สงสารแม่....สูญเสียลูกสาวในเดือนวันแม่

สงสารแม่....สูญเสียลูกสาวในเดือนวันแม่  วันที่ 27 สิงหาคม 2552 เวลาประมาณ 03.35 น.

น้องสาวนางสาวอรสา วังศรี หรือ นางอรสา  มั่งคั่ง (เสื้อสีฟ้าอ่อน) มีอาการซึมเศร้า นอนไม่หลับหลายวันหลายคืน เธอตัดช่องน้อยแต่พอตัวจากโลกนี้ไปอย่างไม่มีวันกลับแล้วค่ะ 

 

น้องสาวของผู้เขียน เราอายุห่างกัน 2 ปี  เธอรับราชการ ในตำแหน่ง       ช่างทันตกรรม ระดับ 5 สังกัด งานทันตกรรม โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

  • ผู้เขียนกับออมีดวงสวนกัน

  • ผู้เขียนเกิดที่ รพ.หญิง กรุงเทพฯ ออเกิดกับหมอตำแยที่ห้วยสามพาด อ.กุมภวาปี จ.อุดรธานี

  • พ่อกับแม่ฝากผู้เขียนไว้กับพี่สาวพ่อที่ห้วยสามพาด  และฝากออไว้กับตายายที่กรุงเทพฯ

  • ชีวิตออส่วนใหญ่อยู่กรุงเทพฯ ส่วนผู้เขียนอยู่อุดร  มีชีวิตอยู่พร้อมครอบครัวแม่และน้องอีก 3 คนตอน จบ ป.4 ส่วนออยังอยู่กรุงเทพฯ

  • พวกเรามาอยู่รวมกันอีกตอนออกลับมาเรียน ม.ต้นที่ห้วยเกิ้ง ส่วนผู้เขียนไปเรียน ม.ปลายที่โรงเรียนกุมภวาปี

  • พอจบ ม.ต้น ออต้องกลับเข้ากรุงเทพฯอีกครั้ง เรียน ม.ปลาย คอยช่วยงานคลินิกลูกสะใภ้ของยายที่เป็นหมอฟัน ต่อมาออสอบเข้าโรงเรียนผู้ช่วยทันตแพทย์ ม.มหิดล  เรียน 1 ปี จบ ในขณะผู้เขียนได้เรียนต่อที่คณะพยาบาลศาสตร์ มข. เราสองคน จบปีเดียวกัน คือ ปี 2526 

  • เราสองคนมาทำงานที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ปีเดียวกัน  อออยู่บ้านเดียวกับผู้เขียนมาตลอด จนเธอแต่งงานในปี 2540 จึงแยกบ้านออกจากกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แต่เราสองคนยังติดต่อไปมาหาสู่และคอยช่วยเหลือกันและกัน ช่วยกันดูแลพ่อแม่พี่น้องด้วยดีเสมอมา 

  • ออเป็นคนสวย หุ่นดี และจริงจังกับชีวิต ออเป็นคนดี เป็นมิตรกับทุกคน ยิ้มแย้มแจ่มใส รักสวยรักงาม ออเป็นคนรับผิดชอบต่อสังคม คนรอบข้างเสมอต้นเสมอปลาย จวบจนวาระสุดท้ายของชีวิตของอรสา

  • ออจากพวกเราไปแล้ว

  • ท้ายสุดอยากบอกว่าพวกเราทุกคนรักออ  ออจะอยู่ในใจของพวกเราตลอดไป

  • ขอดวงวิญญาณ "ออ" สู่สุขคติ บนสรวงสวรรค์ ด้วยเทอญฯ

  • สาธุ สาธุ สาธุ