ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง

ยามดึกค่ำคืนนี้หลังจากลูก ๆ เข้านอนพร้อมคุณแม่แล้ว  ยูมิเลยแวะเข้ามาบันทึกเรื่องราวที่ผ่านพบในวันนี้และได้ทราบจากบันทึกว่าจะมีคนดังแห่งโกทูโนว์มาเจอกัน  หลังจากบึ่งรถออกจากที่ทำงานในเมืองสงขลาแล้วเข้าสู่ตัวเมืองหาดใหญ่  สิ่งแรกที่ทำคือหน้าที่รับลูก ๆ ที่กลับมาจากโรงเรียนวันนี้แม่ของลูกมีภารกิจถึงค่ำ...เลยทำหน้าที่เป็นซามูไรพ่อลูกน้อย ๆ

 แล้วเย็น ๆ จากเสียงสำเนียงเหน่อ ๆ ทางเมืองขุนแผนก็เข้าสายมาว่า...อาจารย์ยูมิอยู่ไหน...อยู่แถว ๆ มอ. หาดใหญ่ครับ...พึ่งลงจากเครื่องบินตอนนี้อยู่ในสนามบินรอรถเข้าเมืองหาดใหญ่...แล้วเราก็เจอกันในมุมหนึ่งของ มอ. หาดใหญ่นั้นเองละ...

มาคราวนี้ดูสมบูรณ์ขึ้นหน้าตาสดใสนะครับ  ดร. ขจิต  ฝอยทอง...อิ อิ อิ  คนนี้ละเป็นคนดังแห่งชาวโกทูโนว์  แล้วมีบล็อกเกอร์อีกสองท่านทยอยมาพบกันคือ...คุณครูแอนและคุณแอมแปร์...เรามาเจอกันก็เหมือนพี่น้องมาเจอและทักทายกันตามประสาคนรู้จัก...นี่ละที่ว่า...ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง...ที่น่าชื่นชมคือได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้และคุยกันพอหอมคอ ก่อนอำลาจากกันไป...

เห็นว่า ดร. ขจิตจะอยู่ในแดนใต้หลายวัน...เอ้า...ใครอยากพบเจอบล็อกเกอร์คนดังก็กรุณาติดต่อคุณแอมแปร์และคุณครูแอนก็แล้วกันนะครับ...ขอให้ ดร. ขจิตโชคดี  มีความสุขในการทำงานถ่ายทอดวิทยายุทธ์อยู่ในทักษิณถิ่นภาคใต้นะครับ