เออนะ......จิตอาสาที่ไม่หวังผลตอบแทน ได้กุศลอย่างนี้เอง

สวัสดีค่ะ.... 

        เมื่อวานนี้ครูแอนได้รับฟังเรื่องราวที่น่าปลื้มใจจนแอบยิ้มแก้มป่องเอามากๆ จากครูพี่ประดับ  แก้วเกาะสะบ้า.... เธอคนนี้ล่ะค่ะ......

...เจ้าของเรื่องเล่าดีๆ และ เจ้าจอมโปรเจ็กต์...5555....เป็นเรื่องราวที่เล่าสู่กันฟังในโรงเรียนเกี่ยวกับเรื่องราวน่ารักๆ ของลูกศิษย์ตัวป่วนจอมแสบทั้งหลายระดับเซียนชั้นเทพของพวกเรากันค่ะ   

      ....แต่ว่าไม่ได้นะคะ  ณ  เพลานี้...ก็แหม...เจ้าพวกนี้นี่ทำเอาครูมันยิ้มแก้มป่องกันเป็นแถวๆ เลยล่ะค่ะ....ที่พบแล้วว่า  แม้เค้าจะไม่ค่อยจะเอาอะไรใดๆ กันมากนักในเรื่องของความรู้ที่ครูพยามยามจัดสร้างให้  แต่....อย่างหนึ่งที่เค้าเกิดมีในตัวตนของเค้า  คือ “จิตอาสา” ค่ะ 

 

“เกิดๆๆๆ ....แม้ไม้ได้กินโยเกิร์ต....ก็ เกิดๆๆๆๆ...แล้วล่ะลูก”

  

       เฮ้อ...ปลื้มจัง....

       ครูแอนเลยไหว้วานให้พี่ครูประดับคนเก่งของเราช่วยเขียนเล่าเรื่องราวมาให้ฟังกันหน่อย....ให้พลอยยินดีปรีดากันถ้วนทั่ว 

 

       มาฟังเรื่องราวจากพี่ครูประดับกันค่ะ........

---------------------------------------------------------

         จิตอาสา เป็นเรื่องที่มีการรณรงค์ให้เกิดขึ้นในสังคมไทย โดยเฉพาะในกลุ่มเยาวชน นักเรียน นิสิตนักศึกษา ซึ่งเป็นกำลังของชาติ โรงเรียนเทพาก็เช่นเดียวกัน  เราก็อยากที่อยากจะมีส่วนร่วมในการรณรงค์เรื่องของการสร้างการมีจิตอาสาให้เกิดขึ้นในหมู่นักเรียน 

ที่โรงเรียนเรา....นักเรียนห้อง  6/2 , 5/2 หรือแม้แต่ 4/2  ห้องที่ลงท้ายด้วย 2 ของโรงเรียนเทพานั้นมักจะเป็นที่ส่ายหน้าของครู ...ทำไมหรือ.... เป็นคำถามที่รู้คำตอบอยู่แล้ว คือ 

- โอ๊ย ห้องนี้หรือ..... เรียนก็ไม่เก่ง(ทั้งครูและเจ้าตัวต่างลงมติยอมรับ) ไม่ตั้งใจเรียน(บางคน ครึ่งเดียว)  ขาดความรับผิดชอบ(บางคน ครึ่งหนึ่ง) จิปาถะ....

- เมื่อมีรายการแข่งขันทักษะทางวิชาการ ห้องที่ลงท้ายด้วยเลข 2  มักจะไม่ได้รับเลือก  กลัวจะไปทำ “ชื่อเสีย” ให้โรงเรียน หรือ “ลดอัตราการได้เหรียญรางวัล”ของโรงเรียน

วันหนึ่ง มีรายการแข่งขันทักษะทางวิชาการในระดับมัธยมศึกษาเข้ามา ในสาระการเรียนรู้สังคมศึกษามีประเภทรายการแข่งขันเกี่ยวกับ โครงงานคุณธรรม ที่กลุ่มสาระฯยังคิดไม่ออกว่าจะส่งโครงงานคุณธรรมอะไรดี   เข้าแข่งขัน เพราะเด็กที่อนุมานว่าเก่งก็ถูกกลุ่มสาระฯ อื่นคัดเลือกไปแข่งทักษะทางวิชาสามัญเกือบหมด….

