GOTOKNOW สัญจร ครั้งที่ 1 แลกเปลี่ยนเรียนรู้ความสุข ค คน หน้างาน ณ.อาคารเพียรวิจิตร ชั้น 9 คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

        

 

ชาตินี้ไม่มีวันลืมเลือน

 

  Dsc03878 dsc025921

ใครเนี่ย  น้องแดงใช่ไหม  พี่สุใช่ไหมคะ

      

บรรยากาศหน้างานก่อนที่จะเริ่มกิจกรรม  ถ่ายรูป ลืมชื่อท่านอีกแล้ว

น้องกุ้ง  สุธีรา   สุมาลี เจ้าของบล็อค  น้องกุ้งสุธีรา กับน้องไก่ กัญญา จำชื่อผิดอีกแล้ว

เริ่มเข้าพวกถ่ายรูปกันแล้ว ใครเอ่ย ตนเองก็ไม่สวยๆ ถ้าคนอื่นมือสั่นถ่ายรูปให้

เห็นตัวเป็นๆน้องขจิตแล้ว น่าตี แล้วก็ครูอรวรรณ จากกาฬสินธุ์ น้องแดงนั่งอยู่ข้างหลัง

อาจารย์เพชรากร  ท่านอาจารย์ JJ  น้องหนานเกียรติ กับน้องพิชช่า

การแนะนำ ตัว และแนะนำกิจกรรม

การแนะนำตนเอง และการที่ได้เข้ามาร่วมใน GTK

กิจกรรมในวันนั้น มีความดีใจและประทับใจหลายๆอย่าง พบกันมากมายหลากหลาย กว่านี้  เก็บภาพมาได้ มาก แต่คัดที่จำเป็น  แล้วจะไปเยี่ยมท่านอื่นๆด้วย  เพราะทุกคนก็ต่างเก็บภาพ  ฉะนั้นรูปของดิฉัน จะไปอยู่กับใครบ้าง แล้วจะไปดึงมา เพราะกล้องตนเองแล้ว  มักจะไม่ได้รูปตนเอง อาศัยใครก็เกรงใจ เพราะทุกๆคนก็ต่างมีกล้อง  เห็นบางท่าน คนเดียว ถือถ่ายรูปให้เพื่อน ที่ 3-4 กล้อง ถ้าเราไปเพิ่มอีก ก็จะหนักไป

แล้วก็มีกิจกรรม แปลภาพ ใครจะแปลได้มันกว่ากัน มีกรรมการให้คะแนน ยกป้ายเหมือนรายการตีสิบ ใครว่าได้เข้าหูกรรมการที่สุด แต่มีท่านหนึ่ง สุภาพสตรี จะเอียงทางคิดลึก ขอตอบว่า ชอบฟัน ซึ่งคิดดีๆ มีสองความหมาย ในภาพที่ให้แปลนั้น  มีม้าตัวหนึ่ง ยิงฟัน ฟันเหลืองๆ  ถ้าเป็นคน ดิฉันก็จะว่า  ฮ่า ฮ่า กำลังหัวร่อ  แต่เป็นม้าก็ต้อง  ฮี๊  ฮี๊  แต่ท่านนั้น บอกว่า  ชอบฟัน (ปะฉะดะ) อีกความเข้าใจ เรียกเสียงฮาได้มากทีเดียว  มีภาพหลายภาพ ถ้าแปลแบบสองแง่สามง่าม หละก็สนุกกันมากทันที

แล้วรายการสุดท้าย  การพับกระดาษ เป็นรูปสัตว์ต่างๆ  อาจารย์ชิว เก่งมาก น้องขจิตก็สามารถเป็นพี่เลี้ยงช่วยสอนพับได้  ดิฉันก็ได้พับ แต่พับไม่ได้   ยังไม่แม่น  นำมาฝึกพับต่อที่บ้าน พอมีเค้าโครงบ้าง  ตามจริง ถ้าพับได้สนุกมาก

