้ำอีกเลย รอไปอีก ๒๐๐ ปีโน่นแหละ ... อิ อิ ...
พฤหัสสวัสดีค่ะน้องกบข้ามสีทันดร
... ให้เมืองไทย กลับมา สุข สงบ ร่มเย็น เหมือนเช่นเคย
... ขอให้ บารมีในหลวงท่าน คุ้มครองบ้านเรา และ
... ให้ท่านหายจากพระ ประชวรในเร็ววัน เช่นกันค่ะ
ที่บ้านน้องสบายดีกันนะคะ รักษาสุขภาพค่ะ
เห็นด้วยกับท่านอ.หล่อใหญ่มาก ถึงมากที่สุดเลยค่ะ umi
อยากให้มีคนรัก รักกันมากๆ ปัญหาอะไรๆ คงลดน้อยลง
รักษ์เรา รักษ์โลก รักกัน ขอบคุณค่ะ
เป็นอย่างไรบ้าง นึกว่าโดนน้องกฤษณาโฉบไปซะแว้วววว ฮ่าๆๆๆๆ
แวะมาเยี่ยมพี่ปู
อิอิ
ขอบคุณน้องครูเทียนน้อย
อยากไปแต่ไปบ่ได้จ้า มีพันธะผูกพันติดแน่น ปลดบ่ออก
ส่งใจแบกเป้ ไปแล้วกันค่ะ จะรออ่าน ชม ภาพการผจญภัยจ้า
ฝั่งเลย มีอะไรน่าสนใจเยอะเชียวค่ะ มีความสุขกับการเดินทางนะคะ