 

“เสียงเด็กพวกห้อง 6/2 อีกแล้ว.... วันๆไม่ทำอะไร ว่างก็คุย นอน แซว หรือไม่ก็นั่งหายใจทิ้งเฉยๆ ไม่ทำประโยชน์ให้ใครเลย แม้แต่ตัวเอง”

“ทำประโยชน์หรือ....บางครั้งใช้งานก็ทำให้นะ...แรงกาย...ชอบ..เพราะไม่ต้องเรียน(บางคน).....ยูเรคา เลย....ลองดูสักตั้ง”

มูน๊ะ  วรรณิสา  พัชนี  ต่างก็เรียนห้อง 6/2 เหมือนกัน กลุ่มนี้เรียนไม่เก่ง....พูดไม่เพราะ....แต่รับผิดชอบ...เอื้อเฟื้อ....มีน้ำใจ..ครูใช้งาน ก็ทำให้ไม่เคยเกี่ยง...เอาล่ะเริ่มที่ 3 คนนี่แหละ 

 

ครูประดับ แก้วเกาะสะบ้าตัดสินใจเดินเข้าไปหา 3 คนดังกล่าว....(เมื่อวันศุกร์ที่ 24 ก.ค. คาบที่ 6 เวลา 13.30 น.ที่ผ่านมา)

....มีกลุ่มสาระใดเลือกเราไปแข่งขันทักษะแล้วบ้าง    .........ไม่มีค่ะ 

....แล้วเพื่อนๆล่ะ                                                         .........ไม่มีค่ะ

....(คิดในใจ....ว่าแล้ว.....)

....เอาอย่างนี้ไหม...ดีกว่ามานั่งหายใจทิ้งเฉยๆ พวกเราก็เป็นคนมีน้ำใจอยู่นะ  เรามาทำประโยชน์อะไรสักอย่างหนึ่ง เพื่อคนอื่นกันหน่อยเป็นไร                                  ....ทำอะไรครู (แจ้งแล้วว่าพูดได้ไพเราะเท่านี้)

....แต่งานนี้ไม่มีคะแนนนะ(ยังไม่คาดหวังว่าจะส่งแข่งขันตามที่คิด)             ....ทำอะไรครู

....ไม่รู้เหมือนกัน...เราคิดเองได้ไหม               .....ทำอะไรดีล่ะครู

....เอาอย่างนี้นะ..เราไปขายความคิดนี้กับเพื่อนดู..ย้ำนะ..งานนี้ไม่มีคะแนน      .....ค่ะ (พูดไพเราะกับเขาก็เป็นแฮะคราวนี้)

----รุ่งขึ้น... ศุกร์ที่ 24 ก.ค 52-----

....เป็นอย่างไร...มีใครซื้อความคิดเราบ้าง                    ....มีค่ะ..กลุ่มกนกวรรณ(6/1)  5 คน

.....แล้วจะทำอะไร                                           .....ซักผ้าละหมาด...ดีไหม

.....งานเล็กไปไหม...น่าจะทำอะไรที่ใช้พลังมากกว่านี้...วันก่อนครูผ่านชายทะเลสะกอม เห็นดอกพลาสติก ดอกกระดาษ ขึ้นเต็มบริเวณชายหาด                          .....ไปเก็บขยะหรือครู

.....ไม่รู้ซิ...เอาไหมละ                         .....ก็ดีค่ะ...เสาร์นี้(25 ก.ค.)ไปเลยไหมครู...เดี๋ยวหนูนัดเพื่อน

....ตกลง...(ครูประดับชักเริ่มไม่มั่นใจซะแล้วแฮะ)

----- รุ่งขึ้น... เสาร์ที่ 25 ก.ค...ประมาณบ่ายโมง------

....ตกลงไปสำรวจกันก่อนใช่ไหม                               ....ค่ะ

...ทำไมสวมชุดพละ...ไม่สวมชุดธรรมดามาล่ะ          ....ก็มูนะนัดให้ใส่ชุดนี้ค่ะ

...แล้วไป...ก็ดี ...ดูเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันดี   .....