และสุดท้ายที่ไม่ลืม  ไปไหน อย่าลืมมองดูท้องฟ้า  แล้วจินตนาการเมฆให้ออก ว่ามันเป็นรูปอะไร  ถ้าสวย หายาก ส่งให้อาจารย์ชิว ร่วมประกวด อะไรน้า  หลงรักในหมู่มวลเมฆ

วันนั้น มีอยู่ 3 คนเกาะกันแจ คุณน้องแดง  ครูอรวรรณ สุมาลี  และห่าง พอมองกันเห็นก็น้องน้องกุ้ง สุธีรา  น้องไก่กัญญา  และที่ห่าง น้องณู๋ฏวง ใช้ชื่อแบบนี้ในบล็อค ไม่ชอบเขียน แต่ชอบอ่าน

ต่อไปห้ามปิดประวัติแล้วนะ  รูปก็รูปตัวจริงเพราะคนที่เขาเข้ามาหาความรู้เขาก็ต้องการความจริงใจ และมั่นใจ ไว้อ้างอิง

GOTOKNOW เป็นโลกของการเรียนรู้ ที่มั่นใจได้  เชื่อถือได้

 ความเป็นตัวจริงของดิฉัน ทำให้น้องกุ้งสุธีรา ผู้ไม่เคยเห็นตัวจริงดิฉัน  เข้าใจผิด  ว่าดิฉันเป็น ส.ส. พรรคไหน ไปไหว้ขอคะแนน

ก็เนื่องจากว่า เมื่อดิฉันออกจากบ้านดิฉันอำเภอกระนวนขับรถเข้าไปจังหวัดขอนแก่น เพื่อหางานนี้  โดยไม่รู้ว่างานนี้อยู่ตรงไหนในมหาวิทยาลัยขอนแก่น  ดิฉันคิดว่า จะต้องหาที่จอดรถแล้วเดินไปถามใครซักคน ดิฉันขับรถเดา เลี้ยวซ้ายตลอดเพราะถ้าไม่เลี้ยวซ้าย มันจะไปหน้าเรื่อยๆ แล้วไม่รู้ว่าจะไปไหน ซ้ายนี่คือจอดง่ายๆ ทางซ้ายอยู่แล้ว

 เมื่อดิฉันได้ที่ที่จะจอดแล้ว  ดิฉันก็ถือลายแทงแผนที่ ที่ปริ๊นนำมา  จากบล็อคอาจารย์ JJ เพื่อจะถามว่า สถานที่แห่งนี้อยู่ที่ไหน ดิฉันเห็นผู้หญิงท่านหนึ่งแต่ไกลๆ  ดิฉันก็เข้าไปทักทายไหว้เสียสวยเลย เพราะเราจะพึ่งถามเส้นทางเขานิ  พอดิฉันไหว้เสร็จ ดิฉันจำได้  เคยเห็นบ่อยๆในบล็อค ดิฉันทักน้องเขาทันที  น้องกุ้ง สุธีราใช่ไหม  ตอนแรก น้องเขาก้คิดว่าเป็น สส. มาหาเสียง  แล้วก็ไปไหว้น้องเขาเสียอย่างมีมรรยาทเลย  ตอนแรกเขาก็งง  เพราะในใจเขาตามสีหน้า ก็รู้สึกจะมีอะไรยุ่งเหยิงอยู่ในใจ  ซึ่งตามจริงก้เป็นเช่นนั้น เพราะน้องเขารับผิดชอบจัดบอรด์ ของหน่วยงาน ทางโรงพยาบาลที่เขารับผิดชอบอยู่  ซึ่งจัดอยู่ในบริเวณเดียวกัน ในใจเขาคงคิดแปลกๆ  แล้วเขาก็ได้สารภาพแล้วว่า  เอ๊ะ มันก็ไม่ใช่ฤดูกาลหาเสียงนี่น่า สส.คนไหนมาหาเสียง แถวนี้

