ผู้นำพูดอย่างไร

 

      การพูด  เป็นศิลปะที่สำคัญประการหนึ่งของการเป็นผู้นำ   ผู้นำที่ดี จะต้องมีศิลปะในการพูดเพื่อให้เกิดประโยชน์และเกิดการสร้างสรรค์ในการพัฒนางาน

        พระพุทธเจ้า  ได้ตรัสวิเคราะห์ถึงหลักการพูดไว้ดังนี้

         วาจาที่ไม่ควรกล่าว

      -  วาจาไม่จริง  ไม่แท้   ไม่ประกอบด้วยประโยชน์

       -  วาจาที่จริง   แท้  แต่ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ และ ไม่เป็นที่รัก  ไม่เป็นที่พอใจของคนอื่น

       - วาจาที่ไม่จริง  ไม่แท้  ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ หรือจริงแท้ แต่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์  และ เป็นที่รักที่พอใจของคนอื่น

 

          วาจาที่รู้กาลที่จะกล่าว

-        วาจาที่จริง แท้ ประกอบด้วยประโยชน์  และ ไม่เป็นที่รักที่พอใจของคนอื่น

 

          วาจาที่ควรกล่าว

-        วาจาที่จริง แท้  ประกอบด้วยประโยชน์ และ เป็นที่รักที่พอใจของคนอื่น

 

          สรุปได้ว่า

1.  คำพูดที่ไม่ควรกล่าวเลย   คือ

           -   คำพูดที่ ไม่จริง  

            -  คำพูดที่ ไม่มีประโยชน์ (ถึงจะจริง)

 

     2. คำพูดที่ควรพิจารณาก่อนพูด  คือ จริง  มีประโยชน์  แต่  ไม่เป็นที่พอใจของคนอื่น

 

     3.  คำพูดที่ควรพูดได้เลย คือ จริง มีประโยชน์ และ เป็นที่พอใจของคนอื่น

 

      ดังนั้น  ผู้นำควรมีหลักการพูดด้วยหลักการข้างต้น ตามคำกล่าวที่ว่า

 

     “ เป็นความจริง  อิงเที่ยงธรรม  นำไมตรี    ดีทุกฝ่าย”

 

      และเมื่อพูดตามหลักการดังกล่าวแล้ว ต้องรู้เท่าทันความคิดที่ไม่เห็นด้วย   ด้วยการ

 

      “ แยกแยะ     ยืนยัน    ยึดประโยชน์ ”

-         แยกแยะ  ระหว่างข้อเท็จจริง  และ  ความคิดเห็น

-         ยืนยัน  ในเหตุผล   ไม่ให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล

-         ยึดประโยชน์ต่อส่วนรวมเป็นที่ตั้ง

 

        คนเป็นผู้นำ   จึงต้องมีศิลปะการพูด  ทั้งเพื่อพัฒนาคน และ พัฒนางาน  ตามหลักการข้างต้นครับ