“ทุกคน(9 ชีวิต) ขึ้นรถครูประดับ ไปสำรวจชายทะเลหาดสะกอม”

....ผลปรากฏดังรูป....

...........................................................................................

 

------วันจันทร์ที่ 27 ก.ค.   ณ   คาบว่าง ใต้อาคาร 3 ฝั่งตะวันตก อันเป็นที่สิงสถิตย์ของ 6/2-----

....มูน๊ะ..ว่าอย่างไร...เราจะเริ่มทำอะไรกันก่อน           ....ก็ไปเก็บขยะกันก่อน

....แล้วพวกเรา 9 คน จะทำไหวหรือ...พื้นที่กว้างนะ แล้วถ้าเราจะไปจริงๆ เราต้องบอกกล่าวเจ้าที่ก่อน

                                                                        .....ต้องจุดธูปหรือครู

....ไม่ใช่...หมายถึง.. เจ้าของท้องที่ ซึ่งเป็นเขตหมู่ที่ 1 ต.สะกอม อ.เทพา  ใครจะติดต่อ พูดคุย ประสานงาน

                                                                        ....หนูก็ได้ค่ะ(มูน๊ะ อีกแล้ว)  ญาติหนูรู้จัก อบต.สะกอม

....อย่างนั้น มาวางแผนกันว่าจะทำอะไรก่อน...ที่แน่ๆกำลังคนไม่พอแน่...หาเพิ่มได้ไหม..ย้ำนะไม่มีคะแนน

....จะให้ใครเป็นหัวหน้าโครงงาน.                              .....กนกวรรณ ค่ะ (มูน๊ะ อีกแล้ว เป็นผู้เสนอ)

 

------วันอังคารที่ 28 ก.ค.  ณ คาบว่าง ใต้อาคาร 3 ฝั่งตะวันตก ที่เดิม...อันเป็นที่สิงสถิตย์ของ 6/2------

....เอ้า..มูน๊ะ..ได้ผู้ร่วมอุดมการณ์กี่คน...และจะไปวันไหน...จะไปทำอะไรก่อน..หลังจากนั้นจะทำอะไร

                                                                        .....เพื่อนผู้ชายห้องหนูค่ะ รวมแล้ว 6/2 ไปร่วม  11 คน

.....6/1 ล่ะ กนกวรรณ ผู้ร่วมอุดมการณ์กี่คน    .....ทั้งหมด 13 คนค่ะ

.....(โอ้โห!!....โอแม่เจ้า....ครูประดับไม่คิดว่าจะได้มากเท่านี้...เพราะไม่มีคะแนน)

.....แผนการทำงานล่ะมีอะไรบ้าง..คร่าวๆ

                                                                        ....เก็บ  ...กวาด  ...แยก  ก่อนค่ะ

                                                                        .....จะไปกันวันศุกร์นี้(วันที่ 31 ก.ค.)

.....ขณะนั่งพูดคุย..มีเสียงหนึ่งแว่วมา              .....ครูขาพวกหนูไปด้วยได้ไหม

.....เสียง เกศินี นักเรียนชั้น ม.5                        ....พอดีพวกหนูจะส่งโครงการประกวดเยาวชนนักข่าว

                                                                            กำลังคิดว่าจะทำข่าวอะไรดี

....ได้ค่ะ.....เป็นอันว่าได้ผู้ร่วมอุดมการณ์ จิตอาสา เพิ่มอีก 4 คน...ประโยชน์ 2 ต่อ

ถึงคราวฝ่ายสนับสนุนอย่างครูประดับ ที่ปรึกษาโครงการโดยปริยาย ต้องช่วยเหลือประสานงาน โดยการพูดคุยกับครูในกลุ่มสาระสังคมด้วยกัน....และก็ไม่ผิดหวัง