พอดิฉันมาใกล้น้องเขา ดิฉันจำได้ ทักชื่อน้องเขาเท่านั้นแหละ เขาได้สติ พี่สุใช่ไหม  จำกันได้ ดีใจกันใหญ่ น้องก็ขับรถนำหน้า ไปที่งานทันที ก็ถือว่าโชคดีของดิฉันไป เพราะถ้าลำพัง ไปไม่ถูกแน่ๆ ซอกซอยเยอะเหลือเกิน ขนาดตามหลัง ก็ยังจะตามไม่ทัน

ของที่ดิฉันได้รับ  หมวกหนึ่งใบ จากการให้ตั้งชื่อภาพให้ถูกใจกรรมการ ตามที่ตนเองจินตนาการ

ร่มหนึ่งคัน  เสื้อยืด สวย 2 ตัว สีส้มหนึ่งตัว  สีขาวหนึ่งตัว  ของชำร่วยในกระเป๋า  GTK  อีกมากมาย

งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกลา  ถึงเวลาก็ต้องเลิกลา แล้วก็ลาจากกันไป

โชคดีทุกๆคน  เดินทางโดยสวัสดิภาพ  ซักวันคงจะได้มีโอกาสพบกันอีก  บาย  บาย  ลาก่อน  ลาก่อน

 

จากบันทึกน้องหนานเกียรติ เราเป็นตัวตลกไปเสียแล้ว เพราะการแนะนำตัว ที่เข้ามาเรียนรู้ไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน เรียกเสียงหัวเราะได้จากการสารภาพของดิฉัน  ตรงนี้นี่เอง

น้องหนานเกียรติบอกว่า มี

     จากการเชื่อมโยงในโลกไซเบอร์ กระทั่งถูกอาจารย์ที่สอนอยู่แนะนำ (ประเด็นนี้ฮามาก เพราะเพื่อนเราคนหนึ่งบอกว่าอาจารย์จะตามไปดูบันทึกและนับการ Comment ซึ่งมีมากเท่าไรก็ได้ได้คะแนนมากตามไปด้วย)

คือดิฉันแนะนำตนเองว่าได้เข้ามามีส่วนร่วมใน GTK นี้ก็เพราะว่าสมัยเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ตอนนี้จบแล้ว  อาจารย์ที่สอนเขาให้หัดเขียนบล็อค เรื่องอะไรก็เขียนไป  แล้วปริ๊นส่งเป็นรายงาน อาจารย์ ใครทำเป็น เขียนเป็นก็จะได้คะแนน  แล้วก็ให้หัดเข้าไปเยี่ยมคนอื่นแล้วแสดงความคิดเห็น  แล้วก็ปริ๊นส่งงาน  ใครทำดีที่สุดทำมากที่สุดก็ได้คะแนน อาจารย์จะเข้ามาชมและตรวจ ดิฉันเล่าต้นกำเนิดของการเขียนของดิฉัน เพื่อนก็ฮา แต่ดิฉันไม่รู้ตัวว่าเขาฮาเรื่องอะไร  พึ่งมารู้ก็ตรงที่น้องหนานเกียรติเป็นคนเขียนอีก ถึงนึกได้ ว่าที่ฮามากๆเพราะ ดิฉันเข้ามาGTKมาบันทึกเอาคะแนน ส่งอาจารย์นี่เอง มันจึงเป็นภาคบังคับ ที่ได้ให้มีโอกาสเข้ามา ในโลกไซเบอร์นี้ เพราะอาจารย์บังคับ

                                คัดมาจากบล็อค น้องหนานเกียรติ  ติดตามการเขียนของบล็อคน้องหนานเกียรติได้นะคะ  น้องเขาบรรยาย และเขียนได้ดีมาก ไม่มีภาพ แต่เขียนดี