เสร็จจากการประชุม  พร้อมกับความรู้สึกน้อยใจ นิดนิด  กับการเตรียมตัวเพื่อการประเมินครูผู้สอน  ภาษาไทย  

ทั้งๆๆที่  วิชาภาษาอังกฤษ  จัดให้มีการสอบแบบนี้มาตั้งหลายครั้งหลายปี  เราดำเนินการมาอย่างต่อเนื่อง  ได้คะแนนมากบ้างน้อยบ้างพอหอมปากหอมคอ......ไม่ได้เครียดอะไรมากนัก

เราอย่าไปเครียด.....เป็นคำพูดที่  ครูอ้อยปลอบใจ  ทั้งเพื่อนสมาชิกในโรงเรียน  และเพื่อนครูประถมในกลุ่มเดียวกัน  ตลอดทั้งเพื่อนครูในเว็บไซต์   ก็ไม่รู้ไปยึดติดอะไรกับความรู้ในเรื่องภาษาอังกฤษ 

จะมาลงเอยว่า......เราเป็นครูที่ไม่ดี  เพราะ ได้คะแนนจากการสอบ....น้อย  อย่างนั้นหรือ

ไม่ยอมๆๆๆๆๆๆๆ.....

จากการสะสม  สั่งสม  สร้างสรรค์  ประสบการณ์ในการสอนมาหลายปี  ไม่ใช่เพราะเรา.....มีความรู้มากมาย  มิใช่หรือ  เราจึงสอนได้ 

ไม่ว่า  จะใช้รูปแบบใด  วิธีการสอนแบบใด  เครื่องมือสื่อสารใดใด  ท่านต้องการ  เนรมิตรมา  เรา....จัดให้  แล้วจะมาว่า.....เราไม่เก่ง  เพราะ สอบประเมินได้คะแนนน้อย.....อย่างนั้นหรือ

หลักสูตร.....ที่เปลี่ยนแปลงไปทุกๆๆ 5 ปี  ตั้งแต่เป็นครูมา  นี่เข้าไปกี่หลักสูตรแล้ว.....เราก็ปรับได้ 

จนได้รับรางวัล  เกียรติภูมิ....มากมาย  รับประกันการสอน.....จากมือของท่านนั่นล่ะ 

ไม่ได้ไปทำโล่  หรือ ลอกเลียนแบบเกียรติบัตรมาแต่อย่างใด......

เราเป็นครูดี  เราเป็นครูเก่ง.....จะมาจบเพียงเท่านี้  เพราะ  ทำคะแนนประเมินได้น้อย......มันใช่หรือ 

ตอบหน่อยได้ไหม  ตอบหน่อยได้ไหม

ไปเถอะค่ะ  ไปสอบตามปกติ  นั่งสอบแบบสบายใจ  ไม่ต้องเครียด  อ่านไป  ทำไป  อย่างรอบคอบ.....

ครูอ้อย แซ่เฮ  อายุ  52 ปี  กับการสอบประเมินความรู้ภาษาอังกฤษ  จะได้กี่คะแนน  ไม่สนใจ.....สนใจเพียงว่า.....จะพัฒนาเรากันไปถึงไหน

เป็นกำลังใจให้ครูผู้สอนภาษาอังกฤษ....ทุกท่านค่ะ