- สวัสดีครับอาจารย์ครับ ประทับใจมุมมองและข้อสังเกตของอาจารย์ครับ ให้การฉุกคิดดีครับ
- การถือฤกษ์ยาม หรือการขึ้นต่อฤกษ์ผานาทีอย่างนี้ หากท่านอัญญาโกญทัญญะและปัญจวัคคี มาร่วมสมัยอยู่กับวันนี้ ท่านคงต้องงงมากอย่างยิ่งนะครับ เพื่อเมื่อกว่า ๒๐๐๐ ปีก่อนท่านบุกเบิกฝ่าฟันไปในอีกทางหนึ่ง
- ท่านโกญทัญญะนั้น โดยพื้นฐานแล้วเป็นโหร หรือผู้ที่มีคำตอบให้กับการถือฤกษ์ยาม แล้วก็เป็นสุดยอดของโหรด้วยครับ เพราะในหมู่ของโหรที่ให้การทำนายเมื่อตอนพระพุทธเจ้าประสูตินั้น โหรที่คัดเลือกมาจากยอดโหรเก่งๆทั่วแผ่นดินก็ให้การทำนายเป็น ๒ ทางคือทายว่าทารกน้อยที่ประสูตรออกมานี้ มีลักษณะดี ในอนาคตจะต้องเป็นผู้เป็นเลิศไม่ทางโลกก็ทางธรรม แต่โหรโกญทัญญะนี้ฟันธงไปเลยว่า พระพุทธเจ้าจะต้องบรรลุธรรมถึงขั้นเป็นศาสดาสถานเดียว
- ท่านเชื่อมั่นในความรู้และศาสตร์ของท่านมาก เลยต่อมาก็วางวิชาโหร(การถือฤกษ์ยาม) ติดตามกับเพื่อนๆคอยปฏิบัติพระพุทธเจ้า เป็นกลุ่มปัจวัคคีเพื่อจะขอเป็นศิษย์และได้ฟังธรรมเมื่อพระพุทธเจ้าตรัสรู้ เมื่อตอนที่พระพุทธเจ้าเปลี่ยนแนวทางจากการทรมานตนอย่างที่สุด ท่านถึงกับผิดหวัง และคลายศรัทธาพระพุทธเจ้าว่า ฤาษีและผู้คนมากมายเข่าทรมานตนเองมากกว่าที่พระพุทธเจ้าทำอีกหลายเท่า เขาก็ยังไม่บรรลุ นี่พระพุทธเจ้ามาถอยเสียแล้ว จะตรัสรู้ได้อย่างไร เลยชวนกันถอนศรัทธาและทิ้งพระพุทธเจ้าไป แล้วก็คงงงมากเหมือนกันว่าวิชาโหรของตนนั้นผิดพลาดได้อย่างไร
- หลังพระพุทธเจ้าตรัสรูจึงมุ่งตอบแทนคุณของปัญจวัคคี เลยไปแสดงปฐมเทศนาให้กับท่านโกญทัญญะและกลุ่มปัญจวัคคีทั้งกลุ่ม สิ่งที่แสดงธรรมให้สดับก็คือ มรรคมีองค์ ๘ และอริยสัจ ๔ ซึ่งเป็นกระบวนการทางปัญญา และท่านโกญทัญญะก็ได้บรรลุอรหันต์ในการได้ฟังธรรมครั้งนี้ ซึ่งพระพุทธเจ้าได้เปล่งพระวจนว่า โกญทัญญะ ท่านรู้แล้วหนอ โกญทัญญะ ท่านรู้แล้วหนอ สองครั้งด้วยกัน ....ท่านวางวิชาโหรที่ท่านเป็นเลิศ มาแสวงหาหนทางอีกอย่างหนึ่งที่ไม่ขึ้นต่อฤกษ์ยามครับ
- ท่านโกญทัญญะนี้ ในอีกทางหนึ่งก็ได้รับการยกย่องว่า เป็นผู้รัตตัญญูุตา คือผู้รู้ราตรีนาน หรือผู้มีประสบการณ์มาก และเป็นผู้คาดการณ์ฤกษ์ยาม เป็นยอดโหร
- อีกอย่างหนึ่ง มีคำสวดสรรเสริญพระธรรมคุณ ตรงที่ว่า เป็น ...สันทิฏฐิโก อกาลิโก ...นั้น มีคนเป็นจำนวนไม่น้อยที่ให้ความหมายว่า ธรรมะของพระพุทธเจ้านั้นอยู่เหนือกาลเวลา มีความเป็นนิรันดร์ ไม่ล้าสมัย หรือทันสมัยอยู่เสมอ
- อันที่จริงควรมีความหมายว่า เป็นหลักคำสอนและหลักปฏิบัติที่ไม่เนื่องด้วยฤกษ์ยาม ไม่เนื่องด้วยกาล แต่เนื่องด้วยการน้อมเข้าสู่ตนเองและปฏิบัติด้วยตนเอง ลงมือทำและลงมือปฏิบัติด้วยตนเองเมื่อใด ก็ให้ผลเมื่อนั้น ไม่ว่าจะเป็นฤกษ์ยามและเวลาไหน ยุคไหน คิดและทำในใจให้แยบคายแล้วลงมือทำเมื่อไหร่ก็เป็นเวลาดีและเป็นฤกษ์ดีเมื่อนั้นทุกวัน ทุกเวลา ทุกนาทีครับ
- กระนั้นก็ตาม ก็ดีครับ เพื่อสังคมจะได้ความความสุขใจ สบายใจ แต่ก็ต้องได้เรียนรู้ไปด้วย
- ขออาจารย์ได้มีความสุขครับ นี่ผมก็ขอถือโอกาสเขียนมาคารวะอาจารย์ในวันที่ ๙ เดือน ๙ และปี ๒๐๐๙ ด้วยเช่นกันครับ ฮ่าา