ประสบการณ์ในการสอน

ในช่วงที่ข้าพเจ้าได้ฝึกสอนพิมพ์ดีด  ถือได้ว่าเป็นช่วงของการเริ่มต้นของการเป็นครูก็ว่าได้  วิชาพิมพ์ดีดเป็นวิชาปฏิบัติ  ซึ่งนักเรียนจะต้องใช้ทักษะในการจำและการพิมพ์บ่อยครั้งเพื่อให้เกิดความชำนาญ  เนื่องจากข้าพเจ้าเข้าไปฝึกสอนเป็นช่วงของนักเรียนได้เริ่มที่จะต้องพิมพ์เป็นประโยคและมีการจับเวลา  ซึ่งนักเรียนที่เรียนเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3  และเวลาเรียนก็แค่ 1 คาบต่อสัปดาห์  ซึ่งถือว่าเวลาเรียนน้อยมาก  ซึ่งนักเรียนที่เรียนก็ยังจำตัวอักษรหรือแป้นพิมพ์ยังไม่ค่อยได้  และนักเรียนก็จะชอบดูแป้นพิมพ์เวลานึกไม่ออก  ดังนั้นในการสอนข้าพเจ้าจะไม่เร่งนักเรียนในการพิมพ์งาน  แต่จะเน้นให้นักเรียนพิมพ์แบบค่อย ๆ เป็นไม่ต้องรีบ  ขอให้นักเรียนวางนิ้วมือให้ถูกที่แป้นเหย้าและเมื่อใดก็ตามที่นึกไม่ออกให้มองที่ผังหน้ากระดานและดูว่าตัวอักษรที่ตนจะพิมพ์นั้นอยู่ที่แป้นใดและควรจะใช้นิ้วใดก้าวไปพิมพ์  โดยที่ผังจะมีการแยกสีตามนิ้วที่จะใช้พิมพ์  เช่น  นิ้วชี้สีแดง  นิ้วกลางสีเหลือง  นิ้วนางสีฟ้า  และนิ้วก้อยสีเขียว  ซึ่งเมื่อนักเรียนเห็นสีแล้วก็จะสามารถแยกออกได้  และในขณะเดียวกันนักเรียนก็จะต้องจำด้วยว่าแป้นที่พิมพ์หรือตัวอักษรที่พิมพ์ไปแล้วนั้นอยู่ส่วนไหนของเครื่องพิมพ์ดี  และใช้นิ้วใดในการพิมพ์ไปด้วย  ซึ่งในขณะที่นักเรียนพิมพ์ข้าพเจ้าก็จะพูดเน้นบ่อย ๆ  เพราะหากไม่คอยที่จะเน้นแล้วนักเรียนก็จะดูแป้นพิมพ์ที่เครื่องของตนอยู่ตลอดเวลา  นอกจากนี้แล้วในการพิมพ์งานก็จะมีนักเรียนบางคนที่ไม่ยอมพิมพ์ตามงานที่กำหนด  แต่มักจะพิมพ์อย่างอื่นจนเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นซึ่งข้าพเจ้าก็ให้ส่งเช่นเดียวกับเพื่อน ๆ เพราะถือว่านักเรียนก็ยังมีงานส่งดีกว่าไม่มี  แต่นักเรียนที่พิมพ์ก็จะไม่ค่อยที่จะอยากส่งเพราะเรื่องที่พิมพ์จะเป็นเรื่องที่พิมพ์ว่าเพื่อนแบบสนุก ๆ ซึ่งเมื่อบ่อยเข้านักเรียนเหล่านั้นก็เริ่มที่จะพิมพ์งานตามที่ข้าพเจ้าสั่งตามเพื่อน ๆ ไม่มีการพิมพ์อย่างอื่นมาส่งอีก