แลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยคนค่ะ

เห็นเขาตอบคำถามกัน เลยอยากแลกเปลี่ยนบ้างค่ะ ขอตอบคำถามดังนี้ ค่ะ

 

1)จากประสบการณ์ตรงของแต่ละคน มีความรู้อะไรที่เป็นแรงบันดาลใจ ที่ทำให้ท่านได้ทุ่มเท กำลังกาย กำลังใจ อย่างเต็มที่ที่สุด เพื่อให้ได้มาซึ่งความรู้นั้นๆ เพราะอะไร มีความหมายอย่างไร และลงท้ายได้ทำอะไรไปบ้างในการที่จะได้ความรู้มา

     

การพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลตามมาตรฐาน HA เป็นแรงบันดาลใจหนึ่งที่สำคัญให้ก้าวเข้ามาทำงาน ที่ สรพ.แห่งนี้ ทำไปเรียนรู้ไป รู้สึกว่าทฤษฎีการพัฒนาคุณภาพต่างๆมีอยู่มากมายหลายค่าย ดูๆแล้วก็ไม่ค่อยจะลงรอยกัน อิอิ สร้างความสับสนให้คนในรพ.ไม่น้อย แต่ก็ต้องมีความจำเป็นต้องพัฒนาเพื่ออย่างอื่น ที่ไม่ใช่เพื่อพัฒนาอย่างแท้จริง...พัฒนามาก็มากมายแล้วทำไมการพัฒนาคุณภาพถึงไม่เกิดความยั่งยืน ระบบงานที่สำคัญๆ ถูกพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เห็นรพ.ต่างๆ นำเสนอผลการพัฒนาคุณภาพที่สุดยอด...แต่ก็ช่วงระยะเวลาหนึ่ง พอหลังการได้ใบประกาศแล้วก็ขอพักกลับมาเหมือนเดิม ...

หลังจากที่ได้เรียนรู้เรื่องของการบริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ (Humanized healthcare) ทำให้พบว่า ความดีของคนมีอยู่ทุกคนที่เกิดมาเป็นคน ทุกคนล้วนมีความรู้ มีความคิด มีพลังแห่งการสร้างสรรค์และมีคนจำนวนไม่น้อยเลยที่ทำงานอย่างทุ่มเทให้กับคนไข้ พบประสบการณ์ดีๆ ผ่านเรื่องเล่าการดูแลคนไข้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นแพทย์ที่รักษาคนไข้แบบเปิดทุกตำรา เภสัชกรที่ทำงานมากกว่าหน้าที่ พยาบาลที่ทุ่มเทอุทิศตนเพื่อผู้ป่วย สิ่งเหล่านี้นี่เอง ที่เราควรนำมายกย่องสรรเสริญเพื่อเพิ่มคุณค่าให้กับคนทำงาน การจัดเวทีให้พวกเขาได้มีโอกาสเล่าความประทับใจ ทำให้คุณค่าของคนเริ่มผลิบาน พร้อมที่จะงอกงาม ขยายพันธุ์ออกไปอย่างไม่มีวันจบสิ้น เรื่องเล่าที่ดีงามเหล่านี้ สามารถทำให้เราเปลี่ยนตัวเอง เปลี่ยนความคิด และอยากจะนำความรู้สึกที่ดีเหล่านี้ให้กับบุคลากรสาธารณสุขทุกท่านได้สัมผัสบ้าง อย่างน้อยช่วงเวลาที่ร่วมกิจกรรมของเราเขาได้ผ่อนคลาย จากหน้าที่อันแสนจะหนักอึ้ง เพียงชั่วขณะ

เรื่องเล่าจำนวนมากมายที่สะสม อยู่ในสมองและหัวใจดวงนี้ รวมกันเป็นพลังงานที่ผลักดันให้ทำเรื่องราวการขยายความดีงามต่อไป เรียนรู้วิธีคิด และหนทางการปรับเปลี่ยนจากทุกๆคน ผ่านเรื่องเล่าของเขา  และในปีนี้ มีโอกาสดีที่จะสื่อสารเรื่องราวดีๆ ที่มีในคนทำงาน เพิ่มเติมต่อยอดการพัฒนา ด้วย SHA  จะทำให้การพัฒนาคุณภาพมีหัวใจมากขึ้น จะเป็นการพัฒนาที่อิงวิถีชีวิต บริบทของพื้นที่และถึงประชาชนอย่างแท้จริงเพราะเราเปิดโอกาสให้ชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมช่วยคิด ช่วยทำกับโรงพยาบาล เป็นโรงพยาบาลของชุมชน โดยชุมชนและเพื่อชุมชน

