เมื่อถึงคราวผู้หญิงสีขาวครบวาระเกษียณ

เมื่อวานฉันได้รับมอบหมายจากท่านผู้ตรวจการในการเป็นตัวเเทนของชาวเเผนกกุมารฯเเต่งลำนำมุทิตาจิตเเด่ท่านอาจารย์ทองสมัย ยุรชัย อาจารย์ทองสมัยหรือที่น้องๆชาวพยาบาลเรียกท่านว่าเเม่หมัย ท่านดำรงตำเเหน่งผู้ตรวจการเเผนกการพยาบาลอายุรกรรม ปัจจุบันท่านดูแลตึกสว. 19 ชั้น ปีนี้ท่านครบวาระ 60 ปีเเล้วหลังวันที่ 31 ตุลาคม 2552 ท่านก็จะได้พักผ่อนเอนกายสบายอารมณ์อยู่ที่บ้านเเล้ว วันนี้ฉันจึงขอทำหน้าที่ที่ทำมาทุกๆปีนั่นก็คือเเต่งลำนำ..มุทิตาจิตเเด่ผู้เกษียณ..จากการนั่งกลั่นกลองเเละทำอารมณ์สักพักจึงได้บทกลอนที่กลั่นออกมาจากโจทย์ที่ท่านผู้ตรวจให้ ว่าเเม่หมัยเป็นเเบบอย่างของผู้นำ เป็นผู้ที่ทำงานเป็นระบบ เป็นผู้ที่มีบุคลิกที่ดี สง่างามยามเยื้องย่าง เเละกลั่นจากใจน้องร่วมวิชาชีพ ได้ออกมาตามนี้ค่ะ เป็นไงบ้างคะพอไปวัดไปวาได้มั๊ยคะ

 

มุทิตาจิตแด่..อาจารย์ทองสมัย  ยุรชัย

ประดิษฐ์ร้อยถ้อยคำลำนำฝาก 

ในวันจากวันลาคราเกษียณ

ครบกำหนดหกสิบปีที่พากเพียร

เมื่อถึงวันฟ้าเปลี่ยนจำจากลา

                             คุณความดีจารึกไว้ได้ประจักษ์

                             เอกลักษณ์แม่โดดเด่นเป็นสง่า

                             คนสำราญงานสำเร็จในทุกครา

                             ถ้อยวาจาไพเราะเสนาะพลัน

เป็นต้นแบบผู้นำที่ล้ำเลิศ

พัฒนางานก่อเกิดเป็นหลักฐาน

วางระบบครบเครื่องเรื่องบริการ

วิชาชีพพยาบาลเลื่องลือไกล

                       แหละนี่คือความหมายของแม่ทอง

                       ชาวกุมารฯร่วมแซ่ซ้องแม่ทองสมัย

                       มุทิตา...น้อมจิตขออวยชัย

                    คุณพระไตรโปรดคุ้มครองแม่ทองเอย

 

 

                        จากใจน้องๆชาวกุมารฯ

สุธีรา  พิมพ์รส  ประพันธ์

วันที่ 9 เดือน 9 ปี  2009