ท่านคิดอย่างเดีวยหรือไม่ก็คล้ายข้าพเจ้าในเรื่องราวของความรีบเร่งในการดำเนินชีวิต เราเคยปล่อยให้ชีวิตของได้พักผ่อนให้สอดคล้องกับเวลาของการหมุนของโลกบ่อยแค่ไหน เรามีข้อมูลเรื่องราวของตัวเอง เช่นว่าเมื่อเช้าวันนี้เรารับประทานอาหารเช้าตามที่ร่างกายต้องการหรือเป็นมื้อที่เราง่ายและสะดวกประเด็นสำคัญอยู่ที่ว่าเราชอบ โดยไม่เคยนั้งลงบอกกับตัวเองว่า ขอบคุณหัวใจที่ยังคงซื่อสัตย์ต่อฉัน ทำหน้าที่อย่างไม่เห็นแก่เหน็ดแก่เหนื่อยทั้งยามฉันหลับและตื่นขึ้นมา ตลอดจนอวัยวะภายในส่วนอื่นๆ อวัยวะภายนอกของฉันด้วย ข้าพเจ้าเชื่อว่าถ้าเราได้มีโอกาสพิเคราะห์ตัวตนของเราทุกๆวันได้ เราเป็นคนที่สามารถเรียนรู้สิ่งต่างๆในโลกที่อยู่รอบตัวเราอย่าที่ไม่มีสิ้นสุด แม้เราอยู่โลกใบนี้เป็นวันสุดท้ายก็เป็นวันที่เราได้เรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตอีกแบบก่นสิ้นลมหายใจ ฉนั้นอย่าลืมขอบต่อผู้มีพระคุณต่อเรานะ ท่านทั้งหลาย
คนชายเขา
การเดินตามนาฬิกาชีวิต
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น