 

2.) จากประสบการณ์ตรงของแต่ละคน คิดว่าในองค์กรของตนเองเพื่อให้บรรลุวิสัยทัศน์และพันธกิจ ควรจะมีจะมีเครื่องมือ หรือวิธีแสวงหา รวบรวมองค์ความรู้ การบริหารจัดการความรู้ ให้พรรณาทั้งที่ควรจะมี(ถ้ายังไม่มี) อยากจะมี ใฝ่ฝันว่าถ้ามีแล้วจะสุดยอด หรือที่มีแล้วจะให้มีการใช้อย่างไร

      องค์กรของเราเป็นองค์กรที่เป็นตัวกระตุ้น และสร้างให้เกิดการเรียนรู้ในองค์กรอื่นๆ ที่ปรึกษาและผู้เยี่ยมสำรวจทุกคนมีความเป็นกัลยาณมิตรในการเรียนรู้ร่วมกับรพ. เราเป็นผู้นำในการคิดค้นเครื่องมือการพัฒนาคุณภาพที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการทบทวนความผิดพลาด ,world café, dialogue, KM ,การจัดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประจำสัปดาห์เวทีการเรียนรู้ระหว่างที่ปรึกษาผู้เยี่ยมสำรวจ ซึ่งพนักงานแต่ละคน ถูกพัฒนาความรู้ ความสามารถอย่างไม่รู้ตัว แต่เครื่องมือในการรวบรวมองค์ความรู้ที่จะนำมาใช้อย่างจริงจังคงจะยังไม่สมบูรณ์ เรายังไม่สามารถรวบรวมความรู้ของผู้เยี่ยมสำรวจ ที่มากประสบการณ์ของแต่ละท่านออกมาสังเคราะห์และใช้ประโยชน์ได้เท่าที่ควร การส่งเสริมให้มีการเขียนเล่าประสบการณ์ทำงานของแต่ละคน ยังเป็นโอกาสพัฒนาของเรา ซึ่งเป็นความฝันของพอลล่าที่อยากห็นค่ะ ขณะนี้ได้มีพี่ๆ น้องๆ ของสถาบันฯ สมัครสมาชิกที่ Gotoknow บ้างแล้ว แต่ยังขาดความต่อเนื่อง คงต้องสร้างแรงบันดาลใจและสร้างแรงจูงใจให้เขาเห็นความสำคัญกันต่อไป

3.) จากที่ได้สนทนามาทั้งหมด คิดว่าถ้ากลับไปบ้าน ไปทำงาน จะทำอะไรเป็นสิ่งแรก ในอาทิตย์นี้หรือสองอาทิตย์นี้ เพื่อให้องค์กร หน่วยงานของตน เกิดวัฒนธรรมการเรียนรู้ หรือการใช้เครื่องมือ หรือมีการบริหารความรู้ที่ดี อย่างที่เราฝันไว้ในรอบสอง

ทุกอย่างขอเริ่มที่ตัวเองก่อน ทำเป็นแบบอย่างและขยายออกสู่คนอื่นที่สนใจ ไม่บังคับแต่อย่างใด เขียนไป เล่าไปเรียนรู้ไปเรื่อยๆ หาความรู้จากคนอื่น วิชาชีพอื่นๆ ซึ่งคิดว่าสามารถนำมาพัฒนาตัวเองได้ทุกวิชาชีพ หาโอกาสเรียนรู้ร่วมกับเขา หาโอกาสช่วยเหลือคนที่ด้อยโอกาสกว่า เท่าที่จะสามารถทำได้ เพราะพอลล่าเชื่อว่าการทำความดีเพื่อผู้อื่น เป็นการฝึกฝนจิตใจของตัวเองอย่างหนึ่ง

พัฒนาการฟังของตัวเอง การไม่ตัดสินคนอื่น เปิดใจรับรู้ เรียนรู้ ในทุกๆเรื่องที่มีโอกาส ฝึกฝนการมีสติ สมาธิ เพื่อที่จะพัฒนาค้นหาความรู้ที่ยั่งยืน คือปัญญาในการอยู่ร่วมกับผู้อื่นต่อไปค่ะ