ยิ้มให้กับชีวิตทุกทุกวัน
โลกจึงดูไม่เงียบงันเช่นวันก่อน
ความแตกต่างอันยอกย้อน
คือทำนองเพลงในบทละครของชีวิต
เราต่างเป็นความงามของกันและกัน
ผูกรัก ผูกสัมพันธ์ มั่นสนิท
เติมเต็มกันวันละนิด
ให้ชีวิตได้จุมพิตกันและกัน
...
บันทึกสั้นๆในวันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม 52
มมส ร่วมใจห่วงใยชุมชน ครั้งที่ 6
วัดศรีสุข-ดอนหน่อง
มหาสารคาม
จอง
สวัสดีค่ะอาจารย์แผ่นดิน อ่านแล้วคิดถึงบ้าน ขณะนี้อยู่ไกลบ้านมาก ๆ คงเป็นต้นปีหน้าถึงจะกลับไปเยี่ยมเมืองไทยได้ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ..berger0123
ผมไม่ได้เขียนบันทึกนานและนานมาก เพราะต้องเดินทางไปต่างจังหวัดต่อเนื่อง...
ตอนนี้ จึงยังต้องรวมพลังในตัวเองให้มากที่สุด เพื่อกลับมาเขียนบันทึกให้ได้ในเร็ววันนี้
ขอบคุณที่แวะมาจอง นะครับ..
สวัสดีครับ... amp
ในวันหนึ่ง-สายลมแห่งความรัก จะพัดพาเรากลับมายังบ้าน...
ผมเชื่อเช่นนั้นเสมอมา...
เป็นกำลังใจให้นะครับ
อ่านแค่ชื่อบันทึกก็ชอบแล้วค่ะ "เราต่างเป็นความงามของกันและกัน"
บันทึกสั้นๆแต่เปี่ยมไปด้วยความหมายที่งดงามค่ะ...
สวัสดีครับ.. ♡*.:｡ KiTTyJuMPﾟ･♡ﾟﾟ･~
อันที่จริงผมชอบเขียนบันทึกช่วยจำสั้นๆ ในทำนองบทกวี หรือลำนำอยู่บ่อยครั้ง จากนั้นค่อยขยายเรื่องราวเป็นบันทึกยาวๆ อีกครั้ง
ภาพสองภาพเกิดขึ้นในพื้นที่และงานๆ เดียวกัน ผมและน้องนิสิตตลอดจนทีมงานเดินทางออกไปช่วยเหลือชุมชนด้วยการถวายเทียนพรรษา ถวายปัจจัย เทถนนในวัด สร้างกุฏิสงฆ์ ตรวจสุขภาพให้ชาวบ้าน
แต่ที่ผมชอบที่สุดก็คือ...ไม่ว่าในวัยใดของชีวิตก็ยังต้องพึ่งพิงจากธรรมชาติอยู่ดี และในฐานะของคนทุกคน ก็ประหนึ่งย้ำให้ผมรู้สึกอย่างหนักแน่นอีกครั้งว่า "เราต่างเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน"...และนั่นก็หมายรวมถึงนัยสำคัญคือ เราต่างเป็นความงามของกันและกันด้วยนั่นเอง
ขอบคุณครับ
คุณป้ากำลังอ้ำ ๆ อยู่เลยค่ะพี่แผ่นดิน
สวัสดีครับ
นี่เป็นอีกภาพที่บอกได้ว่า เราต่างเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ สุดสายป่าน
ขยายภาพให้ชัดขึ้นอีกที...ด้วยมุมนี้นะครับ
ในขณะที่คุณยายกำลังนั่งทานข้าวใต้ต้นมะขามใหญ่ในตัววัด สายตาทอดไปยังศาลาเบื้องหน้าอันเป็นที่มาของเสียงลำอัน "ม่วนซื่น" ของนิสิตและชาวบ้าน
แวะมาเยี่ยมเยียนครับ
แวะมายิ้มๆ กับชีวิตที่นี่ค่ะ
ยินดีและดีใจที่อ.แผ่นดินกลับมาเขียนค่ะ
ก่อนหน้านี้ อ. คงจะยุ่งมากค่ะ
สบายดีไหมค่ะ
แวะทักทาย ให้หายเหนื่อย นะคุณแผ่นดิน
ฝากคิดถึงคนแห่งความรักของคุณแผ่นดินด้วยนะคะ
งานชุมชน ถึงจะเหนื่อย แต่ได้รอยยิ้มจากคนในชุมชนกลับมาแล้วหายเหนื่อย จริงไหมคะ
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน
สบายดีนะคะ มาอ่านลำนำแห่งชีวิต ที่งดงามด้วยอักษราเปี่ยมความหมาย
... เรา ธรรมชาติ ต่างเป็นความงามกันและกัน
ความแตกต่าง อย่างหลากหลาย และลงตัว
เพิ่งแล้วเสร็จจากงานประชุมค่ะ วันที่ได้ออกพื้นที่ มีความสุข เบิกบานที่สุด เมื่อเห็นรอยยิ้มในวิถีชุมชน
มีความสุขอบอุ่นกับครอบครัวนะคะ สองหนุ่มน้อยคงสบายดี คิดถึงค่ะ
กับสายตาที่ทอดยาว พร้อมกับจ้องมองดูความงดงามของแสงอาทิตย์ ที่ได้ฉาบทาบทากับสายน้ำยามอัศดง ระยิบระยับงดงามยิ่งนัก....
สวัสดีครับ อ.จารุวัจน์ شافعى
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมผมนะครับ..
ขอให้อาจารย์ มีพลังแห่งการสร้างสรรค์ชีวิตและสังคมสืบไปนะครับ...
สวัสดีครับ...พี่ naree suwan
ทันทีที่เรายิ้ม..
โลกทั้งโลก ก้พลอยได้ฉีกยิ้มไปกับเราด้วย-ใช่ไหมครับ
สวัสดีครับ berger0123
พักหลังยอมรับว่าไม่ค่อยได้มีเวลาเข้าบล็อก หรืออยู่ในบล็อกนานนัก...
แต่ยอมรับครับว่า หายไปนาน ก็ต้องรวมพลังอีกหลายยก ถึงจะมีแรงจูงใจเข้ามาเขียนได้สักบันทึกเลยทีเดียว
ขอบคุณครับ