ผมมีบทเรียนการปลูกต้นไม้หลังจากเจ้านินจามาเป็นสมาชิกของบ้านว่า หากไม่ทำการป้องกัน มันพร้อมจะเข้าไปมีส่วนร่วมด้วยเสมอ เป็นการมีส่วนร่วมที่ผมไม่ต้องการ ไม่รู้ว่าเฌวาต้องการหรือไม่ เพราะเฌวาและนินจาเป็นเพื่อนกัน

เช้าเมื่อวานตั้งท่าว่าตอนเย็นจะกลับมาเตรียมดินปลูกผักบุ้งกับเฌวา

กลับมาถึงบ้านสลบเหมือด ตื่นมาอีกทีตะวันเกือบจะชิงพลบไปแล้ว

วันนี้ตั้งใจเต็มแรง

ออกไปทำงานไม่ไกลบ้านนัก ทำงานอยู่ที่โรงเรียนสัก ๓-๔ ชั่วโมง

ราวบ่ายสามขับรถผ่านสนามหลวง ๒ แวะร้านเดิมที่เคยซื้อดินปลูกข้าวเมื่อหลายวันก่อน

ซื้อดินดำมา ๒๐๐ บาท แม่ค้าจำผมได้ ถึงแถมให้ถุงนึง

ผมไม่เคยคิดว่าชาตินี้จะต้องซื้อดิน ๒๐๐ บาท ไปปลูกผักบุ้ง

พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย โคตรเหง้า วงศ์วานว่านเครือผมก็คงคิดเช่นเดียวกัน

ผมมีบทเรียนการปลูกต้นไม้หลังจากเจ้านินจามาเป็นสมาชิกของบ้านว่า หากไม่ทำการป้องกัน มันพร้อมจะเข้าไปมีส่วนร่วมด้วยเสมอ เป็นการมีส่วนร่วมที่ผมไม่ต้องการ ไม่รู้ว่าเฌวาต้องการหรือไม่ เพราะเฌวาและนินจาเป็นเพื่อนกัน

ถามข้อมูลร้านค้าว่า สแลม (เขียนถูกไหมนี่) และเม็ดผักบุ้งมีขายที่ไหน ได้ข้อมูลจึงแวะไปซื้อ ผมซื้อสแลมจากร้านนึง สีเขียว เมตรละ ๑๐๐ ซ.ม. เอ้ย!!! ๒๕ บาท (ฮิ ฮิ..) แล้วแวะเมล็ดผักบุ้ง (เอเขาใช้คำว่าเม็ด หรือ เมล็ด กันแน่ ครูภาษาไทยช่วยหน่อยครับ...)

ผมเคยซื้อเม็ดผักบุ้งตอนเป็นเด็ก จำได้ว่าซื้อเป็นขีด ๆ ละ ไม่กี่ตังค์ ไปที่ร้านบอกซื้อเมล็ดผักบุ้งขีดนึง คนขายงง ขีดเขิดอะไร เพราะเขาขายเป็นซอง ซองละ ๑๕ บาท มีอยู่ไม่ถึงขีด ซื้อมา ๒ ซอง

กลับถึงบ้านตะวันยังทำมุม ๔๕ องศากับพื้นดิน แม้ว่าบริเวณที่จะยกแปลงจะอยู่ใต้ร่มเงากอกล้วย แต่กฺอิดออดว่าร้อนเกินไป รอเย็นหน่อย...

จึงนั่งทำงานค้างคา พอตะวันเลยคล้อยไปทางทิศตะวันตก ลดต่ำลงมากแล้ว ก็ตัดใจจากโต๊ะทำงานไปชวนเฌวา ปรากฏเฌวาไม่ยังไม่ตื่น ประกอบกับท้องหิวพอดี จึงไปหาอะไรกิน ซึ่งเป็นที่มาของบันทึก เล่าสู่กันฟัง » กระเพราไข่ 

กินข้าวอิ่ม นั่งพักจนข้าวเรียงเม็ด เฌวาตื่นพอดี ก็ชวนออกมาทั้งที่ยังงัวเงีย

ตามหาอุปกรณ์ จอบ เสียม คราด ฯลฯ ที่อยู่กันคนละทิศละทาง มารวบรวมที่หน้าห้องเรียนเฌวา ขนดินลงจากรถมากองทีเดียวกัน

 

  

สภาพพื้นที่ก่อนยกแปลง / อุปกรณ์ (เสียม คราด จอบ)

 

ดินที่ซื้อมาจากร้านค้าในตลาดสนามหลวง ๒ หกถุงร้อยบาท

 

“จะดึง จะดึง...” เฌวาบอก เพราะเคยมีประสบการณ์ดึงเชือกจากการปลูกข้าวหลายวันก่อน

เฌวาทำหน้าที่เปิดถุงดินโดยการดึงเชือก เฌวาสนุกกับการดึงเชือกเปิดถึงดินมาก  

 

 

เฌวาดึงเชือกที่ถุงดิน

 

ผมถากถางเอาเศษไม้ใบหญ้าออก ส่วนใหญ่เป็นก้านกล้วยที่แห้ง ตอนแรกว่าจะสับทำปุ๋ยผสมลงไปในดินให้กลายเป็นปุ๋ย เดินหาอีโต้ไม่เจอ เลยครวบรวมไปทิ้ง

เฌวายืนให้กำลังใจ และช่วยเอาเศษใบไม้ไปทิ้งให้

ตอนขุดดินยกแปลงนี่ ลมแทบจับ ขุด ๑๐ นาที พัก ๑๕ นาที สลับกันไป พอผมพักเฌวาก็เอาช้อนพรวนไปจิ้ม ๆ ประมาณว่าช่วยพ่อขุด พอหายเหนื่อยลุกมาผลัดเฌวา ทำ ๆ พัก อยู่ ๓ รอบ กว่าขะขึ้นแปลงสำเร็จ

 

   

เฌวาผลัดกันกับพ่อ

 

อายจังเลยครับ เวลาบอกใครต่อใครว่า ปู่เป็นชาวนา แม่เป็นชาวเขา ช่วงชีวิตวัยเด็กก็เคยทำงานหนัก เคยทำนา ออกเลี้ยงวัวตามป่าเขา ฯลฯ ที่อายเพราะว่าวันนี้สภาพร่างกายไม่เหลือหรอความแข็งแกร่ง ความอดทนอีกต่อไป ขุดดิน ๑๐ นาที หอบแฮ่กแทบสลบ

ยกแปลงได้แล้วก็เอาดินที่เฌวาแกะเชือกออกมาเทผสมแล้วก็คลุกเคล้ากัน  มัวแต่ผสมดินเพลินมิทันสังเกตุเฌวาว่าเดินเข้าบ้านไปตั้งแต่เมื่อไร

สักพักเดินออกมา จูงมือแม่มาด้วย จูงมือแม่ให้ออกมาดูแปลงผักบุ้งของเฌวา

 

เฌวาจูงมือแม่มาดูแปลงผักบุ้ง

  

...

ยังไม่ได้ปลูกครับ

ตั้งใจจะตากดินไว้สัก ๒ วันก่อนแล้วค่อยปลูก

ไว้ปลูกเมื่อไรจะส่งข่าวครับ...