น้องเพชรน้อย  เปลี่ยนรูปใหม่ให้ชัดเจนเลยนะคะ พี่สุจำหน้าไม่ได้อีกแล้ว ขอบคุณมากนะคะ ที่เข้ามาเยี่ยม พี่สุสับสนชื่อ กับหน้าตาไปหมดแล้วคะ

น้องครู ป.1 ถ้าเห็นในงาน พี่สุจำได้แน่นอน เพราะเห็นภาพบ่อยเม้นท์บ่อย ไม่มีพลาดคะ และแม้ไม่เห็นกันตัวจริง  แต่เราก็ผูกพันคุ้นเคยยิ่งนัก ด้วยความกันเองและรวดเร็วด้วยจรืงๆคะ  ขอบคุณสำหรับกาแฟคะ

ขอบคุณคะ ครูวราภรณ์ ธรรมทิพย์ ใส่หน้าสวยๆได้แล้วนะคะ เพราะเวลาเห็นกันจริงๆ จะได้จำกันได้ง่ายๆคะ ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมทักทายนะคะ พี่สุก้พึ่งว่าง เข้ามาเม้นท์ตอบนี่แหละคะ  ยังไม่ได้ไปสำรวจเลยว่า รูปตนเองไปติดอยู่กับใครบ้าง

นู๋ฏวง เจอแล้วผู้เคียงข้างกันตลอด แต่เผลอแวบๆ ทิ้งกันเลยในช่วงสุดท้าย ไม่เป้นไรคะ มาทักทายกันได้ตลอดเวลาที่ปรารถนาในโลก GTKไม่มีคำว่าทางไกล มีแต่ใกล้ใจ  จริงเปล่าคะ  ซักวันเราจะต้องได้เจอกันอีกครั้ง พี่สุว่า ถ้าเราเปิดเผยตัวตั้งแต่อยู่ในบล็อคได้เห็นกันดูตัวกันแต่เนิ่นๆ ก็จะรู้กันมากกว่านี้อีกหลายคน เพราะคนที่ไม่เผยตัว เราก้ไม่รู้ว่าเขาเป้นใคร ไม่กล้าทักทาย ทักแล้วก็ยังจำไม่ได้ ว่าคนนี้ชื่ออะไร เพราะเราก็สว.(สูงวัย)มากพอสมควรแล้ว แล้วเข้ามาในวงการไม่นาน ยังไม่รู้ใครเป็นใคร เนาะ เนาะ

ขอบคุณน้องกุ้งนาง สุธีรามากเลยคะ เห็นเป็นคนแรก เป็นผู้นำทางได้ถึงที่หมายเกินกำหนด ขอบคุณจริงๆ  พี่สุเห็นที่ไหนใส่ชุดพยาบาลพี่สุก็คิดว่า จำน้องได้แม่นๆเลย คนสวยเก๋  ขอบคุณที่บอกที่โหลดเอาภาพสวยนะคะ แล้วพี่สุจะเข้าไปสำรวจอีกครั้ง เมื่อว่าง แล้วคัดเลือกภาพสวยๆคะ สำหรับงานวิ่ง 2 งานคงเหนื่อยนะคะ ชนะการประกวดไหมคะ พี่สุไม่ว่าอะไรหรอกคะ ทุกคนก็เพลิดเพลินกัน ใครหายไปไหนคงไม่รู้ว่าใครหายคะ ทุกคนก็สาละวนกิจกรรม

ป้าแดง ยังไม่แก่เลย ตั้งชื่อเสียแก่เลย คนอะไรตัวเล็กๆน่ารัก ไปเยี่ยมบล็อคมาแล้วไม่เห็นลงรูปเลย หรือไม่ได้รูปกับเขาบ้าง สำหรับสุ ในรูป กับคน ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆคะ ไม่มีหลอกลวง  คนเราจะมาคบกัน เอาภาพหลอกลวงมาลงได้ไง เขวหมดซิคะ

หนุ่มกรไม่ได้อยู่ศรีธาตุแล้วหรือคะ ถึงไม่ได้มีโอกาสมาร่วมด้วย สนุกมากเลย ป้าสุก็ลืมถามไถ่ เพราะถ้ามา ร่วม ป้าสุไปส่งถึงศรีธาตุก็ได้ไม่ไกลกันเลย แต่อย่างว่าแหละแต่ป้าสุ ก็ยังดุแลวาละวนกับตนเอง ไม่น้อย จนลืมกัน  ซักวันจะได้เห็นกันแน่นอน

น้องแดงหายเหนื่อยแล้วหรือคะ ภาพพี่สุไปอยู่กับน้องแดงเยอะเชียว ขอบคุณคะที่นำมาฝาก พี่สุไม่ค่อยมีรูปตนเองเลยคะ ข้างซ้ายน้องแดง ข้างขวานุ๋ฏวง

รูปพี่สุ มีทั้งเสื้อยืด แล้วก็เสื้อสีแดงด้วย นั่งเหมือนเด็ก พวกเรายิ้มกัน ตอนนี้กำลังทำอะไรกันน้า ถึงยิ้มไม่หุบเลย ใครแสดงอะไรอยู่น้า สามารถทำให้เรายิ้มระรื่นกันหมด หรือตอนจินตนาการ ตั้งชื่อภาพที่เห็นกัน

วันหลังต้องถามว่า  เด็กชอบนิทาน และการระบายสีแบบนี้มากไหม และมีอะไรที่เขาควรจะมีอีก ที่ยังขาดๆ อย่างน้อยก็ได้ทำบุญ ที่เรียกว่าทำบุญจริงๆ เพราะให้ผู้ที่ขาดแคลนและผู้ด้อยโอกาส มีความจำเป็น และความต้องการอย่างแท้จริง