ลูกเจ้าพ่อ !

 

เจ้าเก่งเกเร          เพราะคิดว่าเท่   เป็นลูกเจ้าพ่อ

ยามโกรธตึงตัง     ไม่เคยรั้งรอ       เที่ยวได้ด่าทอ     ตบตีใครใคร

 

พ่อก็ส่งเสริม         ความเลวเลยเพิ่ม   จนน่าใจหาย

วันหนึ่งพลาดท่า   เผลอไปท้าทาย    คนที่ยิ่งใหญ่    กว่าพ่อของตน

 

เลยถูกเข่นฆ่า       พ่อเสียน้ำตา        ความทุกข์ท่วมท้น

อยากจะบอกต่อ    พ่อแม่หลายคน     แก้เสียแต่ต้น     หากลูกไม่ดี

 

เพราะสังคมไทย   จะสงบได้          ก็เพราะท่านนี้

สอนลูกถูกทาง     มุ่งสร้างคนที่      ถือว่าศักดิ์ศรี       คือคุณธรรม

 

สิ่งใดผิดถูก       ต้องคอยบอกลูก    ทั้งเตือนทั้งย้ำ

มีพ่อแม่ดี          คอยชี้คอยนำ       ลูกจะไม่ทำ    สิ่งที่ผิดเอย

 

 

ลูกพ่อ !! (ภาคของพ่อ)

 

ลูกรัก..

พ่อฟูมฟักราวกับไข่อยู่ในหิน

เจ้าอยากได้สิ่งใดหาให้กิน

ไม่ต้องดิ้นให้เหนื่อยยากลำบากกาย

เมื่อรู้ความตามใจสารพัด

ไม่เคยขัดสิ่งจรุงที่มุ่งหมาย

จะสิ้นเปลืองเท่าใดไม่เสียดาย

ใครกระทบแม้เพียงชายยังขัดเคือง

อันเงินทองมากน้อยคอยจัดสรร

ให้เหนือคนทุกชั้นในทุกเรื่อง

บารมีพ่อเจือจานทั้งบ้านเมือง

เจ้าอ่าโอ่โตเขื่องประเทืองใจ

        ลูกเอ๋ย...

กระไรเลยก่อเหตุเภทภัยใหญ่

ยังมีแต่อารมณ์ไม่สมวัย

ต้นตระกูลจะบรรลัยในครั้งนี้

ให้ทำการงานใดเป็นได้เรื่อง

จนมีเหตุต่อเนื่องไปทุกที่

ไม่คบหาปะปนกับคนดี

อันธพาลบรรดามีคลุกคลีกัน

เที่ยวอวดเบ่งไม่เกรงใจกับใครทั่ว

อันความชั่วกลั้วเกลือกไม่เลือกสรร

พ่อต้องเที่ยวแก้ไขไม่เว้นวัน

ต้องพากันอดสูหดหู่ใจ

        ลูกพ่อ...

พ่อก็เฝ้าพะเน้าพะนอเอาใจใส่

โอ้กรรมเวรเบนผันไปฉันใด

ไม่เข้าใจไยจึงเป็นไปเช่นนี้ ??..

       

 

 

ลูกพ่อ !!! (ภาคของลูก)

 

พ่อครับ..

ลูกจะกลับตัวได้อย่างไรเล่า

พ่อทำแบบอย่างให้เห็นแต่วัยเยาว์

จึงไม่เข้าใจวิถีแห่งชีวิต

พ่อคอยให้แต่เงินทองของโก้หรู

ไม่เคยชี้ให้ดูว่าถูก-ผิด

ไม่เคยให้เวลามาใกล้ชิด

คนสุจริตพ่อเคยว่า “โง่งม”

ผมคบเพื่อนเชือนแชแส่หาเรื่อง

ใช้เงินเปลืองหว่านไปพ่อให้ถม

พ่อมีเงินมากมายไม่ล่มจม

แถมยังชมรู้จักหา “บารมี”