ครูพี่ประดับกับรอยยิ้มสดใส

ป้าเอียด /ครูเอมอร ณ เทพา และป้าแอ๊ว /ครูนฤมล ศรีทวีวัฒน์ค่ะ

            ....ครูเอมอร ณ เทพา ที่ปรึกษาชุมนุม “รักษ์ทะเลไทย” นำนักเรียนในชุมนุม  18  คน เข้าร่วมโครงการด้วย

            ....ครูอุทิตย์ สังข์ทอง ยินดีรับอาสาเป็นสารถี ให้กับนักเรียนเพิ่มอีกหนึ่งคัน นอกเหนือจากรถครูประดับ

            ....แต่ก็ยังไม่พอ....เพราะจำนวนนักเรียนเพิ่มเป็น  46 คน รถยนต์กระบะ ไม่เพียงพอ...ทำอย่างไรดี

 

         ครูประดับ ที่ปรึกษาโครงงานโดยปริยาย ก็เดินทางไปห้องธุรการ เพื่อดำเนินการขอรถโรงเรียนเพิ่ม...ผลคือรถโรงเรียนติดราชการ...ก็คิดถึงครูที่มีรถยนต์...สอบถามไป..ก็ติดภารกิจสำคัญเช่นกัน...

            ....ป้าแอ๋ว...ครูนฤมล ศรีทวีวัฒน์(ด้วยความเคารพ) ...ถามว่า จะไปไหน..ทำอะไรจ๊ะ...ก็เล่าแบบย่อแต่ยาวให้ป้าฟัง ....ป้าฟังแล้ว.....รถตำรวจก็ได้ ( 6 ล้อ ห้องขังเคลื่อนที่) เดี๋ยวพี่โทรถามให้...5นาที...ได้น้อง.... ทำหนังสือราชการเลยเดี๋ยวพี่เอาไปให้....ไชโย!! …สำเร็จ…..

            ....แล้วน้งแล้วน้ำล่ะ ไม่มีให้เด็กหรือ.....ต้มน้ำหวานเฮลส์บลูบอยที่เหลือจากกีฬาสีก็ได้น้อง...ป้าจวบ  ครูประจวบ  เหนี่ยวทอง  ครูกลุ่มสาระสังคมศึกษา อีกท่านหนึ่ง นำเสนอ

            ....ป้าบล (ครูกษมา มะตุริม) ซึ่งบังเอิญอยู่  ณ ที่นั้นด้วย....เอาน้ำโอเลี้ยงก็ได้ เรามีขายอยู่แล้วที่โรงอาหาร    ไปเอาได้เลย พร้อมน้ำแข็ง........

เออนะ......จิตอาสาที่ไม่หวังผลตอบแทน ได้กุศลอย่างนี้เอง

 

            ---------วันศุกร์ที่  31 ก.ค. เวลา  เที่ยง 10 นาที เรียกประชุมเพื่อเตรียมความพร้อม------- 

....คนพร้อม  อุปกรณ์พร้อม  รถพร้อม                         ....ครูครับพวกผมไปด้วยนะครับ 3 คน

....จะขึ้นอยู่แล้ว...ไปแจ้งชื่อเพิ่มที่ครูมรุต (ครูมรุต หมานเต๊ะ ครูฝ่ายกิจการนักเรียน)เอาเองก็แล้วกัน                        .....ครับๆ

....รวมแล้วนักเรียนจำนวน  49 คน  ครูผู้ควบคุม  3 คน (ครูประดับ, ครูเอมอร และครูอุทิตย์)

....แถมรถตำรวจคุ้มกันให้อีก 3 นาย.....สบายใจ

 

.....เวลา  15.30 น  ปฏิบัติภารกิจเสร็จ  เดินทางกลับถึงโรงเรียนอย่างปลอดภัย...อิ่มบุญกันทั่วหน้า

บรรยากาศการปฏบัติงานบริเวณชายหาด....จะเล่าให้ฟังคราวหน้า....แล้วเจอกันนะคะ

 ----ขอบคุณ...มากมาย...กับเรื่องราวดีๆ จากคนดีๆ.... ครูพี่ประดับ  แก้วเกาะสะบ้าค่ะ----