สรุปว่าไม่ว่าจะเป็นวันไหน เลขจะสวยหรือไม่ ผมเองก็ยัง “ไม่รู้ตัว” ซะเป็นส่วนใหญ่

         วันนี้ วันที่ 9 เดือน 9 ปี 2009 ผู้คนพูดกันทั่วบ้านทั่วเมืองว่าเป็นวันดี วันนี้เป็นวันที่ผมต้องไปบรรยายเรื่อง KM และทำ Mini-workshop ให้ผู้บริหารระดับ C9 ของกระทรวงๆ หนึ่ง ไปถึงโรงแรมปรากฏว่าไม่สามารถต่อ Notebook ออกเครื่อง LCD ได้ ต้องใช้เวลาแก้ไขนานพอสมควร แต่หลังจากแก้ปัญหาแรกได้ ก็พบปัญหาต่อไปว่าไม่สามารถต่อเสียงออกลำโพงใหญ่ของห้องประชุมได้ ในที่สุดต้องตัดสินใจใช้ลำโพงเล็กแทน เป็นการเริ่มวัน (ที่พูดกันว่าดี) แบบขลุกขลักพอสมควร

         ถ้าถามว่าวันนี้เป็นวันที่เลขสวยไหม? ตอบได้ทันทีว่า “ใช่” เพราะคนไทยนั้นเป็นประเภทที่ชอบเลขเก้าอยู่แล้ว เข้าใจว่าคงเป็นเพราะพ้องเสียงกับคำว่า “ก้าว” ซึ่งหมายถึงความก้าวหน้าหรือการก้าวไปข้างหน้าอะไรทำนองนั้น ได้ยินมาว่าวันนี้มีการแต่งงานหลายคู่ และธุรกิจหลายแห่งก็ถือเอาวันนี้เป็นวันที่ใช้เปิดตัวผลิตภัณฑ์หรือโครงการใหม่ๆ ซึ่งฟังแล้วก็พอรับได้ที่เขาใช้วันนี้เพราะถือว่าเป็นวันที่ “ฤกษ์ดี” แต่พอได้ยินข่าวว่าคณะสงฆ์ก็ตื่นเต้นกับเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน ผมฟังแล้วกลับรู้สึกหนักใจ คิด (ไปเอง) ว่าหลักพุทธศาสนาไม่น่าจะให้ความสำคัญอะไรกับเรื่องในทำนองนี้ แต่นี่แหละสังคมไทยที่รับเอาไว้ทั้งพุทธทั้งพราหมณ์ จนทำให้สับสนปนเป จนทำให้เป๋ไปจากพระธรรมคำสอน แถมเลขปีที่ว่า 09 นี้จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่ปีพุทธศักราชด้วยซ้ำไป

         ในช่วงเช้าขณะที่ผมกำลังขับรถอยู่นั้นได้ฟังรายการวิทยุรายการหนึ่ง ผู้ดำเนินรายการได้พูดเรื่อง 09/09/09 นี้เช่นกัน สิ่งที่ผมฟังแล้วสะดุดใจ ก็คือตอนที่ท่านพูดว่า ถ้าในเวลาเดียวกันนี้คนทั้งประเทศคิดแต่สิ่งดีๆ ส่งกระแสจิตดีๆ น่าจะทำให้เกิดพลังดีๆ ขึ้นมาในประเทศของเราได้ แต่ในที่สุดผู้ดำเนินรายการก็หักมุม อดไม่ได้ที่จะแซวอดีตนักการเมือง (ผมเข้าใจว่าน่าจะหมายถึงอดีตนายก?) โดยท่านพูดต่อไปว่า. . . ถ้าใครคนใดคนหนึ่งถูกคนพูดถึงแต่ในทางที่ไม่ดี ถูกด่าว่าทั่วประเทศ คนๆ นี้ก็คงจะต้องประสบกับสิ่งที่ไม่ดีอย่างแน่นอน . . .

        ผมฟังแล้วก็คิดไม่ออกว่ามันจะเป็นอย่างที่ผู้ดำเนินรายการพูดไหม? แต่ที่ผมค่อนข้างจะมั่นใจก็คือผู้ที่คิดไม่ดีหรือเอาแต่ด่าว่านั่นแหละที่น่าจะย่ำแย่ เพราะในหัวของเขานั้นเต็มไปด้วยความคิดที่ไม่ดี มีแต่เรื่องที่ต้องการจะด่าทอ มองแต่ว่าตรงนั้นยังไม่ดีพอ มองแต่ว่าคนนี้ทำไม่ถูกต้อง . . . ว่าแล้วก็อดไม่ได้ที่จะมองเข้าไปในความคิดของตัวเองบ้าง . . . ซึ่งเห็นแล้วก็ตกใจ เพราะในนั้นมีความคิดที่ไม่ดีแทรกอยู่มากเหมือนกัน สรุปว่าไม่ว่าจะเป็นวันไหน เลขจะสวยหรือไม่ ผมเองก็ยัง “ไม่รู้ตัว” ซะเป็นส่วนใหญ่ ปล่อยให้ความคิดเป็น “เจ้าชีวิต” อยู่ร่ำไป ปล่อยให้วันคืนผ่านไปอีกวันหนึ่ง น่าเสียดายจริงๆ !!