ผมยิงใส่ผู้คนจนแทบดับ

พ่ออกรับว่าไอ้นั่นมันใส่สี

ผมเข้าผับกินเหล้าเคล้านารี

พ่อว่าดีรู้จักหาประสบการณ์

ผมจะทำงานใดพ่อไม่ห่าง

อยู่เคียงข้างเป็นธุระคอยประสาน

เรื่องวิ่งเต้นรั้งเหนี่ยวพ่อเชี่ยวชาญ

ตำแหน่งงานผมรุดหน้าเหนือกว่าใคร

พ่อชื่นชมบารมีที่ผมสร้าง

พ่อชื่นชมความกร่างความยิ่งใหญ่

มาบัดนี้พ่อจะจับผมกลับใจ

เหมือนตัดไม้เมื่อต้นแก่ให้แปรพันธุ์

พ่อเลือกพันธุ์ปลูกต้นไม้และให้น้ำ

คอยตอกย้ำความโตใหญ่ดังใฝ่ฝัน

จะหวังให้เถามะระต้นมะดัน

เปลี่ยนแปรพันธุ์เป็นต้นรังได้ดังฤๅ

        ผมจึงเป็นดังเช่นที่เป็นอยู่

ไม่เคยรู้ผิดถูกเหมือนลูกดื้อ

ยังจะสร้างความป่วนปั่นลั่นระบือ

ให้คนลือว่ายิ่งใหญ่ในแผ่นดิน

 

 

“เป็นพ่อ..ให้เป็นพ่อ”

 

ถ้าเป็นพ่อ ก็จงเป็น ให้เป็นพ่อ

เป็นเพียงให้ ผีหัวร่อ หรือพอไหว

เดี๋ยวนี้เป็น กันจนผี ขี้คร้านไย

พ่ออะไร ให้ลูกจูงจมูกพา

 

พ่อรุ่นนี้ เฝ้าพิรี้ พิไรปลอบ

ให้ชื่นชอบ สุดแต่ลูก จะปรารถนา

จะตอบลูก ก็ตอบไม่ถูก ว่าเกิดมา

เพื่ออะไร กันหนา ยังมืดมน

 

พ่อไม่รู้ ลูกจะรู้ ได้อย่างไร

จะเดินไป ทางไหน ยังสับสน

ทำอะไร ได้ไม่-  ถึงเสี้ยวคน

ลูกของตน พ่อฆ่า สาแก่ใจฯ

 

 

 

 

สามแรงบันดาลใจในการอ่านและนำเรื่องนี้มาเขียน เพราะโดนใจ..

แรงใจหนึ่ง..วานนี้เห็นเด็กวัยรุ่น ๓ คน ผู้ชายหนึ่ง ผู้หญิงสองแต่งกายดี ดูบุคลิกดี นั่งดื่มเหล้าราคาแพงในร้านหรูๆ..ชื่อฝรั่งยาวๆแสนโก้เก๋ในห้างดังในเมืองเชียงใหม่  รู้สึกหดหู่ใจ.. (เห็นมาหลายครั้งหลายคราแล้ว) เอ้อ..คิดทำไมน้า..ได้แต่คิด ทำอะไรก็ไม่ได้

แรงใจสอง..เห็นการแสดงความรักของเศรษฐีและนางขนิษฐีที่แสดงต่อเด็กหญิงอ้ายผู้เป็นลูก..เรื่องปลาบู่ทองเช้านี้ที่ช่อง ๗ สีทีวีเพื่อคุณ      ดูแล้ว “พ่อแม่รังแกลูก” ชัดๆ..สอนลูกให้เป็นคนชั่ว..สอนให้เป็นลูกเจ้าพ่อ (แม้เป็นเพียงละครชาวบ้านๆ..ที่มีมานานนม..สอนใจคนได้ทุกยุคทุกสมัยได้ดีเชียวละ)

แรงใจสาม..ประทับใจเรื่องราว “พรจากพ่อ”    “ลูกพ่อ”    “ลูกเจ้าพ่อ” และ “เป็นพ่อให้เป็นพ่อ” ในหนังสือ..ชีวิตงาม เล่ม ๙..ที่ได้รับจากน้ำใจของกัลยาณมิตรที่น่ารัก ..น้องครูเอ..ค่ะ

จึงขอนำมาฝากเพื่อนๆในช่วงใกล้เทศกาลวันอาสาฬหบูชาและวันเข้าพรรษาที่กำลังจะมาถึงนี้ค่ะ.. 

 

กราบขอบพระคุณท่านผู้รังสรรค์งานเขียนชีวิตค่ะ  

ลูกเจ้าพ่อ : โดย บุษบง  โควินท์ 

ลูกพ่อ : โดย มีชัย ฤชุพันธุ์ 

เป็นพ่อให้เป็นพ่อ :  ท่านพุทธทาสภิกขุ

จากหนังสือ  "ชีวิตงาม"  เล่ม ๙

งามกาย  งามวาจา งามจิต  งามทิฏฐิ  งามสติปัญญา